ผมสงสัยครับผู้หญิงที่ตัดเล็บนิ้วชี้นิ้วเดียวนี่เค้าขี้เกียจตัดหรอครับ

ในทุกๆวันนี้ชีวิตในมัธยมต้นหรือมัธยมปลายพวกเราส่วนใหญ่ก็จะหมกมุ่นกับเกรดอนาคตหรืออย่างอื่นใช่ไหมแต่ก็ได้เรียนรู้อะไรบางสิ่งบางอย่างว่า (เราแค่ทำให้มันดีที่สุดเราไม่จำเป็นต้องไปแข่งกับใครเราแค่ขอทำให้เ

คือผมคุยกับคนๆนึงมา 5-6 เดือนได้ แต่เคยไม่ได้เจอกันเลย ไม่ได้โทรกันเลย เพราะเขาไม่ชอบ ไม่อยาก พอชวนทีไร ก้จะบอกว่า ไม่เอา ขี้เกียจ ผมควรจะไปต่อดีมั้ย เพราะผมรู้สึกไม่ได้พัฒนาเลยครับ

​คือเราเป็นคนชอบเรียนรู้นะ ไม่ได้ขี้เกียจเรียน แต่ขี้เกียจไปโรงเรียน แต่ถึงขี้เกียจไปแต่เราไม่เคยหยุดเลยสักวัน ถ้าไม่ป่วยกาย ไปโรงเรียนก็สนุกดี แต่ก็เบื่อ อะไรเดิมๆซ้ำๆ เรียนบทเดิมๆไปนานๆก็เบื่อ อ่านห

1. คำต้องห้าม(พูด) "ขี้เกียจ" ก็มันขี้เกียจจริง ๆ นี่นา ขี้เกียจแม้กระทั่งอ่าน GGG ตอนนี้เน้นถามอย่างเดียว แต่คำตอบที่ได้ ก็เปิดหู เปิดตา เปิดยาย มากนะ AI รันโลกจริง ๆ ณ เวลานี้ 2. ยังตั้งก

เราไม่ได้เป็นอินโทรเวิร์ดเรานิสัยไม่ดีขี้เกียจคุยกับคนอื่นรำคาญ

นอกจาก Adsense จะเงียบ และส่วนตัว ก็ขี้เกียจเข้า ไปซะหลายเดือน เกิดปัญหาอะไร ถาม AI ซะหมด หรือ Search Google เฉยๆ ก็มี AI สรุปให้ AI ตอบแทน ซะจน ไม่ค่อยหลุดมาถึงได้อ่าน Pantip ละ ยอดน่าจะหายกันน่าดู

เหมือนแค่รอให้เวลามันผ่านไปวันๆ แต่ละวันไม่มีอะไรให้ตื่นเต้นเลย ขี้เกียจตื่นมาใช้ชีวิตมากเลยค่ะ มันเบื่อไม่มีเป้าหมาย ไปโรงเรียนก็เหมือนให้ผ่านไปวันๆ ไม่สนุก มีแต่คนบอกว่าวัยเรียนสนุกที่สุดแล้ว แต่กับ

คือเราอยู่ม.5แล้ว เราก็มีความสุขดีแต่เราชอบคิดว่าเราไม่อยากใช้ชีวิต เคยแพลนไว้เล่นๆว่าอนาคตอีกสัก2-3ปีอยากจะจบชีวิตแล้ว เรารู้สึกว่าไม่ใช่อาการซึมเศร้า แค่เบื่อการใช้ชีวิต แล้วก็ขี้เกียจจะใช้ชีวิตแล้ว