ขอออกตัวก่อนนะครับ เป็นคนเล่าเรื่องไม่เก่งเรียบเรียงอาจจะผิด ๆ ถูกๆ ต้องขออภัย ณ ที่นี้ด้วยครับ
ผมมีอายุ 35 เป็นคนกรุงเทพฯ การศึกษาระดับปริญญาตรี ทำงานในตำแหน่งไอทีระดับหัวหน้า แฟนผม อายุ 37 มีครอบครัวและมีลูก 1 คน เป็นคน ต่างจังหวัด ผมอยู่กับครอบครัวมา 8 ปี เท่ากับอายุลูก เนื่องจากฐานะทางบ้านผมปานกลาง ช่วงวัยรุ่นผมค่อนข้างจะเกเรตามประสาวัยรุ่น หลังจากที่มาเจอแฟนผมก็ได้เสียเพียงครั้งเดียวและติดลูก ทางบ้านผมค่อนข้างจะซีเรียสเรื่อง ศีลธรรม ดังนั้นผมจึงต้องตามเค้ามาอยุ่ที่บ้านฝ่ายหญิง ระหว่างที่อยุ่ด้วยกันก็ยอมรับว่าเราเข้ากับทางบ้านเค้าไม่ค่อยได้ และทำให้ความสัมพันธ์ก็ไม่ดี ผมซึ่งไม่อยากมีปัญหา หรือทะเลาะผมยอมเลือกที่จะเงียบ(เก็บความรู้สึกหรือความเป็นตัวของตัวเอง) ไม่ว่าสิ่งที่พูดจะถูกต้องหรือไม่ถูกต้อง และทางฝ่ายหญิงก็ไม่ต้องการให้ผมมีสังคมส่วนตัวมากนัก อยากให้อยู่ที่บ้านมากกว่า (ปกติครอบครัวผมจะไม่ค่อยไปไหน เพราะผมทำงานเยอะ) ขอยกตัวอย่าง ครั้งแรก หลังจากเลิกงาน ก็ไปดื่มแอลกอฮอ กับเพื่อนๆ รุ่นน้องในหมู่บ้าน 1 อาทิตย์ จะไปซัก 2-3 วัน (และค่ากินส่วนใหญ่จะไม่ได้เป็นคนออกตัง) ก็จะโดนแฟนบ่นตลอด พูดกระแนะกระแหน ด้วยความที่ผมไม่อยากมีเรื่องทะเลาะ ผมจึงไม่ไป และขอเค้าให้เพื่อนมากินที่หน้าบ้านแทน ใน 1 อาทิตย์จะกินซักไม่เกิน 1-2 วัน (ลดลง) แรกๆ ก็มีทำกับแกล้มให้ พอเข้าอาทิตย์ที่ 2 ก็เหมือนเดิม เริ่มทะเลาะหนักขึ้น ผมก็เลือกที่จะไม่ไปไหนทำอะไร เลิกงานแล้วกลับบ้าน (แฟนผมไม่ได้ทำงาน เลี้ยงลูกอย่างเดียว) หลังจากอยุ่ไป 5-6 ปี ผมก็เริ่มบอกให้เค้าไปทำงานเพื่อลดภาระและเก็บเงินเพราะลูกเริ่มโตแต่เราไม่มีเงินเก็บกันเลย ใช้เดือนชนเดือน หลังจากนั้นเค้าขอรถยนต์เพื่อไว้ไปทำงาน ผมก็ยอมดาวน์ให้แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ทำงาน ส่วนตัวผมนั้นบอกตรง ๆ เครียดมาก แต่แสดงอะไรออกไปไม่ได้เพราะไม่อยากมีเรื่อง แต่เรื่องกลับยิ่งเลวร้ายมากขึ้นไปอีก เค้าเริ่มเช็คโทรศัพท์ผม โดยที่ผมก็บอกรหัสไว้ ไม่เคยปิดบัง มีอยุ่ครั้งหนึ่ง งานเลี้ยงประจำปีของบริษัทฯ มีน้องในบริษัทฯ ก็แอบมารุ้สึกดี ๆ กับเรามั้ง แต่ผมซึ่งไม่ค่อยได้สนใจเรื่องนี้มากนักจึงไม่ได้สนใจอะไร แต่เจ้ากรรม วันงานเลี้ยงผมเมามาก กลับมาถึงบ้าน เที่ยงคืนกว่า สะดุ้งตื่นมาตอนตี1 เพราะแฟนผมเตะผมขึ้นมา เธอไปเห็นในไลน์ ซึ่งน้องผู้หญิงคนดังกล่าว ส่งมาซึ่งผมไม่ค่อยได้เช็ค ปรากฏว่าเป็นเรื่องราวใหญ่โต ใจความในข้อความประมาณว่า แสดงความห่วงใย อยากคุยด้วย อะไรประมาณนั้น ผมนี่สร่างเลย แต่ผมก็พยายามอธิบายได้ แต่ก็เหมือนเดิม ผมต้องยอมที่จะเงียบฟังเค้าด่าจนเค้าพอใจ ชีวิตผมก็จะเป็นแบบนี้ตลอด หลังจากผ่านมาปีนี้เป็นปีที่ 8 ผมโทรกลับไปหาแม่ผมว่า ผมอยากเลิกเพราะผมเริ่มหมดใจ และหมดความอดทน เหมือนคนติดคุกกับสิ่งที่ผมทำ ไหนจะเรื่องพี่ๆ แฟนผม และญาติเค้าที่คอยดูถูกเหยียดหยามสารพัด จากปกติแม่ผมจะคอยเตือนสติผม ผมก็เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นซึ่งผมไม่เคยเล่าให้แม่ผมฟังเพราะไม่อยากให้ไม่สบายใจ แม่ผมอนุญาติ ผมจึงเริ่มตีตัวออกห่าง ไม่มีอะไรด้วย โดยให้เหตุผลว่าของผมมันใช้งานไม่ได้ หรืออะไรก็แล้วแต่เลี่ยงไปเรื่อย ๆ และกลางปีนี้ผมได้ย้ายมาทำงานบนเกาะๆหนึ่ง เพื่ออัพตำแหน่งและเงินเดือน เพื่อก้าวผ่านไปในตำแหน่งที่ดีขึ้น แต่นั่นก็คือข้ออ้างนั่นแหล่ะ ในระหว่างที่ผมอยุ่เกาะ ผมรู้สึกดีมาก มีความสุขมากแต่ก็ยังแอบคิดถึงลูกผมบ้าง เพราะเราเลี้ยงของเรามาเนอะ แต่ลูกผมจะติดแม่มากกว่า
เรื่องยังไม่จบแค่นี้ครับ หลังจากผมมาอยุ่เกาะผมตั้งใจทำงาน ครบสองเดือน นายปรับเงินเดือนให้อีก
เดือนกรกฏาคม ก็เกิดเรื่อง ผมไปเจอน้องผุ้หญิงคนหนึ่ง ซึ่งเป็นชาวต่างชาติ อ. มีพ่อแม่ และพี่น้อง 2 คน เค้าอายุ 22 เรารู้จักกันโดยบังเอิญ เค้าไม่ได้ให้ควาามสนใจผมมากนัก แต่เนื่องจาก อ. เป็นสาวที่หน้าตาหรือกิริยามารยาท อาจจะถูกใจหนุ่ม ๆ ที่นี่ เพื่อน ๆ ก็เลยพยายามแข่งกับจีบ ว่าใครได้ไลน์น้องเค้าก่อนชนะ (อย่าเพิ่งด่าผมครับ ผมยอมรับว่า เห้ หนักมาก) ผมจะเจอเค้าไม่เกินวันละ 1 - 2 ครั้งแบบผ่าน ๆ แต่สรุป ผมก็ได้ไลน์น้องเค้า ระหว่างที่เราคุยไลน์ เราใช้วิธีคุยกันแบบ ส่งข้อความเสียง ระหว่างที่คุยกัน อ. ได้รับการสั่งสอนจากพ่อแม่ดีมาก ทุกครั้งที่ผมได้คุยกับเธอ ผมจะรู้สึกสุขใจอย่างประหลาด มีทั้งให้กำลังใจ และต่อว่าในบางครั้งที่ผม ใช้อารมในเรื่องงาน เราจะคอยปรึกษาและให้คำปรึกษา กันและกัน ผมกลับมาเป็นตัวของตัวเองอีกครั้ง เดือนสิงหาคม บริษัทฯ ผมโดนหน่วยงานราชการเข้ากวาดล้างแรงงานเถื่อน เข้าและจับพวกต่างด้าว ผมพยายามช่วยน้องเค้าทุกวิธีทาง สุดท้ายผมพาเธอไปหลบในโรงแรมที่หนึ่ง เพื่อให้ เจ้าหน้าที่กลับออกจากเกาะ คืนนั้นเราก็มีอะไรกันจนได้ หลังจากนั้น เธอก็กลับไปที่บ้านเธอซึ่งอยู่ในอำเภอเดียวกับที่ผมอยุ่
เราก็คุยกันเรื่อยมา แต่เธอจะพูดตลอดว่ารู้สึกผิดทุกครั้งที่มายุ่งกับคนมีครอบครัวแล้ว(ลืมบอกว่าผมเป็นคนแรกของเธอครับ) จนถึงใกล้วันเกิดผม เรานัดกันว่าเราจะมาฉลองกันหลังจากวันเกิด สองวัน แต่ก่อนถึง หนึ่งวัน พ่อเธอประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตในเวลาต่อมา ผมติดต่อเธอได้หลังจากนั้น สามวัน แล้วก็ติดต่อเธอไม่ได้อีก หลังเสร็จงานพ่อเธอซึ่งไม่ยอมบอกผมว่าจัดที่ไหนอย่างไร จนผมหาที่ทำงานใหม่เธอได้ผมก็ไปหา และได้รับเหตุผลว่าเธอต้องการเลิกกับผม และมีญาติเธอบางคนรู้เรื่องผม เธอไม่อยากให้แม่เธอที่มีอาการป่วย ออด ๆ แอดๆ ให้มีอาการหนัก ดังนั้นเธอเลือกที่จะเลิกกับผม ทั้งที่ยังรักกัน และเธอก็ไม่กล้าที่จะคุยกับแม่เธอ ทั้งที่ผมก็บอกเธอไปว่า ผมกำลังจะเลิกกับภรรยาผมอยู่แล้ว ถึงแม้วันนี้จะมีหรือไม่มี เธอก็ตาม สุดท้ายเธอก็เริ่มบล้อคไลน์ บล็อคเฟส สุดท้ายไม่รับโทรศัพท์
อ. ต้องมาทำหน้าที่เป็นหัวหน้าครอบครัว เธอขับรถไม่ได้ ต้องจ้างมอเตอร์ไซด์วิน ทำงานทุกวันไม่มีวันหยุด รวมถึงน้องสาวอีกคนด้วย เธอทำงานทุกอย่างที่ทำได้ โดยไม่เลือกว่างานจะหนักหรือเบา โดยตอนนี้ผมกำลังจะไปรับตำแหน่งใหม่ในเดือนหน้า ที่อยู่ในอำเภอบ้านเธอ แต่ภรรยาผมไม่ทราบ
สิ่งที่ผมคิดตอนนี้คือ ผมจะเคลียเรื่องของผมให้เรียบร้อยก่อน และให้เวลาทิ้งช่วง 1 - 2 เดือน จะเข้าไปคุยกับแม่เค้า เพื่อขอโอกาสในการคบหา และแสดงความจริงใจ ถ้าแม่เค้ายอมผมจะขอหมั้นไว้ก่อนและเก็บเงิน 1 ปีเพื่อจัดงานแต่งให้เป็นกิจจะลักษณะ
ผมขอถามแบบ ผู้ชาย โง่ ๆ คนนึงนะครับ จะว่าผมเด็กก็ได้ ผมควรทำอย่างไรต่อไป สิ่งที่ผมคิดจะทำคุณคิดว่าแม่เค้าจะยอมไหม
ผมควรเข้าไปขอโอกาสแม่แฟนอย่างไรดี
ผมมีอายุ 35 เป็นคนกรุงเทพฯ การศึกษาระดับปริญญาตรี ทำงานในตำแหน่งไอทีระดับหัวหน้า แฟนผม อายุ 37 มีครอบครัวและมีลูก 1 คน เป็นคน ต่างจังหวัด ผมอยู่กับครอบครัวมา 8 ปี เท่ากับอายุลูก เนื่องจากฐานะทางบ้านผมปานกลาง ช่วงวัยรุ่นผมค่อนข้างจะเกเรตามประสาวัยรุ่น หลังจากที่มาเจอแฟนผมก็ได้เสียเพียงครั้งเดียวและติดลูก ทางบ้านผมค่อนข้างจะซีเรียสเรื่อง ศีลธรรม ดังนั้นผมจึงต้องตามเค้ามาอยุ่ที่บ้านฝ่ายหญิง ระหว่างที่อยุ่ด้วยกันก็ยอมรับว่าเราเข้ากับทางบ้านเค้าไม่ค่อยได้ และทำให้ความสัมพันธ์ก็ไม่ดี ผมซึ่งไม่อยากมีปัญหา หรือทะเลาะผมยอมเลือกที่จะเงียบ(เก็บความรู้สึกหรือความเป็นตัวของตัวเอง) ไม่ว่าสิ่งที่พูดจะถูกต้องหรือไม่ถูกต้อง และทางฝ่ายหญิงก็ไม่ต้องการให้ผมมีสังคมส่วนตัวมากนัก อยากให้อยู่ที่บ้านมากกว่า (ปกติครอบครัวผมจะไม่ค่อยไปไหน เพราะผมทำงานเยอะ) ขอยกตัวอย่าง ครั้งแรก หลังจากเลิกงาน ก็ไปดื่มแอลกอฮอ กับเพื่อนๆ รุ่นน้องในหมู่บ้าน 1 อาทิตย์ จะไปซัก 2-3 วัน (และค่ากินส่วนใหญ่จะไม่ได้เป็นคนออกตัง) ก็จะโดนแฟนบ่นตลอด พูดกระแนะกระแหน ด้วยความที่ผมไม่อยากมีเรื่องทะเลาะ ผมจึงไม่ไป และขอเค้าให้เพื่อนมากินที่หน้าบ้านแทน ใน 1 อาทิตย์จะกินซักไม่เกิน 1-2 วัน (ลดลง) แรกๆ ก็มีทำกับแกล้มให้ พอเข้าอาทิตย์ที่ 2 ก็เหมือนเดิม เริ่มทะเลาะหนักขึ้น ผมก็เลือกที่จะไม่ไปไหนทำอะไร เลิกงานแล้วกลับบ้าน (แฟนผมไม่ได้ทำงาน เลี้ยงลูกอย่างเดียว) หลังจากอยุ่ไป 5-6 ปี ผมก็เริ่มบอกให้เค้าไปทำงานเพื่อลดภาระและเก็บเงินเพราะลูกเริ่มโตแต่เราไม่มีเงินเก็บกันเลย ใช้เดือนชนเดือน หลังจากนั้นเค้าขอรถยนต์เพื่อไว้ไปทำงาน ผมก็ยอมดาวน์ให้แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ทำงาน ส่วนตัวผมนั้นบอกตรง ๆ เครียดมาก แต่แสดงอะไรออกไปไม่ได้เพราะไม่อยากมีเรื่อง แต่เรื่องกลับยิ่งเลวร้ายมากขึ้นไปอีก เค้าเริ่มเช็คโทรศัพท์ผม โดยที่ผมก็บอกรหัสไว้ ไม่เคยปิดบัง มีอยุ่ครั้งหนึ่ง งานเลี้ยงประจำปีของบริษัทฯ มีน้องในบริษัทฯ ก็แอบมารุ้สึกดี ๆ กับเรามั้ง แต่ผมซึ่งไม่ค่อยได้สนใจเรื่องนี้มากนักจึงไม่ได้สนใจอะไร แต่เจ้ากรรม วันงานเลี้ยงผมเมามาก กลับมาถึงบ้าน เที่ยงคืนกว่า สะดุ้งตื่นมาตอนตี1 เพราะแฟนผมเตะผมขึ้นมา เธอไปเห็นในไลน์ ซึ่งน้องผู้หญิงคนดังกล่าว ส่งมาซึ่งผมไม่ค่อยได้เช็ค ปรากฏว่าเป็นเรื่องราวใหญ่โต ใจความในข้อความประมาณว่า แสดงความห่วงใย อยากคุยด้วย อะไรประมาณนั้น ผมนี่สร่างเลย แต่ผมก็พยายามอธิบายได้ แต่ก็เหมือนเดิม ผมต้องยอมที่จะเงียบฟังเค้าด่าจนเค้าพอใจ ชีวิตผมก็จะเป็นแบบนี้ตลอด หลังจากผ่านมาปีนี้เป็นปีที่ 8 ผมโทรกลับไปหาแม่ผมว่า ผมอยากเลิกเพราะผมเริ่มหมดใจ และหมดความอดทน เหมือนคนติดคุกกับสิ่งที่ผมทำ ไหนจะเรื่องพี่ๆ แฟนผม และญาติเค้าที่คอยดูถูกเหยียดหยามสารพัด จากปกติแม่ผมจะคอยเตือนสติผม ผมก็เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นซึ่งผมไม่เคยเล่าให้แม่ผมฟังเพราะไม่อยากให้ไม่สบายใจ แม่ผมอนุญาติ ผมจึงเริ่มตีตัวออกห่าง ไม่มีอะไรด้วย โดยให้เหตุผลว่าของผมมันใช้งานไม่ได้ หรืออะไรก็แล้วแต่เลี่ยงไปเรื่อย ๆ และกลางปีนี้ผมได้ย้ายมาทำงานบนเกาะๆหนึ่ง เพื่ออัพตำแหน่งและเงินเดือน เพื่อก้าวผ่านไปในตำแหน่งที่ดีขึ้น แต่นั่นก็คือข้ออ้างนั่นแหล่ะ ในระหว่างที่ผมอยุ่เกาะ ผมรู้สึกดีมาก มีความสุขมากแต่ก็ยังแอบคิดถึงลูกผมบ้าง เพราะเราเลี้ยงของเรามาเนอะ แต่ลูกผมจะติดแม่มากกว่า
เรื่องยังไม่จบแค่นี้ครับ หลังจากผมมาอยุ่เกาะผมตั้งใจทำงาน ครบสองเดือน นายปรับเงินเดือนให้อีก
เดือนกรกฏาคม ก็เกิดเรื่อง ผมไปเจอน้องผุ้หญิงคนหนึ่ง ซึ่งเป็นชาวต่างชาติ อ. มีพ่อแม่ และพี่น้อง 2 คน เค้าอายุ 22 เรารู้จักกันโดยบังเอิญ เค้าไม่ได้ให้ควาามสนใจผมมากนัก แต่เนื่องจาก อ. เป็นสาวที่หน้าตาหรือกิริยามารยาท อาจจะถูกใจหนุ่ม ๆ ที่นี่ เพื่อน ๆ ก็เลยพยายามแข่งกับจีบ ว่าใครได้ไลน์น้องเค้าก่อนชนะ (อย่าเพิ่งด่าผมครับ ผมยอมรับว่า เห้ หนักมาก) ผมจะเจอเค้าไม่เกินวันละ 1 - 2 ครั้งแบบผ่าน ๆ แต่สรุป ผมก็ได้ไลน์น้องเค้า ระหว่างที่เราคุยไลน์ เราใช้วิธีคุยกันแบบ ส่งข้อความเสียง ระหว่างที่คุยกัน อ. ได้รับการสั่งสอนจากพ่อแม่ดีมาก ทุกครั้งที่ผมได้คุยกับเธอ ผมจะรู้สึกสุขใจอย่างประหลาด มีทั้งให้กำลังใจ และต่อว่าในบางครั้งที่ผม ใช้อารมในเรื่องงาน เราจะคอยปรึกษาและให้คำปรึกษา กันและกัน ผมกลับมาเป็นตัวของตัวเองอีกครั้ง เดือนสิงหาคม บริษัทฯ ผมโดนหน่วยงานราชการเข้ากวาดล้างแรงงานเถื่อน เข้าและจับพวกต่างด้าว ผมพยายามช่วยน้องเค้าทุกวิธีทาง สุดท้ายผมพาเธอไปหลบในโรงแรมที่หนึ่ง เพื่อให้ เจ้าหน้าที่กลับออกจากเกาะ คืนนั้นเราก็มีอะไรกันจนได้ หลังจากนั้น เธอก็กลับไปที่บ้านเธอซึ่งอยู่ในอำเภอเดียวกับที่ผมอยุ่
เราก็คุยกันเรื่อยมา แต่เธอจะพูดตลอดว่ารู้สึกผิดทุกครั้งที่มายุ่งกับคนมีครอบครัวแล้ว(ลืมบอกว่าผมเป็นคนแรกของเธอครับ) จนถึงใกล้วันเกิดผม เรานัดกันว่าเราจะมาฉลองกันหลังจากวันเกิด สองวัน แต่ก่อนถึง หนึ่งวัน พ่อเธอประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตในเวลาต่อมา ผมติดต่อเธอได้หลังจากนั้น สามวัน แล้วก็ติดต่อเธอไม่ได้อีก หลังเสร็จงานพ่อเธอซึ่งไม่ยอมบอกผมว่าจัดที่ไหนอย่างไร จนผมหาที่ทำงานใหม่เธอได้ผมก็ไปหา และได้รับเหตุผลว่าเธอต้องการเลิกกับผม และมีญาติเธอบางคนรู้เรื่องผม เธอไม่อยากให้แม่เธอที่มีอาการป่วย ออด ๆ แอดๆ ให้มีอาการหนัก ดังนั้นเธอเลือกที่จะเลิกกับผม ทั้งที่ยังรักกัน และเธอก็ไม่กล้าที่จะคุยกับแม่เธอ ทั้งที่ผมก็บอกเธอไปว่า ผมกำลังจะเลิกกับภรรยาผมอยู่แล้ว ถึงแม้วันนี้จะมีหรือไม่มี เธอก็ตาม สุดท้ายเธอก็เริ่มบล้อคไลน์ บล็อคเฟส สุดท้ายไม่รับโทรศัพท์
อ. ต้องมาทำหน้าที่เป็นหัวหน้าครอบครัว เธอขับรถไม่ได้ ต้องจ้างมอเตอร์ไซด์วิน ทำงานทุกวันไม่มีวันหยุด รวมถึงน้องสาวอีกคนด้วย เธอทำงานทุกอย่างที่ทำได้ โดยไม่เลือกว่างานจะหนักหรือเบา โดยตอนนี้ผมกำลังจะไปรับตำแหน่งใหม่ในเดือนหน้า ที่อยู่ในอำเภอบ้านเธอ แต่ภรรยาผมไม่ทราบ
สิ่งที่ผมคิดตอนนี้คือ ผมจะเคลียเรื่องของผมให้เรียบร้อยก่อน และให้เวลาทิ้งช่วง 1 - 2 เดือน จะเข้าไปคุยกับแม่เค้า เพื่อขอโอกาสในการคบหา และแสดงความจริงใจ ถ้าแม่เค้ายอมผมจะขอหมั้นไว้ก่อนและเก็บเงิน 1 ปีเพื่อจัดงานแต่งให้เป็นกิจจะลักษณะ
ผมขอถามแบบ ผู้ชาย โง่ ๆ คนนึงนะครับ จะว่าผมเด็กก็ได้ ผมควรทำอย่างไรต่อไป สิ่งที่ผมคิดจะทำคุณคิดว่าแม่เค้าจะยอมไหม