เกลียดในที่นี้ คือ ไม่ชอบหน้ากัน ไม่ถูกชะตา ไม่ถูกกัน เคลียร์กันแล้วก็ยังเกลียดกัน ต่อหน้าทำเป็นดีต่อกัน ลับหลังในใจก็เกลียดอยู่ดี มีทั้งคนที่รู้ว่าเราเกลียดกับไม่รู้ว่าเราเกลียดเขาอยู่ จะจัดการกับความรู้สึกตัวเองยังไงดีคะ ไว้เอาไปใช้ในชีวิตประจำวัน
อย่างปัจจุบัน จขกท เรียนอยู่ค่ะ มีคนที่เกลียดจขกท แล้วก็มีคนที่จขกทเกลียดเหมือนกัน แต่เรียนที่เดียวกัน ต้องเจอหน้ากันทุกวัน เคยมีปากเสียงกันแล้วนะคะ แต่ต่างฝ่ายต่างขอโทษกันแล้ว แต่ในใจเราก็ยังรู้สึกไม่ชอบเขาอยู่ดี เขาทำไม่ดีพูดไม่ดีใส่เราเยอะมาก จะให้รู้สึกดีด้วยคงยากค่ะ มีคนบอกไว้ว่า มีมิตรดีกว่ามีศัตรู ก็จริงนะคะ อยากคิดให้ได้แบบนี้ แต่เกลียดจริงๆอ่ะค่ะ เวลาเจอหน้ากันก็ต้องฝืนยิ้ม ฝืนความรู้สึกตัวเอง ถ้าไม่ยิ้มให้ ก็มาหาว่าเราอยากมีเรื่องอีกหรอ ทำยังไงดีคะต่อหน้าต้องทำดีด้วยใช่มั๊ยคะ แบบนี้เรียกว่าเสแสร้งหรือเปล่า แล้วที่เรียนของจขกท ยังมีคนที่ไม่ชอบจขกท เป็นกลุ่มใหญ่เลย เวลาเดินสวนกัน เขาเหล่านั้นก็จะพูดเสียงดังๆ แล้วก็หัวเราะเยาะเย้ยข่มจขกทค่ะ เราจะปฏิบัติตัวยังไงดีคะ กับคนเหล่านี้ อึดอัดมากค่ะ
ถ้าเรารู้สึกเกลียดใครขึ้นมา เราจะปฏิบัติกับเขาเหล่านั้นยังไง
อย่างปัจจุบัน จขกท เรียนอยู่ค่ะ มีคนที่เกลียดจขกท แล้วก็มีคนที่จขกทเกลียดเหมือนกัน แต่เรียนที่เดียวกัน ต้องเจอหน้ากันทุกวัน เคยมีปากเสียงกันแล้วนะคะ แต่ต่างฝ่ายต่างขอโทษกันแล้ว แต่ในใจเราก็ยังรู้สึกไม่ชอบเขาอยู่ดี เขาทำไม่ดีพูดไม่ดีใส่เราเยอะมาก จะให้รู้สึกดีด้วยคงยากค่ะ มีคนบอกไว้ว่า มีมิตรดีกว่ามีศัตรู ก็จริงนะคะ อยากคิดให้ได้แบบนี้ แต่เกลียดจริงๆอ่ะค่ะ เวลาเจอหน้ากันก็ต้องฝืนยิ้ม ฝืนความรู้สึกตัวเอง ถ้าไม่ยิ้มให้ ก็มาหาว่าเราอยากมีเรื่องอีกหรอ ทำยังไงดีคะต่อหน้าต้องทำดีด้วยใช่มั๊ยคะ แบบนี้เรียกว่าเสแสร้งหรือเปล่า แล้วที่เรียนของจขกท ยังมีคนที่ไม่ชอบจขกท เป็นกลุ่มใหญ่เลย เวลาเดินสวนกัน เขาเหล่านั้นก็จะพูดเสียงดังๆ แล้วก็หัวเราะเยาะเย้ยข่มจขกทค่ะ เราจะปฏิบัติตัวยังไงดีคะ กับคนเหล่านี้ อึดอัดมากค่ะ