มีอยู่วันหนึ่ง เรากับเพื่อนทะเลาะกัน
และไม่มีใครเข้าใจใคร
และก็ไม่มีใครสนใจใคร
จนเรื่องบานปลาย กายเป็นเรื่องใหญ่
เราก็ไม่คุยกัน
ไม่มอง
ไม่ทัก
คือต้องเข้าใจมันงี่เง่า
แล้วคือแบบจะคุยจะทัก มันจะเกรงอ่ะเหมือนเป็นคนไม่รู้จักกัน
ขนาดเราถามยังไม่ตอบเราเลย
เราไปเที่ยวมันก็บอกว่าไม่ชวน พอเราชวนมันก็ไม่สนใจคำชวนของเรา เรียกง่ายๆก็เมินนั้นเหละ
คือในใจคือทนไม่ไหว แต่ยังไงก็ต้องอดทนไว้ก่อน
มันไม่ชอบเรา มันเกลียดเรา มันชอบนินทาเรา
มันมาแย่งคนที่เราชอบ เราก็ไม่ได้ว่า
คือเราจะไหปเที่ยวไหนเราก็ชวนมัน
มันเป็นอะไรเราก็ถามมันว่าโอเครมั้ย
เราเป็นห่วงมันตลอดเหละแต่เเค่มันไม่รู้ เพราะมันไม่เคยเเคร์เรา เราเเคร์ความรู้สึกมันมาก แต่มันไม่เคยแคร์ความรู้สึกเราเลย เราควรทำยังไง??
ทะเลาะกับเพื่อน ทำไงดี
และไม่มีใครเข้าใจใคร
และก็ไม่มีใครสนใจใคร
จนเรื่องบานปลาย กายเป็นเรื่องใหญ่
เราก็ไม่คุยกัน
ไม่มอง
ไม่ทัก
คือต้องเข้าใจมันงี่เง่า
แล้วคือแบบจะคุยจะทัก มันจะเกรงอ่ะเหมือนเป็นคนไม่รู้จักกัน
ขนาดเราถามยังไม่ตอบเราเลย
เราไปเที่ยวมันก็บอกว่าไม่ชวน พอเราชวนมันก็ไม่สนใจคำชวนของเรา เรียกง่ายๆก็เมินนั้นเหละ
คือในใจคือทนไม่ไหว แต่ยังไงก็ต้องอดทนไว้ก่อน
มันไม่ชอบเรา มันเกลียดเรา มันชอบนินทาเรา
มันมาแย่งคนที่เราชอบ เราก็ไม่ได้ว่า
คือเราจะไหปเที่ยวไหนเราก็ชวนมัน
มันเป็นอะไรเราก็ถามมันว่าโอเครมั้ย
เราเป็นห่วงมันตลอดเหละแต่เเค่มันไม่รู้ เพราะมันไม่เคยเเคร์เรา เราเเคร์ความรู้สึกมันมาก แต่มันไม่เคยแคร์ความรู้สึกเราเลย เราควรทำยังไง??