ตามหัวข้อเลยค่ะ เพื่อนเป็นแม่สื่อให้เรากับพี่ของแม่สื่อ
ตอนนั้นก็ตกลงลองคุยๆกันดู เพราะในใจคิดว่าเรากับเค้าน่าจะคุยกันได้นาน เราก็คุยกันมาเรื่อยๆประมาณสองอาทิตย์ ตลอดเวลาที่คุยกันมันเป็นช่วงเวลาที่ดีมากเพราะเรามีความคิด ทัศนะคติ ตรงกันในหลายๆเรื่อง แล้ววันหนึ่งมีเรื่องทำให้เราได้เจอกัน หลังจากเจอกันแล้วเค้าก็เงียบไม่ทักไม่โทรหาเหมือนปกติ เค้าอ้างว่ายุ่งเรื่องงาน ไม่มีเวลาคุย เป็นเหตุผลที่แมวมาก ไอ้เราก็เข้าใจอาจเป็นเพราะเราไม่ตรงกับที่เค้าคาดหวังไว้ เวลาเห็นหน้าเพื่อน(คนที่เป็นแม่สื่อ) แล้วเราไม่อยากมองหน้าเลย เจอหน้าก็หลบ เห็นหน้าเพื่อนคนนั้นเเล้วมันทำให้คิดถึงเรื่องราวต่างๆที่เกี่ยวกับเค้า จากเดิมที่ทำใจได้ก็กลับมาเสียใจเหมือนเดิม ทำยังไงถึงจะกล้ามองหน้าเพื่อนได้โดยไม่รู้สึกเสียใจ
ไม่กล้ามองหน้าเพื่อนเพราะเพื่อนเป็นแม่สื่อให้
ตอนนั้นก็ตกลงลองคุยๆกันดู เพราะในใจคิดว่าเรากับเค้าน่าจะคุยกันได้นาน เราก็คุยกันมาเรื่อยๆประมาณสองอาทิตย์ ตลอดเวลาที่คุยกันมันเป็นช่วงเวลาที่ดีมากเพราะเรามีความคิด ทัศนะคติ ตรงกันในหลายๆเรื่อง แล้ววันหนึ่งมีเรื่องทำให้เราได้เจอกัน หลังจากเจอกันแล้วเค้าก็เงียบไม่ทักไม่โทรหาเหมือนปกติ เค้าอ้างว่ายุ่งเรื่องงาน ไม่มีเวลาคุย เป็นเหตุผลที่แมวมาก ไอ้เราก็เข้าใจอาจเป็นเพราะเราไม่ตรงกับที่เค้าคาดหวังไว้ เวลาเห็นหน้าเพื่อน(คนที่เป็นแม่สื่อ) แล้วเราไม่อยากมองหน้าเลย เจอหน้าก็หลบ เห็นหน้าเพื่อนคนนั้นเเล้วมันทำให้คิดถึงเรื่องราวต่างๆที่เกี่ยวกับเค้า จากเดิมที่ทำใจได้ก็กลับมาเสียใจเหมือนเดิม ทำยังไงถึงจะกล้ามองหน้าเพื่อนได้โดยไม่รู้สึกเสียใจ