สวัสดีค่ะ(:นี่เป็นกระทู้แรกของเรานะจะมาแชร์รักครั้งแรกของเราที่ใช้เวลาทำใจอยู่นานถึง1ปีมาเล่าทุกคนฟังให้ฟังถ้าย้อนกลับไปได้นะเราขอไม่เจอเธอเลยดีกว่า ถ้าพิมผิดหรือมีคำพูดหยาบๆก็ขอโทษด้วยนะคะ
มาเริ่มกันเลยนะะขอแทนตัวเองว่ามินนะคะ
มินชอบไปกินนมร้อนตอนมืดๆที่ร้านร้านหนึ่งกินทุกวันเลยก็ว่าได้ส่วนมากจะไปกับเพื่อนๆแต่วันนี้เพื่อนไม่ว่างกันมินเลยไปชวนพี่ข้างบ้านไปกินขอแทนว่า
พี่บีนะคะ
มิน : พี่บีๆไปกินนมร้อนกัน
พี่บี : ไปดิๆกำลังหิวพอดี
เรานั่งวินไปกันตอนนั้นก็ประมาณ2ทุ่มกว่าๆได้แล้วแหละพอถึงก็สั่งนมร้อนขนมปังนู้นนี่นั้นมานั่งกินกันสักพักมีพี่คนนึงเดินเข้ามาทักพี่บีเราก็ไม่ได้สนใจอะไรนะพี่บีก็ชวนเขามานั่งกินด้วย
พี่บี : มินให้พีนั่งด้วยนะะ
มิน : ตามสบายเลยพี่น้องไม่ว่าแต่พี่เลี้ยงนะ
พี่พี่ : อ่าวแบบนี้ก็ได้หรอ
มิน : ได้ดิ555555ขอบคุณล่วงหน้า
พี่พี : งั้นจัดไปนะะ
พอกินเสร็จก็จ่ายเงินอะไรเรียบร้อยปรากฎว่ามือนี้กินฟรีค่ะ55555
พี่บี : ป่ะกลับกัน
พี่พี : พวกพี่กลับกันยังไงอะเดี๋ยวพีไปส่งป่าว
พี่บี : ไหวอ่อตัวก็เตี้ยอย่าเลยเดี๋ยวล้ม
พี่พี : ไหวดิแค่นี้เองหน่าาา
ก็ให้พี่พีไปส่งที่บ้านพอถึงเราก็ลงจากรถเราก็เข้าบ้านมาก็อาบน้ำกำลังจะนอนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเห้ยพี่พีแอดเฟสมินมาจ้าาเราก็กดรับปกติแหละแต่คืนนั้นไม่มีอะไรเกิดขึ้นนะพอเช้าเราตื่นมากินข้าวทำไรเสร็จน่าจะบ่ายโมงแหละพี่พีทักแชทมา
พี่พี : น้องมินๆ
มิน : ว่าไงคะพี่พี
เขาก็ชวนเราคุยถามทำไรอยู่กินข้าวยังปกตินะไม่ได้ดูว่าเขาจะชอบเราเลยแต่เขาตอบเราเร็วมากเหมือนราเราตอบตลอดพอหายก็ทักย้ำมาคุยกันได้อาทิตย์กว่าๆแต่ได้ไม่เจอกันนะเจอกันแค่ครั้งนั้นครั้งเดียวเราเลยลองไปปรึกษาเพื่อนดู ขอแทนเพื่อนว่าพานะ
มิน : พามีเรื่องมาปรึกษาว่ะ
(ก็เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟัง)
พา : ลองๆคุยกันดูก่อนมั้ยอย่าพึ่งได้คิดอะไรถ้าเขาชอบก็คือชอบ
มิน : แบบนั้นไม่ได้พี่พีเขาคุยๆอยู่กับเพื่อนพี่บีนะเว้ย (ขอแทนเพื่อนพี่บีว่าพี่เอเฟร์นะคะ)
พา : อ่าวไหงเป็นงั้น
มิน : แต่ว่าพี่เฟร์เขามีแฟนอยู่แล้วนะคบกันได้สี่เดือนนี่แหละ
พา : เอ้าละงี้จะเรียกว่าคนคุยได้ยังไง
มิน : กูเก็นเขาก็อยู่ด้วยกันบ่อยนะพี่บีก็บอกกูว่าเขาคบกันด้วยกูเลยงง
พา : กูงงกว่า แล้วจะเอาไงต่อไปอะ มีใจให้พี่พีรึยังตอบกูมาตามตรง
มิน : นิดนึงนะเพราะเขาคุยกับกูดีมากอะไปไหนมาไหนบอกตลอด แต่กูไม่เคยถามเรื่องนี้กับเขา
พา : งั้นลองกลับไปถามดู กูอยู่ข้างๆเว้ยเพื่อน
พาเป็นเพื่อนสนิทมินสนิทตั้งแต่เด็กแล้วเวลามินมีอะไรจะบอกพาตลอด ใช้เวลาทำใจอยู่สี่วันค่ะคิดแล้วคิดอีกจะนัดคุยเรื่องพี่เฟร์ดีมั้ย และแล้วเราก็
ทักเฟสพี่พีไปค่ะ
มิน : พี่พีอยู่ไหนอะว่างป่าวมาหามินหน่อย
พี่พี : โอเคงั้นสามโมงไปเจอกันที่สวนxxxนะ
ให้พี่พีมาหาที่บ้านไม่ได้เพราะบ้านพี่เฟร์อยู่ห่างจากบ้านมินไม่กี่หลังถ้าพี่พีมาพี่เฟร์ต้องเห็นแน่ๆ พอสามโมงมินก็ไปรอพี่พีที่สวนไม่ไกลจากบ้านนิดหน่อยแต่ก็ไกลพอที่พี่เฟร์จะไม่เห็นนะ55555
พี่พี : มารอพี่นานยัง
เดี๋ยวมาต่อให้น้าาา แต่ไม่รู้จะมีคนอ่านรึป่าว55555
รักครั้งแรกกับความเจ็บปวด
มาเริ่มกันเลยนะะขอแทนตัวเองว่ามินนะคะ
มินชอบไปกินนมร้อนตอนมืดๆที่ร้านร้านหนึ่งกินทุกวันเลยก็ว่าได้ส่วนมากจะไปกับเพื่อนๆแต่วันนี้เพื่อนไม่ว่างกันมินเลยไปชวนพี่ข้างบ้านไปกินขอแทนว่า
พี่บีนะคะ
มิน : พี่บีๆไปกินนมร้อนกัน
พี่บี : ไปดิๆกำลังหิวพอดี
เรานั่งวินไปกันตอนนั้นก็ประมาณ2ทุ่มกว่าๆได้แล้วแหละพอถึงก็สั่งนมร้อนขนมปังนู้นนี่นั้นมานั่งกินกันสักพักมีพี่คนนึงเดินเข้ามาทักพี่บีเราก็ไม่ได้สนใจอะไรนะพี่บีก็ชวนเขามานั่งกินด้วย
พี่บี : มินให้พีนั่งด้วยนะะ
มิน : ตามสบายเลยพี่น้องไม่ว่าแต่พี่เลี้ยงนะ
พี่พี่ : อ่าวแบบนี้ก็ได้หรอ
มิน : ได้ดิ555555ขอบคุณล่วงหน้า
พี่พี : งั้นจัดไปนะะ
พอกินเสร็จก็จ่ายเงินอะไรเรียบร้อยปรากฎว่ามือนี้กินฟรีค่ะ55555
พี่บี : ป่ะกลับกัน
พี่พี : พวกพี่กลับกันยังไงอะเดี๋ยวพีไปส่งป่าว
พี่บี : ไหวอ่อตัวก็เตี้ยอย่าเลยเดี๋ยวล้ม
พี่พี : ไหวดิแค่นี้เองหน่าาา
ก็ให้พี่พีไปส่งที่บ้านพอถึงเราก็ลงจากรถเราก็เข้าบ้านมาก็อาบน้ำกำลังจะนอนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเห้ยพี่พีแอดเฟสมินมาจ้าาเราก็กดรับปกติแหละแต่คืนนั้นไม่มีอะไรเกิดขึ้นนะพอเช้าเราตื่นมากินข้าวทำไรเสร็จน่าจะบ่ายโมงแหละพี่พีทักแชทมา
พี่พี : น้องมินๆ
มิน : ว่าไงคะพี่พี
เขาก็ชวนเราคุยถามทำไรอยู่กินข้าวยังปกตินะไม่ได้ดูว่าเขาจะชอบเราเลยแต่เขาตอบเราเร็วมากเหมือนราเราตอบตลอดพอหายก็ทักย้ำมาคุยกันได้อาทิตย์กว่าๆแต่ได้ไม่เจอกันนะเจอกันแค่ครั้งนั้นครั้งเดียวเราเลยลองไปปรึกษาเพื่อนดู ขอแทนเพื่อนว่าพานะ
มิน : พามีเรื่องมาปรึกษาว่ะ
(ก็เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟัง)
พา : ลองๆคุยกันดูก่อนมั้ยอย่าพึ่งได้คิดอะไรถ้าเขาชอบก็คือชอบ
มิน : แบบนั้นไม่ได้พี่พีเขาคุยๆอยู่กับเพื่อนพี่บีนะเว้ย (ขอแทนเพื่อนพี่บีว่าพี่เอเฟร์นะคะ)
พา : อ่าวไหงเป็นงั้น
มิน : แต่ว่าพี่เฟร์เขามีแฟนอยู่แล้วนะคบกันได้สี่เดือนนี่แหละ
พา : เอ้าละงี้จะเรียกว่าคนคุยได้ยังไง
มิน : กูเก็นเขาก็อยู่ด้วยกันบ่อยนะพี่บีก็บอกกูว่าเขาคบกันด้วยกูเลยงง
พา : กูงงกว่า แล้วจะเอาไงต่อไปอะ มีใจให้พี่พีรึยังตอบกูมาตามตรง
มิน : นิดนึงนะเพราะเขาคุยกับกูดีมากอะไปไหนมาไหนบอกตลอด แต่กูไม่เคยถามเรื่องนี้กับเขา
พา : งั้นลองกลับไปถามดู กูอยู่ข้างๆเว้ยเพื่อน
พาเป็นเพื่อนสนิทมินสนิทตั้งแต่เด็กแล้วเวลามินมีอะไรจะบอกพาตลอด ใช้เวลาทำใจอยู่สี่วันค่ะคิดแล้วคิดอีกจะนัดคุยเรื่องพี่เฟร์ดีมั้ย และแล้วเราก็
ทักเฟสพี่พีไปค่ะ
มิน : พี่พีอยู่ไหนอะว่างป่าวมาหามินหน่อย
พี่พี : โอเคงั้นสามโมงไปเจอกันที่สวนxxxนะ
ให้พี่พีมาหาที่บ้านไม่ได้เพราะบ้านพี่เฟร์อยู่ห่างจากบ้านมินไม่กี่หลังถ้าพี่พีมาพี่เฟร์ต้องเห็นแน่ๆ พอสามโมงมินก็ไปรอพี่พีที่สวนไม่ไกลจากบ้านนิดหน่อยแต่ก็ไกลพอที่พี่เฟร์จะไม่เห็นนะ55555
พี่พี : มารอพี่นานยัง
เดี๋ยวมาต่อให้น้าาา แต่ไม่รู้จะมีคนอ่านรึป่าว55555