สวัสดีครับ มีเรื่องอยากปรึกษาระหว่างความแตกต่างระหว่างวัย กับความคิดครับ
ผมเป็นคนค่อนข้างหัวสมัยใหม่มากคนนึง แม่ผมก็ในระดับนึง แต่ก็ไม่ทั้งหมด
แต่ว่าในหลายๆเรื่องแม่ผมมักจะใช้อารมณ์ในการตัดสิน และปิดกั้นจิตใจจากการอธิบายเหตุผลของผม ซึ่งผมไม่เคยขึ้นเสียงหรืออะไรใส่เลยพูดด้วยเหตุผลทั้งหมด โดยคุณแม่อาจจะเป็นคนชอบใช้ความรุนแรงไปนิด เพราะเพื่อนที่แวดล้อมคุณแม่นั้นครับ
ช่วงอายุของผมกับแม่ห่างกันประมาณ เกือบ 40 ปี ผมเพิ่งจะอายุ 20 ผมกับแม่ไม่ได้อยู่ด้วยกันมาสักพักนึงครับ (หลายปี)
ด้วยปัญหาทางด้านครอบครัว

เวลาผมพูดเกี่ยวกับเนื้อหาของเหตุการณ์บ้านเมืองทั่วไป คุณแม่จะไม่ฟังผมเลยครับ แล้วจะพูดกลับมาประมาณ ว่าไม่อยากฟัง
รวมไปถึงเรื่องการดูแลสุขภาพของตัวท่านเองด้วย จะบอกผมประมาณว่า ไม่ใช่หมอไม่ต้องมาพูด, ทำไมไม่ไปเรียนหมอเลยล่ะ หรือว่า ไม่ใช่เลย วันนั้นดูในคลิปเขาพูดว่า.....
ยังมีอีกเยอะครับ ผมเขียนให้ดูซอฟท์ลง แต่หลักๆ คุณแม่จะปฏิเสธความเห็นของผมโดยสิ้นเชิง และเลือกที่จะเชื่อข่าวส่งต่อจากเพื่อนในไลน์ คนอ่านข่าวชาวบ้านในทีวี หรือโซเชียลเน็ตเวิร์คมากกว่าผม
ปกติผมมักจะศึกษาแล้วอ่านข่าวจากหลายๆแหล่งข้อมูล หรือถามไถ่เพื่อนในวงการ เพื่อมาอธิบายท่าน
จนบางครั้งผมรู้สึกว่า ผมไม่จะไหวละครับ ผมอาจจะต้องหยุดพูดกับคุณแม่เพื่อให้อะไรดีขึ้น

แต่ทุกอย่างเหมือนเดิมครับ

ผมพยายามปรับตัวให้มากที่สุดเพื่อจะคุยกับคุณแม่ให้ได้ ผมเข้าใจนะครับ อาจจะมีคนเข้ามาตอบผมว่ายังไงเขาก็เป็นแม่คุณ
ความอดทนผมเยอะก็จริง แต่สุขภาพจิตผมเริ่มไม่ไหวแล้วครับ ผมคิดว่าอาจจะต้องแยกกันอยู่เพื่อให้นานๆคิดถึงแล้วคุยกัน

มีใครมีประสบการณ์ชีวิตใกล้เคียงกับผมบ้างไหมครับ ขอคำแนะนำหน่อยครับ

ขอบคุณครับ