คือเราเป็นคนตจว. เวลาเข้ากรุงที รู้สึกค่าใช้จ่ายในการออกบ้านเยอะจัง ชีวิตเร่งรีบ ค่าแท๊กซี่ไม่พอ ค่าติดไฟแดง ค่าทางด่วน  กว่าจะถึงก็นาน เหมือนชีวิตจ่ายให้กับความเร็วแต่มันไม่เร็วเลย เวลาวันๆจะหมดกับ รถติด(เท่านั้นจริงๆ)

ทุกคนเดินเร็วมากเหมือนรีบบบบมากกกก ทั้งที่เป็นเวลาพักผ่อน. ขนาดเดินห้างเรายังเห็นเค้ารีบกันเลย  ทุกคนมีจุดมุ่งหมาย อย่างมาซื้อรองเท้า ก็จะมุ่งไปรองเท้าเลยไม่ทิ้งชีวิตไปกับการ มายืนหน้าเค้าเตอร์น้ำหอม ฉีดน้ำหอมทุกขวด ดมให้ผสมมั่วไปหมด

จนบางทีเราเข้ากรุง เรารู้สึกเราเป็นคนเฉื่อยมากๆเลย
ขนาดเพื่อนกทมของเรามาเที่ยว ตจว มาถึงน้ำตกเค้าก็ได้มานั่งกินข้าว เอาขาโดนน้ำ กินเสร็จก็จะกลับเลย คือใช้เวลา1.30ชั่วโมง เอง.และเค้าก็ถามเราว่าป่ะไปไหนต่อ(เค้ามาหลายวันว่างด้วย ไม่น่าเพราะรีบเที่ยว)

  ซึ่งปกติเราจะกิน เล่นน้ำใช้เวลากับการให้สายน้ำไหลผ่านเท้า เอามือจับ เดินข้ามไปอีกฝั่ง ใช้เวลาชื่นชมบรรยากาศ 4ชั่วโมงกว่า

เรามีเพื่อนเป็นคนกรุงอีกคนเป็นรูมเมท ไปกินข้าวตามร้านอาหาร เค้ากินเร็วมากกกก คือเรายังไม่ครึ่งจานเลยอ่ะ เรากินเร็วมากแล้วจะจุก เวลาไปร้านอาหารก็เหมือนกันเราจะชอบ ฟังเพลง นั่งนานๆๆๆๆ เพื่อนเรากินเสร็จจะกลับเลย เราเลยแบบเห้ย นั่งก่อนๆๆก็ได้แก

ขนาดขับรถ ต้อง100up เวลาจะไปอยู่หน้ารถอีกคันต้องปาดเข้าไป แทรกทันทีตัดหน้ามาเลยไฟเลี้ยวบางทีไม่มีอีกคันถึงจะยอม แต่ยอมรับเค้าเบรคต้องโครตดีอ่ะ
  ถ้าเป็นที่ตจว กว่าจะแทรกหน้าเค้าเปิดไฟเลี้ยวก่อนแล้วค่อยๆแทรก ได้ไม่ได้แล้วแต่คันหลังจะยอมรึความสามารถคันหน้าในการเบียด

ครอบครัวคนกรุงตอนเพื่อนๆเด็กๆ พ่อแม่ผู้ปกครอง พูดเสมอไหมคะ เร็วๆ เร้วๆๆๆๆ ด่วนๆๆๆ (อันนี้อยากรู้จริงๆ)
เลยอยากทราบว่าเพื่อนๆทั้งกรุงทั้งตจว เป็นแบบนี้กันจริงไหม the fastขนาดนั้นป่าวคะ