สวัสดีครับพี่น้องชาวพันทิปนี่เป็นครั้งแรกของผมที่มาเล่าเรื่องราวและขอความช่วยเหลือและเป็นครั้งแรกผมรู้สึกกับคนที่มีแฟนอยู่แล้ว จะว่าผมเลวก็ได้แต่คนมันรู้สึกไปแล้วเป็นไปได้ผมก็ไม่อยากรู้สึกหรอกครับ
เรื่องมีอยู่ว่า ผมได้คุยกับผู้หญิงคนนึงเธอน่ารักนะครับ เธอเป็นคนห้าวๆ ผมรู้จักเธอมานานแล้วแต่ก็ไม่เคยเจอเธอผมเคยแอบชอบเธอได้แต่ส่องเฟสทุกวัน(เป็นเพื่อนกันในเฟสนานแล้ว)ส่องทุกวันๆจนผมเข้ามหาลัย ผมชอบที่เธอเป็นคนตรงๆ นิสัยดี น่ารัก เป็นกันเอง ผมเคยแท๊กผิดแท๊กไปหาเค้าด้วย5555โคตรอายเลยตอนนั้น ผมจำได้ดีวันนั้น ที่เราเริ่มคุยกันเมื่อเดือนที่แล้ว เค้ามาไลค์รัวๆให้ผมและผมก็ทักไปแต้งไลค์ (ความจริงผมไปไลค์รัวให้ก่อน)และเราก็คุยกันปกติเรื่อยๆทุกวันตอนแรกผมก็ไม่ได้คิดกับเธอหรอก มีวันผมกับเธอเปิดใจกันผมบอกว่าเคยชอบนะ ส่องเฟสทุกวันแต่มีแฟนแล้วทำได้แค่ส่องเธอก็บอกว่าเค้าก้ส่องเหมือนกันแต่ผมก็มีเปลี่ยนแฟนบ่อยเหมือนกัน ตั้งแต่วันนั้นผมก็เริ่มคุยกันมากขึ้น โทรหากัน คลอเฟสหากันทุกคืน นอนเฝ้ากันตลอด เรียกว่าไม่เคยห่างกัน ไปไหนทำไรก็จะบอกกันตลอด กินไรก็ถ่ายรูปให้ดู เธอจะชอบกินข้าว ขนมตอนดึกๆผมก็ว่าห้ามกินเดี๋ยวอ้วนเธอก็ฟังผมนะแต่ก็ชอบแอบกินตลอด5555ผมชอบว่าเธอไออ้วน ตอนนั้นผมมีความสุขมากที่ได้คุยกับเธอ อยากอยู่กันแบบนี้นานๆ เวลาเธอไม่ค่อยตอบผมก็จะประชดบอกคุยกับแฟนหรอและเวลาผมไม่ว่างเธอก็นอย งอนผมหาว่าไม่สนใจ หายอีกละผมชอบเวลาที่เธองอนน่ารัก ลืมบอกตอนม.ปลายเราอยู่จังหวัดเดียวกัแต่คนละรร. ตอนนี้เธอเรียนอยู่ที่จันทบุรี ผมบอกโคตรไกลเลยเธอบอกมาหาดิอยากเจอ ผมก็บอกไปได้เดี๋ยวจะไปหา ผมก็ให้เธอหาที่พักใกล้ๆไม่ไกลจากมอเธอ พอหาได้ผมก็จัดแจงทำทุกอย่างให้เสร็จจะได้ไปหาโดยไม่มีไรติดขัด(ผมคิดในใจกุรีบไปไหมวะเนี้ย)ตอนนั้นพึ่งปลายเดือนเอง พอมอประกาศวันที่สอบออกมาผมเลยบอกว่าหลังสอบเสร็จต้นเดือนจะไปหานะ เธอก็โอเค ช่วงสอบผมบอกเธอว่าจะไม่ค่อยว่างนะอ่านหนังสือเธอก็บอกเหมือนกันแต่ก็ยังตอบคุยกันบ้างแต่ไม่ได้คลอหากัน สอบไปได้3วันเธอบอกคลอได้ไหมผมก็ไม่รอช้าบอกได้ เธอคลอมาบอกคิดถึงผมก็บอกเหมือนกันนะและก็คลอกันช่วงสอบตอนคลอผมจะอ่านหนังสือไปด้วยคุยกับเธอไปด้วยเวลาเธอเล่นก็บอกให้อ่านจะได้ผ่านเธอฟังที่ผมบอกแต่ก้ชอบดื้อหน่อยพอสอบเสร็จผมบอกว่าเดี๋ยวไปกินเหล้ากับเพื่อนนะเธอก็เหมือนจะนอยๆแต่ก็ให้ผมไปเห็นผมเหนื่อยจากสอบผมเลยถามไม่ไปกินกับเพื่อนหรอกเธอบอกไม่อะไม่อยากกิน(เปล่าหรอกเธอไปกินกับเพื่อนเหมือนกัน) ตอนเธอหลับผมจะบอกเธอเบาๆว่ารักนะแต่ไม่เสียงดังมาก เพราะผมพูดไม่ได้เธอมีแฟนอยู่แล้วได้แต่พูดไว้ในใจทั้งที่ใจมันอยากจะบอกจนขาดใจแต่ก็ได้เก็บไว้ตลอด มีครั้งนึงเธอเหมือนได้ยินเธอถามเมื่อคืนพูดไรผมบอกเปล่าเธอบอกเหมือนผมบอกรักเธอผมบอกเปล่า(ผมยิ้มดีใจที่เหมือนเธอจะได้ยิน)แต่ก็ต้องทำเป็นพูดเปล่า รู้สึกโคตรเจ็บที่มันพูดออกไปไม่ได้ ผมเศร้านะที่ตอนที่แฟนเธอโทรมาและผมกำลังโทรโปหาพอดีผมก็ทำหน้าเศร้าๆเงียบๆเธอก็ถามเป็นไรบอกป่าวและผมก็ไล่เธอไปนอนเพราะไม่อยากทะเลากับเธอ เธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่ผมคุยและไม่เคยทะเลาะกันเลยผมชอบตรงนี้มาก และก็มาถึงเวลาที่ผมต้องไปหาเธอผมบอกจะไปวันเสาร์ 15นี้นะตอนแรกเธอติดงานที่มอผมเลยบอกงั้นคราวหน้าก็ได้แต่เหมือนโชคจะเข้าข้างผมอยู่บ้างเธอมาบอก15นี้ว่างแล้วนะผมเลยศึกษาเส้นทางที่จะไปหาเธอพอหาได้แล้วก็เตรียมเสื้อผ้า เก็บของทุกอย่างเรียบร้อยรุ่งขึ้นผมรีบไปแต่เช้าจะได้ไปหาไวๆอยู่กันนานๆถึงท่ารถรถออก9โมงพอออกทั้งนั้นแหละรถนี้ติดยาวเลยติดแบบสุดๆกว่าจะหลุดออกมาได้ปาไป10โมง ผมหลับเป็นตายในรถตู้เนื่องจากง่วงมาก พอตื่นเธอถามอยู่ไหนผมบอกรถมันติดพึ่งหลุดออกมาได้ ซวยซ้ำตรงที่ยางรถตู้ดันระเบิดใช้เวลาเปลี่ยนครึ่งชมและก็นั่งยาวๆถึงก็ประมาณ3โมง ผมนี่โคตรเซ็งจากที่ตอนแรกกะเวลาถึงไว้เที่ยง ตอนถึงนึกว่ารถเข้าตัวเมืองป่าวลงอีกที พอถึงเลยบอกเธอว่าถึงแล้วแต่ไม่รู้ที่ไหนเธอเลยให้เปิดกล้องดูผมเลยเดินไปถามคนแถวนั้นไปที่นี้ยังไงเค้าบอกรอวินมอไซผมก็รอจนมีวินมา ผมบอกไปนี้ครับพอถึงผมโทรหาเธอถึงแล้วนะเธอขับมอไซออกจากมอรับและพาไปที่พัก(ผมเจอเธอครั้งแรกเขินๆไม่กล้าคุย เธอน่ารัก ชอบทำตัวห้าวๆนิดๆ ติดตลก) ถึงที่พักผมรีบอาบน้ำเพราะเหนียวตัวสุดๆ ตกดึกเธอชวนไปกินหมูกะทะกับเพื่อนๆผมก็ไปด้วยกินเสร็จผมซื้อเบียมา2ขวดผมเซ็งๆตรงที่เธอไม่ค่อยสนใจตอนแรกว่าจะไม่ซื้อไม่กินแต่มันเซ็งและเศร้าด้วย เพื่อนเธอดันซื้อด้วย พอถึงห้องรีบเปิดกินจะได้ไม่เครียดคิดมากแต่ก็มาสตั้นตรงที่แฟนเธอคลอมาความรู้สึกตอนนั้นแบบแย่มาก เสียใจสุด ทำไรไม่ถูกตัวสั่นไปหมดจะร้องไห้ก็ต้องกลั้นไว้ผมเลยตัดสินใจเดินออกไปนั่งตรงระเบียงเงียบ(เธอก็กินเหมือนกันหน้าเธอแดงมาก ตาแบบแดงเหมือนคนโดนต่อย) เธอเดินหาผมเพื่อนเธอบอกผมอยู่ข้างนอกเธอเดินออกมาถามเป็นไร ผมบอกเซ็งๆหน่อย เธอถามเซ็งอะไรผมบอกไม่รู้มันเซ็งๆยังไงไม่รู้บอกไม่ถูกพอผมจะเดินเข้าห้อง เธอจับมือผมไว้เรามองหน้ากันผมและเธอจูบกันตอนจูบความรู้สึกผมมันบอกได้เลยว่าที่เราจูบกันมันไม่ได้มาจากความรู้สึกรักจริงๆของเธอ แต่ผมรักเธอไปแล้วนะสิแล้วเราก็เข้าห้องไปนอนเล่นกันกับเพื่อนของเธอนั่งเล่น ดูหนังจนตี3เธอขี้เซามาก งอแงตอนจะนอนเหมือนเด็กสุดๆ ผมให้เธอและเพื่อนเธอนอนบนเตียงผมนอนข้างล่างพอตอนเช้าเธอบอกจะกลับหอละนะผมบอกโอเคกลับดีๆ ก่อนเธอไปแทนที่เธอจะบอกไรผมสักหน่อยไม่มีเลยเหมือนไม่แคร์ผมเลยสักนิดผมนั่งเศร้าอยู่ในห้องคนเดียวร้องไห้ออกมาทั้งที่ผมไม่ได้ร้องไห้ให้ใครมานานแล้วเพราะเมื่อก่อนผมเสียใจจนไม่รู้จะเสียใจไงแล้ว มันคือความรู้สึกรักจริงๆใช่ไหมที่ผมร้องไห้ออกมาหรือผมคิดไปเองคนเดียว พออาบน้ำเก็บของทุกอย่างเสร็จผมก็ออกไปยืนรอรถคอยดูโทรสับตลอดว่าเธอจะทักมาไหมสุดท้ายก็ไม่มีเลยไม่มีทักมาถามว่ากลับยัง อยู่ไหน ทำไรไม่มีสักอย่างที่จะมาถามผม ผมนั่งบนรถตู้คอยดูเฟสเธอเห็นออนตลอด ผมเสียใจมากออนแต่ไม่ถามไรเลยไม่ใส่ใจผมไม่แคร์ผมด้วย ผมเห็นเธอออนตั้งแต่เที่ยงแล้วด้วย เธอพึ่งทักมาถามตอนทุ่มว่าถึงยังแทนที่จะทักตั้งนานแล้ว ผมเลยตัดสินใจว่าจะไม่ยุ่งกับเธอแล้วดีกว่าเพราะเธอก็มีแฟนแล้วและอีกอย่างผมก็ไม่อยากรู้สึกแบบนี้อีกแล้วด้วย ไม่อยากรู้สึกเจ็บเสียใจอีกด้วย แต่ผมก็ตัดใจจากเธอไม่ได้ส่องเฟสตลอดไม่เป็นอันเรียนคอยดูว่าเธอทำไรบ้างโพสไรบ้างแต่จะไม่ไลค์ไม่คุย วันนี้ผมเข้าใจแล้วคำว่า "รู้สีกได้ รักได้ แต่คบไม่ได้" มันเป็นยังไง
ผมรู้สึกกับคนที่เค้ามีแฟนแล้ว ผมควรทำไงดี อ่านเรื่องราวก่อนนะ
เรื่องมีอยู่ว่า ผมได้คุยกับผู้หญิงคนนึงเธอน่ารักนะครับ เธอเป็นคนห้าวๆ ผมรู้จักเธอมานานแล้วแต่ก็ไม่เคยเจอเธอผมเคยแอบชอบเธอได้แต่ส่องเฟสทุกวัน(เป็นเพื่อนกันในเฟสนานแล้ว)ส่องทุกวันๆจนผมเข้ามหาลัย ผมชอบที่เธอเป็นคนตรงๆ นิสัยดี น่ารัก เป็นกันเอง ผมเคยแท๊กผิดแท๊กไปหาเค้าด้วย5555โคตรอายเลยตอนนั้น ผมจำได้ดีวันนั้น ที่เราเริ่มคุยกันเมื่อเดือนที่แล้ว เค้ามาไลค์รัวๆให้ผมและผมก็ทักไปแต้งไลค์ (ความจริงผมไปไลค์รัวให้ก่อน)และเราก็คุยกันปกติเรื่อยๆทุกวันตอนแรกผมก็ไม่ได้คิดกับเธอหรอก มีวันผมกับเธอเปิดใจกันผมบอกว่าเคยชอบนะ ส่องเฟสทุกวันแต่มีแฟนแล้วทำได้แค่ส่องเธอก็บอกว่าเค้าก้ส่องเหมือนกันแต่ผมก็มีเปลี่ยนแฟนบ่อยเหมือนกัน ตั้งแต่วันนั้นผมก็เริ่มคุยกันมากขึ้น โทรหากัน คลอเฟสหากันทุกคืน นอนเฝ้ากันตลอด เรียกว่าไม่เคยห่างกัน ไปไหนทำไรก็จะบอกกันตลอด กินไรก็ถ่ายรูปให้ดู เธอจะชอบกินข้าว ขนมตอนดึกๆผมก็ว่าห้ามกินเดี๋ยวอ้วนเธอก็ฟังผมนะแต่ก็ชอบแอบกินตลอด5555ผมชอบว่าเธอไออ้วน ตอนนั้นผมมีความสุขมากที่ได้คุยกับเธอ อยากอยู่กันแบบนี้นานๆ เวลาเธอไม่ค่อยตอบผมก็จะประชดบอกคุยกับแฟนหรอและเวลาผมไม่ว่างเธอก็นอย งอนผมหาว่าไม่สนใจ หายอีกละผมชอบเวลาที่เธองอนน่ารัก ลืมบอกตอนม.ปลายเราอยู่จังหวัดเดียวกัแต่คนละรร. ตอนนี้เธอเรียนอยู่ที่จันทบุรี ผมบอกโคตรไกลเลยเธอบอกมาหาดิอยากเจอ ผมก็บอกไปได้เดี๋ยวจะไปหา ผมก็ให้เธอหาที่พักใกล้ๆไม่ไกลจากมอเธอ พอหาได้ผมก็จัดแจงทำทุกอย่างให้เสร็จจะได้ไปหาโดยไม่มีไรติดขัด(ผมคิดในใจกุรีบไปไหมวะเนี้ย)ตอนนั้นพึ่งปลายเดือนเอง พอมอประกาศวันที่สอบออกมาผมเลยบอกว่าหลังสอบเสร็จต้นเดือนจะไปหานะ เธอก็โอเค ช่วงสอบผมบอกเธอว่าจะไม่ค่อยว่างนะอ่านหนังสือเธอก็บอกเหมือนกันแต่ก็ยังตอบคุยกันบ้างแต่ไม่ได้คลอหากัน สอบไปได้3วันเธอบอกคลอได้ไหมผมก็ไม่รอช้าบอกได้ เธอคลอมาบอกคิดถึงผมก็บอกเหมือนกันนะและก็คลอกันช่วงสอบตอนคลอผมจะอ่านหนังสือไปด้วยคุยกับเธอไปด้วยเวลาเธอเล่นก็บอกให้อ่านจะได้ผ่านเธอฟังที่ผมบอกแต่ก้ชอบดื้อหน่อยพอสอบเสร็จผมบอกว่าเดี๋ยวไปกินเหล้ากับเพื่อนนะเธอก็เหมือนจะนอยๆแต่ก็ให้ผมไปเห็นผมเหนื่อยจากสอบผมเลยถามไม่ไปกินกับเพื่อนหรอกเธอบอกไม่อะไม่อยากกิน(เปล่าหรอกเธอไปกินกับเพื่อนเหมือนกัน) ตอนเธอหลับผมจะบอกเธอเบาๆว่ารักนะแต่ไม่เสียงดังมาก เพราะผมพูดไม่ได้เธอมีแฟนอยู่แล้วได้แต่พูดไว้ในใจทั้งที่ใจมันอยากจะบอกจนขาดใจแต่ก็ได้เก็บไว้ตลอด มีครั้งนึงเธอเหมือนได้ยินเธอถามเมื่อคืนพูดไรผมบอกเปล่าเธอบอกเหมือนผมบอกรักเธอผมบอกเปล่า(ผมยิ้มดีใจที่เหมือนเธอจะได้ยิน)แต่ก็ต้องทำเป็นพูดเปล่า รู้สึกโคตรเจ็บที่มันพูดออกไปไม่ได้ ผมเศร้านะที่ตอนที่แฟนเธอโทรมาและผมกำลังโทรโปหาพอดีผมก็ทำหน้าเศร้าๆเงียบๆเธอก็ถามเป็นไรบอกป่าวและผมก็ไล่เธอไปนอนเพราะไม่อยากทะเลากับเธอ เธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่ผมคุยและไม่เคยทะเลาะกันเลยผมชอบตรงนี้มาก และก็มาถึงเวลาที่ผมต้องไปหาเธอผมบอกจะไปวันเสาร์ 15นี้นะตอนแรกเธอติดงานที่มอผมเลยบอกงั้นคราวหน้าก็ได้แต่เหมือนโชคจะเข้าข้างผมอยู่บ้างเธอมาบอก15นี้ว่างแล้วนะผมเลยศึกษาเส้นทางที่จะไปหาเธอพอหาได้แล้วก็เตรียมเสื้อผ้า เก็บของทุกอย่างเรียบร้อยรุ่งขึ้นผมรีบไปแต่เช้าจะได้ไปหาไวๆอยู่กันนานๆถึงท่ารถรถออก9โมงพอออกทั้งนั้นแหละรถนี้ติดยาวเลยติดแบบสุดๆกว่าจะหลุดออกมาได้ปาไป10โมง ผมหลับเป็นตายในรถตู้เนื่องจากง่วงมาก พอตื่นเธอถามอยู่ไหนผมบอกรถมันติดพึ่งหลุดออกมาได้ ซวยซ้ำตรงที่ยางรถตู้ดันระเบิดใช้เวลาเปลี่ยนครึ่งชมและก็นั่งยาวๆถึงก็ประมาณ3โมง ผมนี่โคตรเซ็งจากที่ตอนแรกกะเวลาถึงไว้เที่ยง ตอนถึงนึกว่ารถเข้าตัวเมืองป่าวลงอีกที พอถึงเลยบอกเธอว่าถึงแล้วแต่ไม่รู้ที่ไหนเธอเลยให้เปิดกล้องดูผมเลยเดินไปถามคนแถวนั้นไปที่นี้ยังไงเค้าบอกรอวินมอไซผมก็รอจนมีวินมา ผมบอกไปนี้ครับพอถึงผมโทรหาเธอถึงแล้วนะเธอขับมอไซออกจากมอรับและพาไปที่พัก(ผมเจอเธอครั้งแรกเขินๆไม่กล้าคุย เธอน่ารัก ชอบทำตัวห้าวๆนิดๆ ติดตลก) ถึงที่พักผมรีบอาบน้ำเพราะเหนียวตัวสุดๆ ตกดึกเธอชวนไปกินหมูกะทะกับเพื่อนๆผมก็ไปด้วยกินเสร็จผมซื้อเบียมา2ขวดผมเซ็งๆตรงที่เธอไม่ค่อยสนใจตอนแรกว่าจะไม่ซื้อไม่กินแต่มันเซ็งและเศร้าด้วย เพื่อนเธอดันซื้อด้วย พอถึงห้องรีบเปิดกินจะได้ไม่เครียดคิดมากแต่ก็มาสตั้นตรงที่แฟนเธอคลอมาความรู้สึกตอนนั้นแบบแย่มาก เสียใจสุด ทำไรไม่ถูกตัวสั่นไปหมดจะร้องไห้ก็ต้องกลั้นไว้ผมเลยตัดสินใจเดินออกไปนั่งตรงระเบียงเงียบ(เธอก็กินเหมือนกันหน้าเธอแดงมาก ตาแบบแดงเหมือนคนโดนต่อย) เธอเดินหาผมเพื่อนเธอบอกผมอยู่ข้างนอกเธอเดินออกมาถามเป็นไร ผมบอกเซ็งๆหน่อย เธอถามเซ็งอะไรผมบอกไม่รู้มันเซ็งๆยังไงไม่รู้บอกไม่ถูกพอผมจะเดินเข้าห้อง เธอจับมือผมไว้เรามองหน้ากันผมและเธอจูบกันตอนจูบความรู้สึกผมมันบอกได้เลยว่าที่เราจูบกันมันไม่ได้มาจากความรู้สึกรักจริงๆของเธอ แต่ผมรักเธอไปแล้วนะสิแล้วเราก็เข้าห้องไปนอนเล่นกันกับเพื่อนของเธอนั่งเล่น ดูหนังจนตี3เธอขี้เซามาก งอแงตอนจะนอนเหมือนเด็กสุดๆ ผมให้เธอและเพื่อนเธอนอนบนเตียงผมนอนข้างล่างพอตอนเช้าเธอบอกจะกลับหอละนะผมบอกโอเคกลับดีๆ ก่อนเธอไปแทนที่เธอจะบอกไรผมสักหน่อยไม่มีเลยเหมือนไม่แคร์ผมเลยสักนิดผมนั่งเศร้าอยู่ในห้องคนเดียวร้องไห้ออกมาทั้งที่ผมไม่ได้ร้องไห้ให้ใครมานานแล้วเพราะเมื่อก่อนผมเสียใจจนไม่รู้จะเสียใจไงแล้ว มันคือความรู้สึกรักจริงๆใช่ไหมที่ผมร้องไห้ออกมาหรือผมคิดไปเองคนเดียว พออาบน้ำเก็บของทุกอย่างเสร็จผมก็ออกไปยืนรอรถคอยดูโทรสับตลอดว่าเธอจะทักมาไหมสุดท้ายก็ไม่มีเลยไม่มีทักมาถามว่ากลับยัง อยู่ไหน ทำไรไม่มีสักอย่างที่จะมาถามผม ผมนั่งบนรถตู้คอยดูเฟสเธอเห็นออนตลอด ผมเสียใจมากออนแต่ไม่ถามไรเลยไม่ใส่ใจผมไม่แคร์ผมด้วย ผมเห็นเธอออนตั้งแต่เที่ยงแล้วด้วย เธอพึ่งทักมาถามตอนทุ่มว่าถึงยังแทนที่จะทักตั้งนานแล้ว ผมเลยตัดสินใจว่าจะไม่ยุ่งกับเธอแล้วดีกว่าเพราะเธอก็มีแฟนแล้วและอีกอย่างผมก็ไม่อยากรู้สึกแบบนี้อีกแล้วด้วย ไม่อยากรู้สึกเจ็บเสียใจอีกด้วย แต่ผมก็ตัดใจจากเธอไม่ได้ส่องเฟสตลอดไม่เป็นอันเรียนคอยดูว่าเธอทำไรบ้างโพสไรบ้างแต่จะไม่ไลค์ไม่คุย วันนี้ผมเข้าใจแล้วคำว่า "รู้สีกได้ รักได้ แต่คบไม่ได้" มันเป็นยังไง