มีรักแท้แล้ว แต่ผมกลับทิ้งเธอ เพราะอยากให้เขาเจอใครที่ดีกว่า

สวัสดีครับบบ นี่คือกระทู้แรกของผมครับบ
ผม อายุ 21 ปี ผมคบกับแฟนมาจะเข้าปีที่ 4 อีก 1 เดือนก็ครบ 4 ปีครับ
                                    ขออนุญาตแนะนำนางก่อนนะครับ
*** รูปร่างภายนอก ***
- อย่างแรกเลยครับ ไม่มีดั้ง แต่น่ารักมากนะครับ
- หน้านางแพ้ครีมครับ เลยเป็นสิว แต่ตอนนี้เริ่มดีขึ้นแล้ว
- สูง ยาว เข่าดี นางเป็นคนหุ่นดีมากครับ แต่มักจะบอกว่า ทำไมอ้วนจังอะไรพวกงี้
- ขานางสวยมากครับ ผิวนี้เนียนสัด แอบหื่นนิด ๆ 5555555555555555

*** นิสัยส่วนตัว ***
- นางชอบเที่ยวมากมายครับ ชอบทะเลมาก
- นางชอบ มิกกี้เม้ามาก
- อาบน้ำนานสัด
- นอนดิ้นสัด
- ขี้ร้อน
- ขี้บ่น ขี้วีน ขี้หงุดหงิด ( ผมเองแหล่ะครับ ชอบทำให้นางเป็นปีศาจ ) แต่ผมชอบนะ นางน่ารักดี 55555555555555555
- ชอบกินชาเขียวปั่น ตำแตงกับขนมจีน+ไข่ต้ม
- ชอบกินบะหมี่เกียว ผัดไท ข้าวผัดปู สเต๊ก ( กินไม่เคยจะหมดสักอย่าง ) และชอบกินเตี๋ยวเป็นชีวิตจิตใจ
- ชอบเดินเข้าเซเว่น ไม่ก็โลตัส
- ชอบเอากางเกงผมไปใส่
- นางเป็นคน ปากไม่ค่อยตรงกับใจ พูดอย่างคิดอย่าง
- ชอบพูดล้อเล่น จนบางครั้งก็ทำให้ผมน้อยใจ 5555555555555555555555555555
- ชอบเดินตลาดนัดเป็นชีวิตจิตใจ รักจังเลยกระเป๋า รองเท้า ก็คงเหมือนผู้หญิงทั่วไปครับ
- สุดท้ายแต่ไม่ท้ายสุด นางไม่ชอบการรออะไรนานๆ
                            
                                    เข้าเรื่องครับบบบบบบบบบบบ
เรื่องมีอยู่ว่าผมคิดเองอยู่เสมอ ว่า อยากให้นางไปเจอคนที่ดีกว่าผม เพราะตัวผมเองมองไม่เห็นอนาคตตัวเองเรยครับ
เพราะผมโดนรีไท เนื่องจากทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย เกรดเรยตก ( ผมเรียนวิศวะครับ )

ในหัวผมคิดเรื่องนี้ก็เมื่อ 1 ปีก่อน เมื่อตอนที่ผมโดนรีไท  ไม่อยากให้นางมาลำบากกับผม เพราะผมไม่รู้จะมีที่เรียนไหม
จะเรียนจบไหม จะมีงานดี ๆ ไหม
จะดูแลเขาได้ดีไหม เพราะครอบครัวนางเป็นข้าราชการผู้ดีกันหมด ครอบครัวเขาจะคิดยังไง  ผมก็หางานทำเรื่อย ๆ ครับ
ตอนที่ไม่ได้เรียน เปลี่ยนงานก็บ่อยมาก พอมาถึงวันที่สอบเข้าเรียนอีกครั้งผมสอบไม่ได้ครับ ผมเลยยิ่งรู้สึกแย่มากเลย
จะเอายังไงวะ แต่เขาก็คอยให้กำลังใจผมเสมอเลย
ผมมองไม่เห็นอนาคตตัวเองเลยครับ หนทางข้างหน้ามันมืดมนเหลือเกิน แต่เขาก็คอยปลอบ ไม่เคยทิ้งผมไป
เวลาผ่านไปช่วงเวลานั้นเราก็มีความสุขกันดีครับ และแล้วความรู้สึกนั้นก็มาอีกสมองผมก็คิดตลอด

เราเคยทะเลากันเรื่องนี้บ่อยมากครับ ผมชอบไล่เขาไปตลอด ชอบไล่เขาบ่อยมากเลยครับ เพราะอยากให้เขาได้เจอคนที่ดีกว่าผม
เขาก็หายไปทุกครั้งครับ พอไม่มีเขาแล้วอยู่ไม่ได้วะ เลยกลับไปง้อนาง นางก็คืนดีทุกครั้งครับ ถามว่าบ่อยไหม บ่อยมากครับ
แต่ผมก็ทำซ้ำไปซ้ำมาหลายรอบ  

และอีกครั้งครับ ครั้งนี้ผมก็ไล่เขาไปอีก แต่คราวนี้เขาไม่หายไปครับ เขากลับพูดว่า ไม่เอา ไม่ไป จะอยู่ยังไงก็จะอยู่ ไม่ไปไหน อยู่ไม่ได้
เขาก็ร้องไห้ งอแง ผมก็ทนเห็นเขาร้องไห้ไม่ได้ ก็เลยพูดไปว่า " เค้าขอโทษนะ เค้าจะไม่ทำอีกแล้ว "

ช่วงหลัง ๆ เราไม่ค่อยได้เจอกัน เราทะเลาะกันบ่อย เขาเรียนหนักการบ้านเยอะ เราไม่ได้อยู่ด้วยกันนะครับ อยู่คนละหอ
ผมเองก็เหนื่อยจากการทำงาน เลยหลับก่อนตลอดเพราะปกติผมจะส่งเขาเข้านอนก่อนทุกครั้ง
เราเรยเริ่มห่างกัน เพราะเวลาไม่ค่อยตรงกัน ทะเลาะกัน ผมเลยตัดสินใจหายยยยยยยยยยยไปครับ หายไป 1 อาทิด
โดยที่ไม่บอกอะไรเลย ไม่โทรไปหา ไม่แชทไปหา แต่ก็ยังเห็นเขาออน ผมก็โพสตัสบ้าๆบอตามประสาผมปกติ
ผมคิดว่าจะหายไปเลยครับ ถามว่าไม่คิดถึงอ่อคิดถึงครับ คิดถึงมาก สมัครโทรฟรีทุกวัน แต่ไม่โทรไปสักที
ถามว่าเหงาไหม เหงานะครับ แต่คิดว่าไหน ๆ ก็อยากให้เขาไปเจอคนที่ดีระ

และแล้วผมก็ตัดสินใจแชทไปบอกเค้าว่า " เค้ามีอะไรจะคุยด้วย " ก็บอกนางไปครับ ว่า ที่ทำไปก็อยากให้ไปเจอคนที่ดีกว่า
เพระาไม่อยากให้ลำบาก คนอื่นเขาคงดูแลดีกว่านี้ ขอให้ได้เจอคนที่ดี คนที่ต้องการ อะไรพวกนี้อะครับ
นางตอบกลับว่า " อืม " ครับ

พอผ่านไป 2 วันครับ ก็เข้าสู่โหมดเดิมครับ กลับไปง้อ แต่แล้ว นางไม่กลับครับ นางไม่สนใจผมเลย บอกว่าเหนื่อย
และนางก็หายไปจริง ๆ ครับ แบบหายไปเลย ผมนี่รู้สึกอะไรวะ เห้ยไปจริงอ่อ เห้ยยไรวะ เอาจริงอ่อ
ความรู้สึกตอนนั้นสับสนมากครับ เลยชวนนางไปกินข้าวก็ไม่ไป ชวนไปดูหนังก็ไม่ไป ชวนไปเดินตลาดก็ไม่ไป
แต่ไหน ๆ ก็อยากให้เขาไปเจอคนที่ดีแล้ว เอาวะ ลองปล่อยดู

              ช่วงแรก ๆ ก็อยู่ได้นะครับ แบบไปไหนมาไหน สบายตัวไม่ต้องรายงาน ทำไรก็ทำ ดูบอลดึก ๆ ได้
กินเหล้ากะเพื่อนได้ เที่ยวได้ คุยกะสาว ๆ อื่นได้ ถามว่าเหงาไหม มีบ้างครับเพราะผมยอมรับครับ
ตอนที่นางหายไปผมก็เหงามากเลยหาคนคุยแก้เหงาไปเรื่อยแต่ไม่ได้คิดอะไรนะครับ
แต่ตอนที่ผมหายไปจากเขา ผมไม่ได้คุยกับใครนะครับ เพราะผมแค่คิดหายไปเผื่ออะไรจะดีขึ้น

ผมก็ส่องเฟสเขาทุกวันนะครับ ส่องทุกอย่าง ทั้งเฟส ไอจี แต่เขาไม่ได้เพ้อถึงผมเลยย
พอผ่านไปอาทิดนึง เอาแล้วไง ทำไมมันกระวนกระวายแบบนี้นะ เหมือนขาดๆ อะไรไป นี่ต้องเลิกกันจริง ๆ อ่อ
ผมเลยโทรไปแต่เขาไม่รับ ตัดสายบ้าง ปิดเครื่องใส่บ้าง ทักเฟสไปครับ ง้อตามระเบียบ แต่นางก็ไม่กลับครับ
ผมคิดคงแค่งอนมั้ง เลยง้อไปอีก
แต่แล้วนางก็บอก " เค้าไม่ได้ใจแข็ง แต่เค้าตัดสินใจมันจิงๆแล้ว ขอให้มันจบนะ ขอโทด
กลับไปทุกอย่างมันก็เหมือนเดิม เค้าเรยขอตัดทุกอย่าง มันถึงจุดอิ่มตัวแหล่ะเนาะ คิดว่าเค้าแค่เล่นๆหรอ
หวังว่าจะเข้าใจ และขอให้มันจบเนาะ เค้ากลับไปไม่ได้จริงๆ เค้าออกมาไกลแล้ว เค้าขอโทด คือเค้าเหนื่อย "  

ผมก็ง้อต่อนะครับทักไปโทรไปแต่ไม่ตอบไม่รับสาย ผมก็ส่องตลอดนะครับ แต่ส่องไมไ่ด้ เพราะเวลานางโพสตัสนางจะตั้งค่าไม่ให้ผมเห็น
แต่ผมก็เอาเฟสเพื่อนไปส่อง นางก็เพ้อบ้างครับ บ่นว่า เหนื่อย บ่นมา ทำไมต้องเป็นแบบนี้
ผมเลยตัดสินใจ เอาวะ ไหน ๆ ก็อยากให้เขาเจอคนที่ดีกว่าระ เลยตัดสินใจบล็อคเฟสเขาเลยครับ จะได้ไม่ต้องไปรับรู้เรื่องราวเขา
แต่เชื่อไหมครับ บล็อคได้ วันเดียว ผมก็ทักเฟสไปตลอดแต่ไม่อ่าน ไม่ตอบ โทรไปก็ม่รับ
เลยสมัครไลน์ครับ เพราะผมไม่เล่นไลน์เพื่อความสะบายใจของเขาอะครับว่าผมไม่ได้แอบคุยกะใคร
ก็เลยทักนางไป ง้อครับ แต่นางก็บอกว่าไม่ ผมก็เลย พูดไปว่า " มีคนใหม่แล้วใช่ไหมถึงไม่กลับมา "
นางก็บอกว่ารู้ได้ไง นางพูดว่า " คนเราก็ต้องการสิ่งที่ดีที่สุดให้กับชีวิต ต้องการสิ่งที่ดี "

ผมเงิบเลยครับ ขึ้นเลย เลยด่านางไป ขึ้นกูกับนางไป เห้อออออออออออ นางไม่ชอบให้พูดกูครับ แต่ตอนนั้นมันสุดจริง ๆ ครับ
นางเลยบล็อคไลน์ผมเลยยยครับ มีทางเดียวคือ ไอจีที่ผมจะสามารถส่องได้
และแล้ว เรื่องก็บังเกิด ทำให้ผมใจแทบสลาย เขาอัพรูปพร้อมแคปชั้น ประมาณวา่า มีคนอื่นอะครับ แบบเอาคำพูดคนนั้นมา
ถามว่าผมรู้ได้ไง เพราะคำพูดนั้นผมไม่ได้พูดกับเขาอะครับ  ผมกระวนกระวายมาก คือแบบเห้ยยยย ทำไมมีเร็วจัง
ผมเลยให้น้องที่สนิทไปส่องเฟสเขา พอส่องเท่านั้นระ เออ ตัสแต่ละตัสคือ ไม่เกี่ยวกับผมเลย หมายถึงอีกคนซึ้งไม่ใช่ผม
ผมนี่ร้องไห้เลยครับ จากนั้นมา สภาพผมก็จมปรักเหมือนกับโจรเลยครับ ทำอะไรไม่มีสมาธิเลยครับ

ส่องไปเจ็บไป เห้นเขามีความสุขกับคนอื่นนี้เจ็บสัดเลยครับ
ผมเลยตัดสินใจ ให้เพื่อนเขาแกล้งถามว่า" มีคนใหม่จริงอ่อ " คำตอบที่ได้" มีจริงครับ"
ผมนี้แทบอยากจะมุดดิ้นเลยครับ ความรู้สึกที่ว่าอยากให้เขาไปเจอคนที่ดีกว่าผม มันไม่ใช่แล้วครับ
พอเขามีคนใหม่จริง ๆ ผมกลับทำไม่ได้ อยู่ไม่ได้ จะบ้าตาย ความรู้สึกมันเหมือนใจจะขาดอะครับ
นอนร้องไห้ทุกวัน เพ้อหาเขาตลอด เพ้อแบบ ตัสระ 1 นาที ทำห่าไรก็ไม่ได้เลยครับ
นั่งส่องไอจีเห็นรูปเขากับแคปชั่นที่หมายถึงคนอื่นผมนี้แทบบ้าตาย ดิ้นชิปหายเรยครับ
รูปเขาก็เต็มกล้องผมเลยครับ เต็มห้องผมด้วย ทำใจไม่ได้จริง ๆ ครับ ( พูดไปจะร้องไป )

หลายคนบอกให้ปล่อยวาง ในเมื่อเขาเลือกที่จะไปแล้ว เลือกที่จะไม่กลับ เลือกที่จะเดินหน้า เลือกที่จะมีคนใหม่
ก็บอกให้ตัดใจ ทำใจ แต่ผมทำไมไ่ด้ครับ ได้แต่ถามกับตัวเองว่า ทำไม ทำไม ทำไม
ไปทุก ๆ ที่ครับที่ที่เราเคยไปด้วยกัน ไปนั่งกินข้าวร้านเดิม ๆ ไปรอเขาที่เดิม ๆ ไปแอบมองเขา รู้สึกแย่มากเลยครับ

ผมตัดสินใจแชทไปถามน้องสาวเขา
" ว่า เขามีคนใหม่จริงอ่อ เขาเคยเล่าให้ฟังไหม รูปที่ไปร้านนม ไปกินข้าว ไปร้านกาแฟ ได้ไปด้วยกันไหม  "
คำตอบ คือ " เคยนะ มีจริงนะ หนูไม่เคยไปเรย นางไปกับใครไม่รู้ "
คำตอบยิ่งทำให้ผม สตั้นไปสักพัก แล้วก็ร้องไห้ ทำอะไรไม่ถูก

สักพักนางมาคุยเองครับ

O : อย่าเยอะ! ทีผ่านมาทำอะไรไม่คิด แล้วมานึกเสียดายทีหลัง มันสายเกินไปว้ะ พูดแค่นั้นแหล่ะ
F : เอ่า  แค่อยากรู้ว่า  มีคนใหม่แร้วใช่ไหม
O : ล่ะไม่ต้องไปทักคนโน้นคนนี้ สงสารเค้าที่จะต้องมารำบากตอบคำถาม ทั้งที่ไม่รุ้เรื่องอะไร ใช่ มีใหม่แล้ว
( ฟังแล้วเจ็บวนไปครับ )
F : ทำไมกลับมาไม่ได้งะ เกลียดเค้าขนาดเรยอ่อ
O : ใช่ ทำลายความรุ้สึกเค้าจนพังพินาจจะกลับไปมันก้เหมือนเดิมว่ะ โดนทำร้ายความรุ้สึกเดิมๆ จนไม่เหลือ คนโง่เท่านั้นที่จะกลับไป
F : เค้าจะรอนะ
O : มีใหม่แล้วไง จะกลับไปได้ไง รอทำไม ไม่ต้องรอ เค้าไม่กลับไปหรอก
F  : มีใหม่ก็ไม่เปนไร เค้าแค่ไปรักใครไม่ได้อีกแร้วงะ
O : อืม ก้ตามใจ ตอนเค้าอยุ่ไม่เหนค่า พอเดินออกมาโหว ดูราคาแพงว่ะ เหอะๆ ความรุ้สึกสะสมที่สะสมมา
     พอรับไม่ไหว ก้เดินออกมาได้ครั้งสุดท้ายมักไม่มีสันยานเตือน
F : แร้วทำไง เค้าถึงจะได้คุยกะตัวงะ จะบ่นจะว่าไรก็ได้นะ แต่ขอคุยได้ไหมงะ
O : ก้บอกไม่ได้ไง ถ้าคนใหม่รุ้ ก้คงแย่อ้ะเรื่องความรุ้สึก พึ่งใหม่ๆเองไม่อยากทำร้ายความรุ้สึกเขา เอาใจเขามาใส่ใจเราเนาะ
F : อะเค  เข้าใจแร้ว ถ้ายังคุย คนใหม่ก็คงรู้สึกไม่ดี เข้าใจแร้ว ไม่ไปกวนแร้ว ไม่ไปให้ใครถามไรอีกแร้ว  อีกอย่างขอไรอย่างได้ไหม
    เยอะ  อะ คำที่ตัวเรียกเค้า  เค้าขอ อย่าไปใช้เรียกใครอีกได้ไหม
O : โอ้ยยยย สบายมาก ใครจะไปใช้เรียกเนาะ คิดได้หน่าาา
F : เค้าแค่อยากให้มันเปนของเค้าคนเดียว

บทสนทนาระหว่างผมกับเขาก็จบลงครับ ผมก็ง้อต่อนะครับ โทรไปหา แต่ก็ไม่รับ เห้ออออออออออออออออออออออออ
ทั้งเสียใจ ทั้งเจ็บจี๊ด ๆ แต่รู้สึกดีนะครับ ที่ได้คุยกับเขาถึงแม้บทสนทนาจะไม่ค่อยเป็นใจเท่าไร


ผมก็มาคิดทวบทวน ตอนนี้ผมเข้าใจแล้วครับ ทำไมเขาถึงไม่กลับ เป็นเพราะตัวผมเองที่ทำให้เป็นแบบนี้
เป้นเพราะความปัญญาอ่อนของผมเอง ที่ชอบทำให้เขาเสียใจกับเรื่องเดิม ๆ  ที่ชอบทำร้ายความรู้สึกเขา
ผมไม่เคยนอกใจเขาเรยนะครับตลอดเวลาที่ผ่านมา
แต่ผมคงทำให้เขาเสียใจมากที่ไล่เขาไปแบบนั้น มันคงเป็นอย่างที่เขาบอกอะครับ สะสมมาเรื่อย ๆ พอถึงวันนึงรับไม่ไหว
ผมแย่เอง ผิดเองครับ ไม่โทษเธอแล้วครับที่เธอไม่กลับ ไม่โทษเธอเลยครับที่เธอจะมีใครใหม่
เพราะผมเองที่เป็นคนบอกให้เขาเจอคนที่ดีกว่า  ผมสำนึกผิดแล้วครับ จะด่าผมก็ด่ามาเรยครับ จัดมาเรยครับ

ผมฝากบอกทุกคนนะครับ ที่ อยากให้แฟนไปเจอคนที่ดีกว่า ให้เลิกคิดนะครับ มันไม่ดีเรย เอาเรื่องของผมเป็นตัวอย่างนะครับ


ตลอดระยะเวลาที่อยู่ด้วยกัน โคตรดีเรยนะ ตัวอาจจะงี่เง่าเอาแต่ใจ งอแง เค้าก็รักตัวนะ
เค้ายังนั่งดูรูปตัวทุกๆ วัน นั่งจ้องเป็น ฃม 2 ชม เค้าชอบเวลาตัวยิ้มนะ เค้าชอบเวลาตัวหัวเราะ
เค้าชอบเวลาตัวทำหน้ามองบน เค้าชอบเวลาตัวพูดไม่รู้เรื่อง เค้าชอบทุกย่างที่เป็นตัวเรยนะ
เค้าไปทุกๆ ที่ที่เราเคยไปด้วยกัน ไปแอบมองตัวที่ตลาดบ้านตัว ไปแอบมองตัวที่ท่ารถ
ช่วงนี้ตาบวมจัง อย่านอนดึกนะ ดูแลตัวเองด้วย ถึงตัวจะมีคนใหม่แล้ว เค้าก็จะรอตัวนะ ถึงแม้ไม่รู้ว่าวันนั้นจะมีไหมแต่ก็จะรออยู่ที่เดิม
ตอนนี้เค้าเป้นตากล้องเต็มตัวแล้วนะ มีคนจ้างแล้วนะ
เค้ามีที่เรียนแล้วนะ เค้าจะทำตัวเองให้ดี ให้สมกับตัว แล้วพอถึงวันนั้นวันที่เค้าประสบความสำเร็จ
เค้าอยากให้วันนั้นมีตัวอยู่ข้าง ๆ เค้าขอโทษกับทุกๆ เรื่องที่ทำให้ร้องไห้ ที่ทำให้เสียความรู้สึก
เค้าผิดเอง เค้าเข้าใจแล้ว ดูแลตัวเองด้วย