เรื่องที่ผมจะเล่าบางคนอาจจะคิดว่าเป็นละครน้ำเน่าเเต่มันเป็นเรื่องจริงที่ผมอยากให้มันเป็นจริงกับผม
...ตอนนั้นผมเรียนอยู่ปวช.1ครับพึ่งเข้าเทคนิคใหม่ๆเลย ผมเล่นเฟสบุ๊คอยู่ครับเเต่ก้อไปเจอน้องที่อยู่ โรงเรียนที่อยู่ไม่ห่างจากเทคนิคมาก น้องเค้าน่ารักมากเเต่เราก้อได้เเค่มองเเหละครับไม่มีสิทธิหรอก จนผมลองไปปรึกษาเพื่อนดูเพื่อนบอกว่าให้ลองทักไป เเต่เรื่องอย่างงี้ใครจะกล้าใช่ไหมครับ เพื่อนผมเลยเอาโทรศัพท์ไปทักเองเลย น้องเค้าชื่ออิมครับอยู่ม.2 บางคนอาจจะคิดว่าน้องเค้าไม่ตอบหรือหยิ่งเเต่ไม่ใช่เลยครับน้องคุยดีมากเเถมพูด เพราะมากด้วยอะครับ หลังจากนั้นเราก้อคุยกันไปคุยกันมา น้องเค้ายังไม่มีเเฟนครับ ผมดีใจมากอ่ะเเต่ก้อไม่รู้ว่าจะเริ่มบอกยังไงให้น้องเค้ารู้ ถึงแม้โรงเรียนเราจะห่างเเต่เวลาที่ผมไปก้อไม่เคยเจอิมเลยสักครั้ง หลังจากนั้นผมก้อได้เจออิมอีกครั้งนึงที่ท่ารถครับนั่นเป็นครั้งเเรกที่ผมเห็นน้องอิมครับ วันนั้นรู้สึกยังไงไม่รู้ครับบอกไม่ถูก หลังจากวันนั้นผมก้อโดนเพื่อนยุมากเลยครับว่าให้บอกชอบน้องเค้าไปเลย เเต่ผมก้อยัไม่กล้าอยู่ดีเเหละครับหลังจากนนั้นผมก้อคุยกับบน้องเค้าจนสนิทกันเลยก้อว่าได้ วันนั้นผมรู้สึกอึดอัดในใจว่าทำไมเรื่อเเค่นี้เราไม่กล้าผมเลยมานั่งคิดกับตัวเองสักพัก เเล้วผมเลยบอกไปในเเชทบว่า(พี่ชอบอิมนะ)เเต่วันนั้นน้องเค้าเลิกออนเฟสไปก่อน คืนนั้นผมเลยนอนไม่หลับเลยมัวเเต่ลุ้นคำตอบทั้งคืนเลยจนมาตอนเช้าน้องก้อบอกว่าน้องเค้าก้อชอบผมเหมือนกันครับผมดีใจโครตหลังจากนั้นเราก้อคุยกันมาได้สักพักหนึ่งผมก้อมีเหตุผลที่จำเป็นต้องเลิกคุยกับอิมมันเป็นวันที่ผมมต้องเสียใจมาก หลังจากนั้นมาสัก 1 ปีเราก็ได้คุยกันครับเเต่คงอาจจะไม่เหมือนเดิมเพระาตอนนั้นน้องเค้ากลับมีเเฟนเเล้ว เเรกๆเราก้อคุยสาระทุกสุขดิบกันไปมาสักพักน้องเค้าก้อเริมปรึกษาเรื่องเฟนน้องเค้าไม่ค่อยมีเวลาให้ หลังจากนั้น1อาทิตย์น้องเค้าก้อเลิกกับเเฟนครับเเต่ผมกับไม่ได้ดีใจเลยเพราะอิมคงรักคนนี้มากมั้ง น้องเค้าจึงขออยู่คนเดียวสักพักครับ
ที่เล่ามาทั้งหมดไม่ได้อยากให้เชื่อหรอกครับเเค่อยากให้อิมได้รู้ว่ายังมีคนๆนึงที่คิดถึงเเละยังเฝ้ามองแต่รูปอิมมาตลอด1ปีทำไมผมถึงไม่ชอบผู้หญิงคนอื่นสักทีผมก้อไม่เข้าใจเวลาที่คุยกับใครก้อนึกถึงเเต่หน้าน้องอิมผมจะรอถึงเเม้จะไม่มีหวังก้อตาม...
...แอบรักรุ่นน้อง...
...ตอนนั้นผมเรียนอยู่ปวช.1ครับพึ่งเข้าเทคนิคใหม่ๆเลย ผมเล่นเฟสบุ๊คอยู่ครับเเต่ก้อไปเจอน้องที่อยู่ โรงเรียนที่อยู่ไม่ห่างจากเทคนิคมาก น้องเค้าน่ารักมากเเต่เราก้อได้เเค่มองเเหละครับไม่มีสิทธิหรอก จนผมลองไปปรึกษาเพื่อนดูเพื่อนบอกว่าให้ลองทักไป เเต่เรื่องอย่างงี้ใครจะกล้าใช่ไหมครับ เพื่อนผมเลยเอาโทรศัพท์ไปทักเองเลย น้องเค้าชื่ออิมครับอยู่ม.2 บางคนอาจจะคิดว่าน้องเค้าไม่ตอบหรือหยิ่งเเต่ไม่ใช่เลยครับน้องคุยดีมากเเถมพูด เพราะมากด้วยอะครับ หลังจากนั้นเราก้อคุยกันไปคุยกันมา น้องเค้ายังไม่มีเเฟนครับ ผมดีใจมากอ่ะเเต่ก้อไม่รู้ว่าจะเริ่มบอกยังไงให้น้องเค้ารู้ ถึงแม้โรงเรียนเราจะห่างเเต่เวลาที่ผมไปก้อไม่เคยเจอิมเลยสักครั้ง หลังจากนั้นผมก้อได้เจออิมอีกครั้งนึงที่ท่ารถครับนั่นเป็นครั้งเเรกที่ผมเห็นน้องอิมครับ วันนั้นรู้สึกยังไงไม่รู้ครับบอกไม่ถูก หลังจากวันนั้นผมก้อโดนเพื่อนยุมากเลยครับว่าให้บอกชอบน้องเค้าไปเลย เเต่ผมก้อยัไม่กล้าอยู่ดีเเหละครับหลังจากนนั้นผมก้อคุยกับบน้องเค้าจนสนิทกันเลยก้อว่าได้ วันนั้นผมรู้สึกอึดอัดในใจว่าทำไมเรื่อเเค่นี้เราไม่กล้าผมเลยมานั่งคิดกับตัวเองสักพัก เเล้วผมเลยบอกไปในเเชทบว่า(พี่ชอบอิมนะ)เเต่วันนั้นน้องเค้าเลิกออนเฟสไปก่อน คืนนั้นผมเลยนอนไม่หลับเลยมัวเเต่ลุ้นคำตอบทั้งคืนเลยจนมาตอนเช้าน้องก้อบอกว่าน้องเค้าก้อชอบผมเหมือนกันครับผมดีใจโครตหลังจากนั้นเราก้อคุยกันมาได้สักพักหนึ่งผมก้อมีเหตุผลที่จำเป็นต้องเลิกคุยกับอิมมันเป็นวันที่ผมมต้องเสียใจมาก หลังจากนั้นมาสัก 1 ปีเราก็ได้คุยกันครับเเต่คงอาจจะไม่เหมือนเดิมเพระาตอนนั้นน้องเค้ากลับมีเเฟนเเล้ว เเรกๆเราก้อคุยสาระทุกสุขดิบกันไปมาสักพักน้องเค้าก้อเริมปรึกษาเรื่องเฟนน้องเค้าไม่ค่อยมีเวลาให้ หลังจากนั้น1อาทิตย์น้องเค้าก้อเลิกกับเเฟนครับเเต่ผมกับไม่ได้ดีใจเลยเพราะอิมคงรักคนนี้มากมั้ง น้องเค้าจึงขออยู่คนเดียวสักพักครับ
ที่เล่ามาทั้งหมดไม่ได้อยากให้เชื่อหรอกครับเเค่อยากให้อิมได้รู้ว่ายังมีคนๆนึงที่คิดถึงเเละยังเฝ้ามองแต่รูปอิมมาตลอด1ปีทำไมผมถึงไม่ชอบผู้หญิงคนอื่นสักทีผมก้อไม่เข้าใจเวลาที่คุยกับใครก้อนึกถึงเเต่หน้าน้องอิมผมจะรอถึงเเม้จะไม่มีหวังก้อตาม...