ผมเป็นหนึ่งคนที่เคยเรียนสายอาชีวะมาก่อน ถ้าพูดตรงๆก็ไม่ได้ตั้งใจมาเรียนทางสายนี้แต่เป็นเพราะว่าเกรดตอนที่เรียนมัธยมนั้นไม่ถึงตามเกณฑ์ที่จะศึกษาต่อในระดับชั้นมัธยมปลาย ในตอนแรกที่ผมเข้าไปเรียนมีหลายสิ่งที่ผมรับไม่ได้อยู่หลายอย่าง ทั้งวิธีการรับน้อง การรวมสายกันกลับบ้าน แต่พอผ่านไปได้ไม่นานผมเริ่มปรับตัวเข้ากับโรงเรียนอาชีวะนี้ได้ เริ่มมีเพื่อนเยอะขึ้น ตัวผมเริ่มมีเปลี่ยนแปลงไปตามสังคมที่ผมอยู่
เรื่องตีกับโรงเรียนคู่อริไม่ต้องพูดถึงเลยครับ เข้ามาเรียนโรงเรียนแบบนี้แล้วก็ต้องมีเรื่องแบบนี้เป็นธรรมดา แต่ผมก็ไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมต้องตีกัน เพราะเรื่องไม่เป็นเรื่องอย่างเช่น เรื่องของการใส่รองเท้าเหยียบสีของโรงเรียนของตัวเอง หรือเป็นเพราะโรงเรียนนี้กับโรงเรียนนั้นมีเรื่องกันมาตั้งแต่นานมาแล้ว บางทีตีกันจนถึงขั้นเสียชีวิตกันเลยก็มี
ในตอนนี้ผมได้เรียนจบมาแล้ว 3 ปี ถามว่าผมเสียดายเวลาที่ไปเรียนสายอาชีวะไหม ผมตอบได้เลยว่าไม่เสียดายเลยครับ สำหรับคนทั่วไปแล้วมองสายอาชีวะว่าเป็นพวกน่ากลัว วันๆก็หาเรื่องโรงเรียนอื่นไปทั่ว แต่สำหรับผมแล้วสายอาชีวะทำให้ผมเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการเคารพผู้ที่มีอายุสูงกว่า การทำอะไรไปพร้อมกับเพื่อน ทำให้ผมคิดถึงประโยชน์ส่วนรวมมากกว่าประโยชน์ส่วนตัว
......... ช่างกล-อาชีวะไม่ได้น่ากลัวอย่างที่ทุกคนคิดครับ..........
ช่างกล-อาชีวะ ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่ทุกคนคิด.
เรื่องตีกับโรงเรียนคู่อริไม่ต้องพูดถึงเลยครับ เข้ามาเรียนโรงเรียนแบบนี้แล้วก็ต้องมีเรื่องแบบนี้เป็นธรรมดา แต่ผมก็ไม่ค่อยเข้าใจว่าทำไมต้องตีกัน เพราะเรื่องไม่เป็นเรื่องอย่างเช่น เรื่องของการใส่รองเท้าเหยียบสีของโรงเรียนของตัวเอง หรือเป็นเพราะโรงเรียนนี้กับโรงเรียนนั้นมีเรื่องกันมาตั้งแต่นานมาแล้ว บางทีตีกันจนถึงขั้นเสียชีวิตกันเลยก็มี
ในตอนนี้ผมได้เรียนจบมาแล้ว 3 ปี ถามว่าผมเสียดายเวลาที่ไปเรียนสายอาชีวะไหม ผมตอบได้เลยว่าไม่เสียดายเลยครับ สำหรับคนทั่วไปแล้วมองสายอาชีวะว่าเป็นพวกน่ากลัว วันๆก็หาเรื่องโรงเรียนอื่นไปทั่ว แต่สำหรับผมแล้วสายอาชีวะทำให้ผมเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี ไม่ว่าจะเป็นเรื่องการเคารพผู้ที่มีอายุสูงกว่า การทำอะไรไปพร้อมกับเพื่อน ทำให้ผมคิดถึงประโยชน์ส่วนรวมมากกว่าประโยชน์ส่วนตัว
......... ช่างกล-อาชีวะไม่ได้น่ากลัวอย่างที่ทุกคนคิดครับ..........