ไม่มีเพื่อนสนิท เป็นเพราะเราโตขึ้น เข้าใจชีวิตมากขึ้นหรือเปล่า

ตอนเรียนรู้สึกดีใจมีเพื่อนสนิท สองคน ที่สามารถรับรู้ปัญหาชีวิตหนักๆ
ยอมรับในด้านดี ด้านเสียของเรา

แต่พอทำงาน เราทุกคนมีปัญหา เพื่อนก็มีปัญหาของเพื่อน เราพร้อมรับฟัง
เรารู้สึกไม่สามารถเล่าปัญหาอะไรให้เพื่อนฟังได้ ไม่ใช่กลัวเพื่อนเอาไปพูดต่อ
แต่เราชอบปรึกษาตัวเอง ไม่พล่ามมาก มีอะไรเก็บไว้มากกว่า สมัยเรียน
.
.
.
อาจเป็นเพราะเราไม่เชื่อใจใครหรือเปล่า
หรือแค่เราโตขึ้น เลยรู้สึกไม่จำเป็นต้องมีเพื่อน มีอะไรไม่เห็นต้องให้เพื่อนรับรู้ ไม่ต้องแชร์กันทุกเรื่อง
สามารถจัดการปัญหานั้นได้เอง และถ้าเพื่อนอยากเล่าก็เล่าเอง เราอยากเล่าก็เล่าเอง
เคารพพื้นที่ส่วนตัวของกันและกัน

ปล การปรึกษาปัยหาชีวิต จะปรึกษา รวมทั้งเล่า ให้ครอบครัว และเพื่อนสนิทฟังเท่านั้น
แต่แค่เดี๋ยวนี้ ไม่ได้มีเพื่อนเข้ามาเกี่ยวข้องในปัญหาชีวิตหนักๆค่ะ