ใครเจ็บกว่ากัน

เราคบกับแฟนมาปีนี้ เข้าปีที่ 7 ค่ะ ผ่านเรื่องราวต่างๆมาด้วยกันมากมาย เรารักแฟนเรามาก ทำเพื่อเขาได้ทุกอย่าง เมื่อ 3 เดือนที่แล้ว เราต้องห่างจากเขาเพื่อเริ่มงานใหม่ เลยไม่ค่อยได้เจอกัน จุดเปลี่ยนเริ่มจากตรงนี้ค่ะ เขาบอกเราบ้างานไม่มีเวลาให้ เขาเหงา เขาต้องการคนดูแล ทั้งๆที่เราทำงานแค่ จันทร์ -ศุกร์ ตามเวลาราชการ วันหยุดเราก็เจอกันตลอด  เขาสวมเขาให้เรา แอบคบกับผู้หญิงคนหนึ่ง ได้ 3 เดือน เรารู้ตั้งแต่วันแรกที่เขาคุยกัน เราก็พยายามใจเย็น ไม่โวยวาย มองโลกในแง่ดีค่ะว่าเดี๋ยวเขาก็คิดได้ว่าใครคือคนที่อย่ข้างๆเขามาตลอด แต่คิดผิดค่ะ นางได้ใจ นางลงรูปนอนกอดกับแฟนเราเอง เรื่องถึงแดงขึ้นมาคนอื่นเลยรับรู้ว่านางกับแฟนเราทำอะไรบ้าง แต่นางบอกนางเปล่า นางไม่ผิด เขามาหานางเอง ยอมรับว่าผิดทั้งคู่ นางก็ร่านพอสมควร อยากได้แฟนเราจนตัวสั่น แฟนเราก็ ดีๆนี่เอง เราให้โอกาสเขาเลือก เราไม่ใช่คนที่ถูกเลือกค่ะ ความรู้สึกตอนนั้นคือเจ็บมาก เสียใจมาก 7 ปี ไม่มีค่าอะไรเลย เราเสียใจมาก ลาออกจากงานอดทนอยู่ไม่ไหว ย้ายที่อยู่ ทำทุกอย่างที่ไม่ติดต่อเขา ผ่านมาซักระยะ เรากำลังเข้มแข็ง อยู่กับตัวเอง ครอบครัว พยายามรักษาใจตัวเอง เขากลับมาค่ะ โทรหาพ่อแม่เรา เพื่อนเรา มาดักรอเราที่ทำงานใหม่  ขอโทษเรา ขอให้เรากับเขากลับมาคบกันเหมือนเดิม เรายอมรับว่าใจอ่อนค่ะ ตกลงกลับไปคบกันค่ะ แต่คนคนเดิม สันดานเดิม เปลี่ยนยากค่ะ ระหว่างที่อยู่กับเราก็ยังแอบติดต่อกับนางหน้าด้านอยู่ค่ะ เราเลยขอเคลียร์ จะตัดใครก็ตัดให้ขาด เรายื่นข้อเสนอไปค่ะ ถ้าเลือกที่จะอยู่กับเราต้องไม่มีนางหน้าด้านคนนั้น แต่ถ้าไม่ตัดมัน เราตัดเองค่ะ คำตอบที่เราได้ คือ ไม่เลือกได้มั้ย  กับคนั้นก็รักเหมือนกัน กับเราก็ทั้งรัก ทั้งผูกพันธ์ เป็นห่วง อยากรู้ว่าเราทำอะไรอยู่ที่ไหน เจ็บค่ะ วินาทีนั้นจุกมากกับคำตอบที่ได้ยิน เราจึงยอมหักดิบตัวเองค่ะ ยอมรับว่ารักมาก เสียใจมาก แต่ต้องเอาตัวเองออกมาจากความรัก ๆ ค่ะ เราเลืกที่จะออกมาจากชีวิตเขาค่ะ ตัดขาดการติดต่อทุกอย่าง นางหน้าด้านนางบอกเสียใจค่ะ ที่เป็นต้นเหตุ คุยกัน 3 เดือน นางบอกรักมาก เสียใจมาก แต่เราสิ 7 ปี ถามหน่อยเถอะอิร่าน กับกูใครเจ็บกว่ากัน ทุกวันนี้ก็ได้แต่ทำบุญกรวดน้ำให้ค่ะ ได้เกลียดแล้วเกลียดมาก ต่อให้สองคนตาย กูก็ไม่ไปเผาผี ทุกวันนี้ก็แผ่เมตตาให้ทั้งคู่ค่ะ  กับ เหมาะสมกันดีค่ะ สวัสดีค่ะ