เราเพิ่งเริ่มครับเมื่อก่อนไทยแข่งเรานอนรอฟังผลได้เลย ถ้าเป็นมวยอย่างน้อยตอนนี้เราเตะต่อยเข้าคืนได้เจ็บตัวได้เลย

เรามีบอลลีไม่ถึงสิบปีเราเพิ่งเป็นอาชีพ  ขีดความสามารถเรา (ตอนนี้) มีเท่านี้ รอๆๆๆๆๆๆ อย่าใจร้อน

ถ้าใครพอจะทันรุ่นซักสิบกว่าปีก่อน บอกได้เลยว่าไม่ต้องลุ้นอะไร โดนพับสนามบุกฝั่งเดียว


ใครบอกไทยไม่วิ่ง ไปบอลเก่าแทบจะเดินแข่งก็ว่าได้ โดนยิงนำแล้วหมดใจเลย


นักฟุตบอลเราตอนนี้มันอยู่ระหว่างรุ่นเก่ากับรุ่นใหม่ หลายคน (หรือส่วนมาก) ไม่ได้ฝึกหรือเทรนมาตั้งแต่เด็ก ไม่เหมือนญี่ปุ่นหรือเกาหลีเค้านำเราไปพอควร

ส่วนอาหรับหรือฝรั่ง โดยพื้นฐานด้านกายภาพเขาแข็งแรงกว่า เค้าอาจจะเก่งนอ้ยกว่าเราหรือเท่าเราแต่เพราะความได้เปรียบด้านนี้มันเลยดูว่าเก่งกว่าเรา เมื่อก่อนเกาหลีญี่ปุ่นโดยเฉพาะเกาหลีเลยต้องฝึกเอาเป็นเอาตาย ใช้ร่างกายความอึดเป็นหลัก พวกที่เห็นเล่นยุโรปหรืออังกฤษที่เราเห็นประมาณสิบปีที่ผ่านมา เค้าพัฒนาด้านเทคนิคความสามารถไปแล้ว

     ..... รอๆ ๆ  เราสู้ได้ เราหือเราอือ ได้ ดูอาหรับเล่นกับเราที่ชนะได้ก็หืดจับแทบตายกันทั้งนั้น  10 - 15 ปี น่าจะพอลุ่นได้ ถ้าเร็วกว่านี้คือฟลุ๊คอย่างเดียวครับ

รวมๆ ผมภูมิในพอใจ กับนักบอลทุกคน อย่างน้อยมันเห็นความเปลี่ยนแปลงเห็นการพัฒนา  และต้องให้เครดิตซิโก้ที่ผมกล้าพูดได้ว่าเป็นคนเริ่มมาเปลี่ยนทัศคติแบบนี่ให้    .... ถ้าระหว่างนี้มีใครมาแทนซิโก้ที่คิดว่าเก่งกว่า ดีกว่าทำผลงานได้ดีกว่าผมก็โอเค (ถ้ามีนะ) แต่ผมว่าคงไม่ทันและไม่ถึงเวลาครับ อย่างที่บอกอีก 5 - 10 ปี  

    สำหรับผมจะซิโก้หรือใคร ผมมองว่า สิ่งเหล่านี้สำคัญกว่า ถ้าเรามีจะเป็นซิโก้หรือใครก็ทำได้ง่ายขึ้น
    - ระบบการคัดเลือก กระกระสนหาช้างเผือกคนมีพรสวรรค์ ตั้งแต่ตั้งใข่หรือที่มีอยู่
     - การฝึกฝน การเทรนนึ่งเอาเข้าข้น ของพวกที่หาได้ข้างบน ที่สำคัญการพัฒนาคนที่มีอยู่ (เท่าที่ limit) หรือว่าทุกคนที่มีอยู่มัน Limited แล้ว
    - อื่นๆ (ไม่ใช่หน้าทีผมคิด ผมเป็นคนดูไม่ได้คนรับผิดชอบ)

ปล นอนดีกว่า วันนี้ไม่เสียใจเหรือแพ้ญี่ปุ่น เพราะมันหือมันอือได้ รวมๆ โอเค