เข็ดแล้วกับความรัก

ประสบการณ์โดยตรง เราต้องบอกก่อนเรยว่าเราคบกับบี(นามสมมุติ)มา 1 ปีเต็มๆ คนเราเมื่อมีรักกันก้อต้องเลิกกันเป็นธรรมดา เราไม่เคยเจอเหตุการณ์นี้มาก่อนเลย เข้าเรื่องเลยนะครับ เรากลับบีเรียนอยู่ที่เดียวกันเช่าห้องอยู่ด้วยกัน โดยที่พ่อแม่เราและพ่อแม่บีก็รับรู้ เราไปมาหาสู่ บ้านบีทุกอาทิตย์พ่อแม่บีรักเราเหมือนลูกคนหนึ่ง รวมถึงปู่ ย่า และพี่ของบี บีทำงาน PR เราต้องบอกก่อนเลยว่าที่บีทำงาน PR เพราะว่าเวลาหลังเลิกเรียนเราต้องทำโปรเจคจบ กว่าจะกลับห้องก็ประมานทุ่มสองทุ่มบางวันก็ดึกว่านั้น บีก็รอกินข้าวทุกครั้ง อยู่มาวันนึงบีขอเราไปทำงาน PR โดยให้เหตุผลว่าเอ(นามสมมุติเรา) ทำโปรเจคที่มอทุกวันบีเบื่อ บีเหงาที่ต้องอยู่ห้องคนเดียว บีขอไปทำงานได้ไหมจะได้ฆ่าเวลาที่เอไม่อยู่ห้องด้วย เอทำงานบีก็ทำงาน เราก็ไม่ได้อยากให้แฟนเราทำหรอกนะ เรากลัวแฟนเราไม่เต็ฒทีกับการเรียนเพราะพ่อกับแม่บีก็ฝากเราดูแลบีแล้วเราก็ไม่อยากทำให้ท่านผิดหวัง เราเลยถามบีไปว่าอยากทำจริงๆหรอกแล้วจะตื่นไปเรียนทันหรอมันเลิกดึกนะอีกอย่างถ้าเกรดออกมาไม่ดีจะทำยังไง บีก็บอกว่าไหวไม่ต้องห่วงหรอกเอให้บีทำนะ นะ บีจะได้มีตังเก็บทุกเดือนด้วยเงิน PR มันออกเป็นอาทิตย์บีก็จะใช้เงิน PR แล้วก็จะเอาเงินที่พ่อส่งให้ทุกเดือนเก็บไปฝากธนาคาร เราเลยถามบีอีกครั้งว่าอยากทำจริงๆหรอ บีก็ยืนยันคำตอบเดิมว่าอยากทำ เราเลยบอกบีว่าโอเครถ้าอยากทำขนาดนี้ก็จะไม่ห้ามแต่ต้องตื่นทันไปเรียนด้วยนะ จากนั้นเราก็คอยไปรับไปส่งบีทุกวัน รอกินข้าวเกือบทุกคืน บางทีง่วงก้อไม่กล้าหลับกลัวหลับแล้วไม่ตื่นเดียวแฟนเราจะรอนาน เราไปรับไปส่งแฟนเราทุกวัน อยู่มาวันนึงแฟนเราได้รู้จักและได้นั่งคุยกับเจ้าของร้าน ซึ้งเจ้าของร้านคนนั้นได้ยื่นข้อเสนอให้มาทำงานเป็นเลขาของเขา แล้วเลิกทำงาน PR ซ่ะ บีมองว่าตัวเองเรียนไม่เก่งเลยอยากจะอาศัยเขากะว่าเรียนจบจะได้ทำงานกะเขาไปเลย เพราะกลัวว่าถ้าไปสมัครงานที่อื่นอาจจะไม่รับ กลับมาถึงห้องบีก็มาเล่าให้เราฟังว่าพี่ซี(นามสมมุติ)ชวนไปทำงานเป็นเลขา แค่คอยเป็นลูกมือเขาเวลาเขา ติดธุระไปทำงาน ไม่ได้จะได้ให้บีวิ่งงานแทนซึ้งถ้าพี่ซีโทรไปเมื่อไหร่ สั่งให้ออกมาที่ร้านตอนไหน เวลาไหนก็ต้องออกมา (พี่ซีบอกจะออกรถให้บี แล้วจะพาไปเรียนขับรถซึ้งค่าใช้จ่ายทุกอย่างพี่ซีเป็นคนออกเอง) บีแค่มาเล่าให้ฟังไม่ได้ขออนุญาติเราทำ ซึ้งเราก็ห้ามนะและถามทุกครั้งว่าอยากทำหรอ บีก็ตอบว่าอยากทำ เราเป็นคนที่ตามใจแฟนไม่อยากขัดใจบีเท่าไหร่นักเพราะบีโตมาในครอบครัวที่ทุกคนตามใจไม่ดุไม่ว่า เราก็ไม่อยากให้บีมาอึดอัดตรงนี้ เราก็เลยปล่อยให้บีทำงาน ผ่านมา 1 วันหลังจากที่บีคุยเรื่องงานให้เราฟัง เราก็ไปรับบีที่ทำงานปกติ (บียังไม่เลิกทำPR ) แล้วพี่ซีก็เรียกเรามาคุยเรื่องที่จะให้บีทำงาน บอกรายละเอียดประมาณว่า หลังเลิกเรียนให้บีเข้ามาทำงานที่ร้าน ทุ่มสองทุ่มถ้าไม่มีอะไรก็กลับห้องได้แค่มาดูมาเคลียเอกสาร เราก็เห็นด้วยดีตรงที่แฟนเราไม่ต้องเลิกงานดึกมีเวลาพักผ่อน และเวลาทำการบ้าน หลังนั้นบีก็เลิกทำงาน PR แล้วทุกวันหลังเลิกเรียนบีก็เข้าไปที่ร้าน บางวันก็ไม่เข้าไปเพราะพี่ซีไม่โทรตาม บางครั้งก็โทรตามให้ไปประมานทุ่ม กลับก็ประมาณเที่ยงคืนถึงตีสามทุกวันบางวันก็ค้างที่ร้าน เราก็แปลกใจ ตอนนั้นพูดกลับเราอีกอย่างมาวันนี้เป็นอีกอย่าง เรากลับแฟนเราก็มีปัญหากัน มีอยู่วันนึงบี กับเราไปเดินห้างด้วยกัน ไปไหนมาไหนด้วยกัน(เราต้องบอกก่อนเลยว่าเรากับบีตัวติดกันมาก ก่อนหน้านี้ไปเรียนด้วยกันกลับมาห้องก็อยู่ด้วยกับพอเย็นๆหน่อยก็ออกไปเดินตลาดเลียบด่วนรามอินทราแล้วก็หาข้าวกินที่นั้น กลับมาก็อาบน้ำนอนเป็นแบบนี้ทุกวันตั้งแต่เราคบกัน) ประมาณสามทุ่มครึ่งอยู่ๆพี่ซี ก็ไลน์มาบอกให้บีเข้าไปที่ร้านตอนนี้ บีก็ลำบากใจ บีบอกกับเราว่าวันนี้มีการบ้านยังไม่ได้ทำเลยไม่อยากไป แล้วบีเลยตอบไลน์พี่ซี ไปว่าวันนี้ไม่ไปได้มั๊ยหนูมีการบ้าน แต่พี่ซี ตอบกลับมาว่า “มันคือหน้าที่ครับ” บีสีหน้าดูซีดๆไม่มีความสุขแต่ก็ต้องไปตามคำสั่งพี่ซี