ขอเล่าประสบการณ์ที่เกิดขึ้นกับตัวเองตอนม.1-ม.3(น่าจะราวๆ20กว่าปีมาแล้ว
ชีวิตเด็กหอ(หอในคือหอประจำโรงเรียนหญิงล้วน
#ตอนที่จำความได้นั่งดูละครเรื่องนางอายตอนป.6อยากไปเรียนโรงเรียนแบบนี้มากประจวบกับมีเพื่อนที่ซี้กันเรียกได้ว่าคลานตามกันมาเลยทีเดียวเค้าจะย้ายไปอยู่โรงเรียนในตัวเมือง(เด็กๆต่างจังหวัดหรือเด็กๆรอบนอกหากได้เข้าไปเรียนโรงเรียนหญิงล้วนแล้วนั้นทุกคนต้องอยู่หอในโรงเรียนทุกคน#ตอนนั้นร้องขอพ่อกับแม่อยากไปตามเพื่อน/อยากไปเรียนเหมือนในละคร/อยากถักเปีย/อยากมีซิสเตอร์/ทำทุกวิถีทางจนพ่อแม่ยอมให้ไปเรียน(แต่ไม่ใช่ว่าพ่อแม่ให้ไปเรียนเพราะเราอ้อนวอนนะแต่เป็นเพราะช่วงวัยป.6เป็นเด็กห้าวๆแม่กับพ่อคงอยากให้ไปเป็นเด็กเรียบร้อยอยู่ในกฏในระเบียบ{หลังจากที่ได้เข้ามาอยู่หอในแล้วนั้นตื่นตาตื่นใจกับเพื่อนกันมากไม่ว่าจะเป็นเด็กๆต่างจังหวัดที่หลากหลาย/น้องๆเด็กๆป.1ร้องไห้งอแงขี้มูกโป่ง}ตอนนั้นรู้สึกว่าทุกอย่างมันเหมือนเป็นการเริ่มต้นชีวิตใหม่ของเราเลยนะ
พอพ่อแม่กลับทุกคนเริ่มเข้าสู่กฎระเบียบของทางหอพัก
กฎหลักๆคือ
1.ตื่นนอนตี5.30น.
2.มีชุดนอนเป็นชุดประจำที่ต้องใส่
3.มีห้องอาบน้ำรวมที่ต้องใส่ผ้าถุงอาบพร้อมกัน
4.มีสวดมนต์ไหว้พระก่อนนอนที่ห้องรวม
5.นอนรวมกัน100กว่าคนในห้องเดียวกันเตียง2ชั้น
6.มีห้องทำการบ้านแบ่งเป็นระดับชั้น
7.ห้องกินข้าวห้องรวมกินกันเป็นแถวยาว
8.ทุกๆครั้งที่จะทำกิจกรรมต้องมาเข้าแถวทุกครั้ง
9.รับโทรศัพท์พ่อแม่ได้ไม่เกินคนล่ะ3-5นาที(ท่าจำไม่ผิดนะคะเพราะมีหลายคนเด๋วคนอื่นจะไม่ได้คุย)
10.มีล๊อกเกอร์ไว้ใส่ขนมใครขนมมันหรือนมต่างๆของบำรุงต่างๆที่พ่อแม่ซื้อมาเตรียมไว้ให้พร้อมกุญแจใครกุญแจมัน
(คร่าวๆละกันนะคะแต่ทุกอย่างอยู่ในกฎในระเบียบทั้งนั่ง-เดิน-นอน-พูด-ทำความเคารพ-)
"2-3วันแรกก็สนุกดีคะเพราะเพื่อนหลากหลายแถมทุกอย่างเป็นเรื่องใหม่หมดแต่พอเริ่มเข้าที่เข้าทางความที่เป็นเด็กต่างจังหวัดและไม่เคยห่างพ่อแม่เลยความเงียบเหงามันก็เริ่มเข้ามามีเพื่อนคนนึงที่จะสนิทกันเรา2คนจะนัดกันไปนั่งทำมิวสิคร้องไห้คิดถึงบ้าน(555)ที่บอกแบบนี้เพราะเวลาของเราถูกจำกัดด้วยความเป็นระเบียบของการอยู่หอเราเลยนัดกันเวลาก่อนนอนจะมีเวลาพักเบรคเราก็จูงมือกันไปบนดาดฟ้าที่ๆทุกคนในหอตากผ้ากันแล้วไปนั่งมุมมืดๆตอนแรกก็ยังไม่ร้องไห้พอเรา2คนเริ่มปลิ้วอารมณ์กันพูดเรื่องพ่อแม่ครอบครัวน้ำตาก็เริ่มไหลออกมาทำแบบนี้ซ้ำเกือบ1ปีกว่าจะปรับตัวกันได้แต่ใช่ว่าจะไม่มีเรื่องที่ตื่นเต้นนะคะ
เรื่องตื่นเต้น
1.การเรียนเวลาไปเรียนเราจะเรียงแถวกันเปียผม
2.ทุกคนจะมีพี่รหัส-น้องรหัส
3.เราจะมีกิจกรรมหลากหลายมากมายที่ต้องทำทั้งที่หอและที่โรงเรียน
4.เราทุกคนกลับบ้านได้เดือนล่ะครั้งถ้าเป็นเสาร์-อาทิตย์ต้องมีผู้ปกครองมารับและกลับเข้าหอตรงเวลา
สิ่งที่ได้จากการที่อยู่หอในโรงเรียน
-การที่เป็นคนมีระเบียบในทุกๆอย่าง
-ทุกวันนี้ติดนิสัยที่จะตื่นนอนตี5.30น.ทุกวันและไม่เคยนอนนานได้มากกว่านี้เลย
-ได้เพื่อนที่กินนอนกันมาร่วม3ปี(จนถึงทุกวันนี้พวกเราทุกคนก็เป็นเพื่อนกันแทบจะรู้นิสัยใจคอกันดีเลยทีเดียว)
-หอสอนอะไรพวกเราหลายอย่างทั้งการกล้าแสดงออก/การอยู่ร่วมกันกับคนหมู่มาก/การมีวินัย/การช่วยเหลือตัวเอง
(ที่เล่ามาทั้งหมดนี้อยากจะแบ่งปันให้กับเพื่อนๆได้รู้ว่าการอยู่หอมันมีเรื่องอะไรอีกหลายอย่างที่ต้องค้นหา-แก้ปัญหา-ปรับตัวทุกคนจบมามีประสิทธิภาพทุกคนเหนียวแน่นรักกันตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้เชื่อว่าทุกคนไม่มีวันลืม(ยามสุข-ยามทุกข์-ร้องไห้-ดีใจ-หัวเราะ)ขอบคุณที่ติดตามอ่านนะคะ
หากคุณเป็นคนนึงที่เคยอยู่หอประจำมาร่วมแบ่งปันกันนะคะ(รักเด็กหอทุกคน)😊
ขอเล่าประสบการณ์ตอนเป็นเด็กหอ(อินกับละครนางอาย)
ชีวิตเด็กหอ(หอในคือหอประจำโรงเรียนหญิงล้วน
#ตอนที่จำความได้นั่งดูละครเรื่องนางอายตอนป.6อยากไปเรียนโรงเรียนแบบนี้มากประจวบกับมีเพื่อนที่ซี้กันเรียกได้ว่าคลานตามกันมาเลยทีเดียวเค้าจะย้ายไปอยู่โรงเรียนในตัวเมือง(เด็กๆต่างจังหวัดหรือเด็กๆรอบนอกหากได้เข้าไปเรียนโรงเรียนหญิงล้วนแล้วนั้นทุกคนต้องอยู่หอในโรงเรียนทุกคน#ตอนนั้นร้องขอพ่อกับแม่อยากไปตามเพื่อน/อยากไปเรียนเหมือนในละคร/อยากถักเปีย/อยากมีซิสเตอร์/ทำทุกวิถีทางจนพ่อแม่ยอมให้ไปเรียน(แต่ไม่ใช่ว่าพ่อแม่ให้ไปเรียนเพราะเราอ้อนวอนนะแต่เป็นเพราะช่วงวัยป.6เป็นเด็กห้าวๆแม่กับพ่อคงอยากให้ไปเป็นเด็กเรียบร้อยอยู่ในกฏในระเบียบ{หลังจากที่ได้เข้ามาอยู่หอในแล้วนั้นตื่นตาตื่นใจกับเพื่อนกันมากไม่ว่าจะเป็นเด็กๆต่างจังหวัดที่หลากหลาย/น้องๆเด็กๆป.1ร้องไห้งอแงขี้มูกโป่ง}ตอนนั้นรู้สึกว่าทุกอย่างมันเหมือนเป็นการเริ่มต้นชีวิตใหม่ของเราเลยนะ
พอพ่อแม่กลับทุกคนเริ่มเข้าสู่กฎระเบียบของทางหอพัก
กฎหลักๆคือ
1.ตื่นนอนตี5.30น.
2.มีชุดนอนเป็นชุดประจำที่ต้องใส่
3.มีห้องอาบน้ำรวมที่ต้องใส่ผ้าถุงอาบพร้อมกัน
4.มีสวดมนต์ไหว้พระก่อนนอนที่ห้องรวม
5.นอนรวมกัน100กว่าคนในห้องเดียวกันเตียง2ชั้น
6.มีห้องทำการบ้านแบ่งเป็นระดับชั้น
7.ห้องกินข้าวห้องรวมกินกันเป็นแถวยาว
8.ทุกๆครั้งที่จะทำกิจกรรมต้องมาเข้าแถวทุกครั้ง
9.รับโทรศัพท์พ่อแม่ได้ไม่เกินคนล่ะ3-5นาที(ท่าจำไม่ผิดนะคะเพราะมีหลายคนเด๋วคนอื่นจะไม่ได้คุย)
10.มีล๊อกเกอร์ไว้ใส่ขนมใครขนมมันหรือนมต่างๆของบำรุงต่างๆที่พ่อแม่ซื้อมาเตรียมไว้ให้พร้อมกุญแจใครกุญแจมัน
(คร่าวๆละกันนะคะแต่ทุกอย่างอยู่ในกฎในระเบียบทั้งนั่ง-เดิน-นอน-พูด-ทำความเคารพ-)
"2-3วันแรกก็สนุกดีคะเพราะเพื่อนหลากหลายแถมทุกอย่างเป็นเรื่องใหม่หมดแต่พอเริ่มเข้าที่เข้าทางความที่เป็นเด็กต่างจังหวัดและไม่เคยห่างพ่อแม่เลยความเงียบเหงามันก็เริ่มเข้ามามีเพื่อนคนนึงที่จะสนิทกันเรา2คนจะนัดกันไปนั่งทำมิวสิคร้องไห้คิดถึงบ้าน(555)ที่บอกแบบนี้เพราะเวลาของเราถูกจำกัดด้วยความเป็นระเบียบของการอยู่หอเราเลยนัดกันเวลาก่อนนอนจะมีเวลาพักเบรคเราก็จูงมือกันไปบนดาดฟ้าที่ๆทุกคนในหอตากผ้ากันแล้วไปนั่งมุมมืดๆตอนแรกก็ยังไม่ร้องไห้พอเรา2คนเริ่มปลิ้วอารมณ์กันพูดเรื่องพ่อแม่ครอบครัวน้ำตาก็เริ่มไหลออกมาทำแบบนี้ซ้ำเกือบ1ปีกว่าจะปรับตัวกันได้แต่ใช่ว่าจะไม่มีเรื่องที่ตื่นเต้นนะคะ
เรื่องตื่นเต้น
1.การเรียนเวลาไปเรียนเราจะเรียงแถวกันเปียผม
2.ทุกคนจะมีพี่รหัส-น้องรหัส
3.เราจะมีกิจกรรมหลากหลายมากมายที่ต้องทำทั้งที่หอและที่โรงเรียน
4.เราทุกคนกลับบ้านได้เดือนล่ะครั้งถ้าเป็นเสาร์-อาทิตย์ต้องมีผู้ปกครองมารับและกลับเข้าหอตรงเวลา
สิ่งที่ได้จากการที่อยู่หอในโรงเรียน
-การที่เป็นคนมีระเบียบในทุกๆอย่าง
-ทุกวันนี้ติดนิสัยที่จะตื่นนอนตี5.30น.ทุกวันและไม่เคยนอนนานได้มากกว่านี้เลย
-ได้เพื่อนที่กินนอนกันมาร่วม3ปี(จนถึงทุกวันนี้พวกเราทุกคนก็เป็นเพื่อนกันแทบจะรู้นิสัยใจคอกันดีเลยทีเดียว)
-หอสอนอะไรพวกเราหลายอย่างทั้งการกล้าแสดงออก/การอยู่ร่วมกันกับคนหมู่มาก/การมีวินัย/การช่วยเหลือตัวเอง
(ที่เล่ามาทั้งหมดนี้อยากจะแบ่งปันให้กับเพื่อนๆได้รู้ว่าการอยู่หอมันมีเรื่องอะไรอีกหลายอย่างที่ต้องค้นหา-แก้ปัญหา-ปรับตัวทุกคนจบมามีประสิทธิภาพทุกคนเหนียวแน่นรักกันตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้เชื่อว่าทุกคนไม่มีวันลืม(ยามสุข-ยามทุกข์-ร้องไห้-ดีใจ-หัวเราะ)ขอบคุณที่ติดตามอ่านนะคะ
หากคุณเป็นคนนึงที่เคยอยู่หอประจำมาร่วมแบ่งปันกันนะคะ(รักเด็กหอทุกคน)😊