“จะรีบดำเนินการแก้ไขให้ภายใน 48 ชั่วโมงนะครับ” นั่นคือเสียงสุดท้ายที่ก้องอยู่ในโสตประสาทของฉันก่อนที่ . . . .
บ่ายวันนี้ก็เหมือนกับทุกๆวัน หลังจากผ่านการทำงานบ้านในช่วงเช้ามาอย่างหนัก ฉันเตรียมเค้กใส่จาน ชงกาแฟมาตั้งไว้หน้าคอม เปิดซีรี่ดูอย่างสบายใจแต่ฉันก็รู้ดีว่าเป็นความสบายใจแบบฉาบฉวยเพราะส่วนลึกก้นบึ้งของจิตวิญญาณฉันนั้นรู้เช่นเห็นชาติสัญญาณอินเทอร์เน็ตที่ใช้มานานแรมปีนี้ดียิ่งกว่าใคร
“แต่มันก็เพิ่งจะเสียและซ่อมเสร็จยังไม่ถึงอาทิตย์นี่เอง อีกอย่างเมื่อเดือนที่แล้ว(กันยายน)มันก็เสียไปหลายรอบแล้วด้วย วันนี้คงยังไม่ถึงคราวซวยอีกหรอก” สมองส่วนโลกสวยของฉันคิดเข้าข้างตัวเอง
ฉันจึงดูซีรี่ด้วยความสบายใจที่แฝงความกังวลนิดๆต่อไปได้สัก 15.192.168.1.1 นาทีซีรี่เริ่มโหลดไม่ไปฉันกดรีเฟรซ 1 ครั้ง จากนั้นเสิ่งที่ฉันกลัวก็เกิดขึ้นและดำเนินไปอย่างที่มันเคยเป็นมาตลอด
“อีกแล้ว! เป็นแบบนี้อีกแล้ว นี่มันเกิดอะไรขึ้น” ฉันแสร้งคิดในใจดังๆ เลียนแบบนางเอกละครทีวี
“ใช่แน่ๆ ไม่ผิดแน่นอน” สัญชาตญาณของฉันมันบอกอย่างนั้น
ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นด้วยความเบื่อหน่ายกดเบอร์เดิมที่จำได้แม่นอย่างไม่ได้ตั้งใจจะจำ กด 4 และ 3 โดยไม่ต้องรอให้ระบบเสียงตอบรับแนะนำ สนทนาด้วยชุดข้อความเดิมๆที่คุ้นเคย ฉันเดาประโยคต่างๆที่พนักงานจะพูดได้ราวกับรู้อนาคต
“จะรีบดำเนินการแก้ไขให้ภายใน 48 ชั่วโมงนะครับ” นั่นคือเสียงสุดท้ายที่ก้องอยู่ในโสตประสาทก่อนที่ฉันจะตัดสินใจใช้บริการเดือนนี้เป็นเดือนสุดท้ายแล้ว
AIRNET
บ่ายวันนี้ก็เหมือนกับทุกๆวัน หลังจากผ่านการทำงานบ้านในช่วงเช้ามาอย่างหนัก ฉันเตรียมเค้กใส่จาน ชงกาแฟมาตั้งไว้หน้าคอม เปิดซีรี่ดูอย่างสบายใจแต่ฉันก็รู้ดีว่าเป็นความสบายใจแบบฉาบฉวยเพราะส่วนลึกก้นบึ้งของจิตวิญญาณฉันนั้นรู้เช่นเห็นชาติสัญญาณอินเทอร์เน็ตที่ใช้มานานแรมปีนี้ดียิ่งกว่าใคร
“แต่มันก็เพิ่งจะเสียและซ่อมเสร็จยังไม่ถึงอาทิตย์นี่เอง อีกอย่างเมื่อเดือนที่แล้ว(กันยายน)มันก็เสียไปหลายรอบแล้วด้วย วันนี้คงยังไม่ถึงคราวซวยอีกหรอก” สมองส่วนโลกสวยของฉันคิดเข้าข้างตัวเอง
ฉันจึงดูซีรี่ด้วยความสบายใจที่แฝงความกังวลนิดๆต่อไปได้สัก 15.192.168.1.1 นาทีซีรี่เริ่มโหลดไม่ไปฉันกดรีเฟรซ 1 ครั้ง จากนั้นเสิ่งที่ฉันกลัวก็เกิดขึ้นและดำเนินไปอย่างที่มันเคยเป็นมาตลอด
“อีกแล้ว! เป็นแบบนี้อีกแล้ว นี่มันเกิดอะไรขึ้น” ฉันแสร้งคิดในใจดังๆ เลียนแบบนางเอกละครทีวี
“ใช่แน่ๆ ไม่ผิดแน่นอน” สัญชาตญาณของฉันมันบอกอย่างนั้น
ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นด้วยความเบื่อหน่ายกดเบอร์เดิมที่จำได้แม่นอย่างไม่ได้ตั้งใจจะจำ กด 4 และ 3 โดยไม่ต้องรอให้ระบบเสียงตอบรับแนะนำ สนทนาด้วยชุดข้อความเดิมๆที่คุ้นเคย ฉันเดาประโยคต่างๆที่พนักงานจะพูดได้ราวกับรู้อนาคต
“จะรีบดำเนินการแก้ไขให้ภายใน 48 ชั่วโมงนะครับ” นั่นคือเสียงสุดท้ายที่ก้องอยู่ในโสตประสาทก่อนที่ฉันจะตัดสินใจใช้บริการเดือนนี้เป็นเดือนสุดท้ายแล้ว