สวัสดีค่ะ ชาวพันทิป นี่เป็นกระทู้แรกของเรา เราขอแทนชื่อเราว่า "M" นะ และแทนแฟน (เก่า) ว่า "K" เราจะมาเล่าเรื่องราวความรักของเรา ถ้าเราเล่าอะไรไปไม่ดีก็ขอโทดล่วงหน้าด้วยนะจ๊ะ
เรื่องราวความรักของเราก็ผ่านมานานแล้ว เราขอเล่าตั้งแต่เราเรียนมัธยมเลยนะ เราคบกับ K ตั้งแต่ ม.3 คบกันมาเรื่อยๆ พ่อแม่ของเรารับรู้ว่าเราคบ (แต่ไม่ได้หมายความว่าเราจะแต่งงานกันนะ) เรารักกัน จนจบ ม.6 เรา 2 คนต้องแยกย้ายไปเรียน เราเรียนที่ กทม ส่วน K ไปเรียนต่อนายสิบ ในความรู้สึกเรา เราไม่ชอบนายสิบ ไม่ใช่ว่าไม่ดีนะ แต่ตอนนั้นเราคิดว่าตำรวจ ทหาร ต้องเจ้าชู้แน่เลย ต้องมีแฟนเก็บไปทั่วแน่เลย หลังจากที่ K ไปเรียน เรายอมรับมาเราเองก็เหงา ติดต่อก็ได้บ้างไม่ได้บ้าง เราคิดถึงก็คิดถึง เราก็หาคนคุยแก้เหงาไปเรื่อยเปื่อย ด้วยความที่เราความคิดยังเด็กๆ ไม่ได้หมายความว่าอายุ 18-19 ปี ยังเด็กนะ หมายถึงความคิดเด็กๆอ่ะ คุยกับคนนั้นคนนี้ไปเรื่อย จนมาคบคนๆหนึ่ง คบมาพักหนึ่ง เรายอมรับว่าเรานอกใจ K แค่เวลาปีเดียวที่ห่างกัน เรากลับรอ K ไม่ได้ ไม่ใช่เราไม่รัก K นะ เรารัก จนมาวันหนึ่ง K ก็เรียนจบแล้ว กลับมาพักที่บ้านเผื่อรอติดยศ K รู้ว่าเรามีคนใหม่ K อยากให้เราไปงานติดยศด้วย แต่เราไปไม่ได้เพราะเราติดเรียนแล้วเราเองก็ตัดสินใจเลิกกับK แล้ว เขาให้เราเลือก แต่เราเลือกอีกคน ซึ่งไม่ใช่ K ไม่ใช่ว่าเราอยากเลิกกับ K นะ แต่ตอนนั้นเราก็คิดว่า เรากับ K อยู่ห่างกัน เวลาเจอกันก็ไม่มี แล้วเราเองก็ยังเรียนไม่จบ งานจะมีทำหรือป่าวไม่รู้ อนาคตจะเป็นยังงัยก็ไม่แน่นอน เมื่อเทียบกับ K แล้ว K มีอนาคตที่ดีกว่า และเราก็ทำผิดต่อ K ด้วย เราตัดสินใจเลิก หลังจากนั้นไม่นาน K ก็มีแฟนใหม่ เราเห็น เราเองก็เสียใจนะ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ แต่Kก็โทรมาขอคืนดีบ้างอะไรบ้าง บอกว่าลืมเราไม่ได้ ถ้าเรายอมกลับไป เขาก็จะเลิกกับแฟนใหม่เขา แต่เราไม่กลับ เราพยายามที่ไม่ติดต่อ K เพื่อเราเองก็จะได้ตัดใจด้วย ตั้งแต่เราเลิกกับ K ครั้งนั้น เราก็คบกับคนที่เราเลือกมาตลอด ไม่เคยนอกใจเลย เพราะเราเสียใจที่เราทำกับ K เราเลยคิดว่าเราจะไม่ทำแบบนั้นอีก นับตั้งแต่วันนั้นที่เราเลิกกับ K จนถึงวันนี้ก็เปนเวลา 3 ปีแล้ว 3 ปีที่ผ่านมา K ก็จะติดต่อมาบ้างหายไปบ้าง โทรมาขอคืนดี บอกว่าคบกับใครก็ไม่เหมือนเรา แต่เราก็ต้องใจแข็ง บางครั้งเราฝันถึงKวันต่อมา K ก็โทรมา บางทีเรากลับไปเที่ยวที่บ้าน ก็จะรู้ว่า K ก็กลับมาเหมือนกัน เป็นแบบนี้มาตลอด ไม่รู้เพราะอะไร แต่เราก็ไม่ได้เจอกันนะ
จนมาปีนี้ ปี 2559 ตั้งแต่ต้นปีมากลายเป็นว่าเราเองก็ติดต่อกับ K มาเรื่อยๆ เรายอมรับว่าตอนนั้นเราเปิดใจรับ K เข้ามาแล้ว เราถามว่าเทอมีแฟนมั้ย เขาก็บอกว่าไม่มี เราถามมาตลอด เขาก็บอกไม่ตลอด เราเชื่อเขา ช่วงต้นปีเราเองก็ฝึกงาน 4 เดือน K ก็บอกให้เราไปหานะ แต่ที่เราคุยกัน เรายังไม่ได้กลับมาคบกันนะ เราบอกเราไปไม่ได้ เราฝึกงานอยู่ จะไปได้ก็ตอนฝึกงานเสร็จเดือนเมษา ตอนเราคุยกัน เรารู้สึกว่า K มีแฟนอยู่แล้ว แต่ K ปฎิเสธมาตลอด บอกให้เราไปดูด้วยตาตัวเองว่า K มีจิงมั้ย เราก็โอเค ไม่มีก็ไม่มี เราคงเข้าใจผิด พอมาเดือนพฤษภา เราเห็น K ไปงานที่มหาลัยน้อง เห็น K ถ่ายรูปกับผู้หญิง (แฟนนั่นแหละ) แต่เราเข้าใจว่าเลิกกันแล้ว เราเสียใจมาก ทั้งที่เมื่อเช้ายังคุยกับเราดีๆอยู่เลย พอบ่ายมาก็อยู่ด้วยกันซะงั้น เราทั้งเสียใจ ทั้งโมโห ไหนบอกว่าไม่มีใคร แต่ทำมัยได้ไปถ่ายรูปด้วยกัน เราไลน์ไปหา K รัวๆเลย เยอะมาก ด่า ถามด้วย แต่ K ก็ไม่ยอมตอบ พอตอนเย็น ผู้หญิงคนนั้นก็โทรมาหาเรา บอกเราว่า “เราไม่ได้เป็นอะไรกับ K นะ ถ้าจะกลับมาคบกันก็ไม่ได้ว่าอะไร” แต่วินาทีนั้นเราไม่อยากฟัง เราไม่พร้อม เราเลยขอวางสายก่อน หลังจากที่เราใจเย็นลง ดึกๆเราก็โทรหาผู้หญิงคนนั้น เขาก็บอกเราว่า “ไม่ได้เป็นอะไรกับ K ถ้าจะคบกันก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะตลอด 2 ปี ที่คบกับ K มาเขาเข้าไปอยู่ในชีวิต K ไม่ได้เลย เค้ายินดีทำถ้าทำให้ K มีความสุข” บอกตรงๆเลยว่าตอนนั้นเราเชื่อที่ผู้หญิงคนนี้พูด เรารู้สึกผิด K ไป เราไลน์ไปขอโทดสารพัด ส่งข้อความไป จนเราบอกว่าเราจะไปหา เพราะตอนนั้นเรารู้สึกผิดจิงๆ K ถึงยอมโทรกลับมาหาเรา แล้ววันนั้นเราก็ไปหา K เลย นั่งรถ ไป ตจว ทั้งที่ไม่เคยนั่งไป ตอนนั้นเราก็คิดว่า คิดถูกหรือคิดผิดว่ะที่ไป แต่ก็นั่งรถไปนะ 555 เพราะรู้สึกผิดจิงๆ
เรา 2 คน เจอกัน หลังจากที่ไม่ได้เจอกันมา 3 ปี มันทำให้เรารู้เลยว่าเรายังรักเขาอยู่จิงๆ เราเปิดใจรับเขาเข้ามาแล้ว เราไปนอน 2 คืน ตอนกลางวัน K ก็ไปทำงาน เลิกงานก็มาหาเรา K ก็บอกว่ารักเรา ยังรักอยู่ ต่างๆนาๆ จากนั้นเราก็กลับมา กทม เผื่อมาเริ่มงานกลางเดือนพฤษภา เรายอมรับเลยว่า เราเจอKครั้งนี้เรามีความสุขมาก ถึงจะมีเวลาอยู่ด้วยกันน้อย แต่มันก็ทำให้เรารู้ว่าเรายังรักเขาอยู่ เรากลับมาจากไปหา K วันที่ 15 พฤษภา เราเริ่มงาน 16 พฤษภา เรากับ K ก็เป็นแฟนกัน K ก็ให้เราไปหาอีก เราก็ไปอีกทีเย็นวันที่ 19 พฤษภา เพราะวันที่ 20 เป็นวันหยุดพอดี เราก็อยู่ด้วยกัน ตอนนั้นคือเป็นแฟนกันไปแล้ว เราเปิดใจรับเขาเข้ามาแล้ว หลังจากที่เราปฎิเสธมาตลอด พอมาวันเสาร์ที่ 21 เขาก็พาเราไปตลาด ไปเดินเล่น เราก็โทรหาเพื่อนเราที่อยู่ จังหวัดนี้ บอกว่าเรามาเที่ยว พวกเราก็มานั่งจิบเบียร์กัน แต่ก็เกิดเรื่องขึ้นจนได้ ผู้หญิงคนนั้นเขาโทรมาหา K เขารู้ว่าเราอยู่กับ K แต่ K ไม่รับสาย เขาก็โทเข้าเบอร์เรา ถามว่าอยู่ไหน จะขับรถไปหา ถามเราว่าเรามาทำมัย เราเลยถามกลับไปว่า ไหนบอกว่าไม่ได้เป็นอะไรกัน แล้วทำมัยถึงยังโทรมาอะไรแบบนี้ ผู้หญิงคนนั้นบอกเราว่า แล้วเชื่อด้วยหรอ คบกับKมา 2 ปี แล้วเชื่อด้วยหรอ? ตอนนั้นพอเราได้ยินก็คิดเลยว่า “เอ้า ก็เป็นคนโทรมาบอกเราเองว่าไม่ได้เป็นอะไรกัน พูดแบบนั้นต้องการอะไร ถ้าบอกเราตั้งแต่ตอนนั้นว่าเป็นแฟนกันก็จบแล้ว” เราสับสนมาก ตกลงยังงัย ผู้หญิงคนนั้นก็ขับรถมาหา K ที่ตลาด พอเราเห็น เราก็รีบให้เพื่อนพาออกไปจากตรงนั้นทันที เราไปร้องไห้อยู่ห้องเพื่อนเรา เราโทรหาน้องเรา ให้มาหาเรา ทั้งที่ตอนนั้นก็ตี 1 ตี 2 ได้ น้องเราก็รีบมาเพราะเป็นห่วง เราให้เพื่อนพาไปเอากระเป๋าที่บ้านพัก K พอไปถึงผู้หญิงคนนั้นกับ K ก็ขับรถเข้ามาพอดี K ม่พูดกับเราสักคำ ไม่เลย ตอนนั้นเราเสียใจมาก เราพยายามไม่ร้องไห้ พอขึ้นรถออกมาเท่านั้นแหละ น้ำตาไหล ร้องไห้ไม่หยุดเลย เราให้เพื่อนเราพาเราไปนั่งริมบึง เราร้องไห้หนักมาก เสียใจที่สุด น้องเราก็มาหา อยู่เป็นเพื่อน เรานั่งยันเช้า แล้วก็จะรอไปขึ้นรถกลับ กทม ให้เร็วที่สุด เราโดนว่าสารพัด K ทำให้เรากลายเป็นมือที่ 3 หลังจากที่เรากลับมา ถึง กทม K ก็ไม่ติดต่อมาเลย เราเลยโทรไป ว่าไม่ห่วงเราบ้างหรอ? ทำมัยทำแบบนี้? แต่ K ก็ไม่พูดอะไรทั้งสิ้น ทำเหมือนไม่มีรัยเกิดขึ้น หลังจากนั้นเราก็ไม่ได้คุยกับ K เราพยายามที่จะติดต่อเพื่อคุยกัน แต่ K ไม่ยอมคุย ผ่านไปประมาณอาทิตย์หนึ่ง เราก็พึ่งได้เคลียร์กับ K K บอกว่าไม่เลือกใคร แต่ไม่ได้หมายความไม่ได้รักเรา ก็เคลียร์กัน หลังจากนั้นเราก็ให้อภัย ให้โอกาส เพราะถือว่าเราชดใช้ให้ที่เราเคยทิ้ง K ไป คิดซะว่าหายกัน เราก็กลับมาแฟนกันอีกครั้ง K ก็ให้เราไปหา เราก็ไปหาประมานวันที่ 10 มิถุนา เราไปช่วงวันเกิดน้องเราพอดี แต่น้องเราก็ไม่โอเคนะ ที่เราคบกับ K เพราะน้องเราเคยนับถือว่า K เป็นพี่ชายคนหนึ่ง แต่พอทำกับเราแบบนั้นมันก็เลยไม่พอใจ เพื่อนเราเองก็เตือนเราเรื่อง K เราเข้าใจว่าทุกคนเป็นห่วงเรานะ เราฟังที่ทุกคนเตือน แต่เราอยากทำตามหัวใจตัวเอง เราไปหา K ทุกเดือน อย่างน้อยก็เดือนละครั้ง เพราะไปแต่ละครั้งค่าใช้จ่ายก็เยอะ เรากลับมาคบกันครั้งนี้ไม่กี่เดือน เราก็จับได้ว่า K คุยกับผู้หญิงคนอื่น คุยกันบ่อยมาก บ่อยกว่าเราซะอีก เราก็ถามว่าเป็นใคร K ก็บอกว่าคนรู้จัก เราถาม K ก็จะไม่ค่อยตอบ กลายเป็นว่าหงุดหงิดทุกครั้งที่เรารู้ เราเคยถาม K นะว่า เรายังเชื่อใจ ไว้ใจเทอได้มั้ย K ตอบว่าได้ เราก็เชื่อ เราให้โอกาส ให้อภัย อีกครั้ง คือเราเห็นบ่อยมากที่คุยกับคนนี้ เราเสียใจนะ พอเรารู้ทีไร เราก็ร้องไห้ทุกครั้ง บอกให้ K เลิกกับเรา แต่ K ก็ไม่เลิก บอกว่าเลิกกับเราไม่ได้เข้าใจมั้ย บางทีก็หลุดพูดออกมาว่า ที่บ้านไม่ให้คบกับเรา เพราะเราเคยทิ้ง K ไป มันบอกว่ามันเครียดมาก จะให้มันทำยังงัย ในเมื่อที่บ้านไม่ให้คบยังงั้นยังงี้ บลาๆๆๆ
เราก็ตั้งใจพยายามทำให้รักครั้งนี้ของเราดีที่สุดนะ เพื่อชดเชยสิ่งที่ขาดหายไปเมื่อ 3 ปีก่อน อดทนๆทุกๆอย่าง พยายามดูแลทั้งที่อยู่ไกล คอยเป็นห่วงตลอด ขอตังค์เรา เราก็ให้ เพราะเป็นห่วง กลัวไม่มีใช้ เพื่อนเรา น้องเราถามว่า เราจะยอมเลือกคนนี้เป็นคู่ชีวิตจิงๆหรอ แน่ใจแล้วหรอ เพราะเขามีแต่ทำให้เราเสียใจ เดี๋ยวก็เรื่องเหล้า เรื่องผู้หญิง เราจะมีความสุขได้ยังงัย บางคนก็ขอร้องให้เราถอยออกมาเถอะ หันมาดูแลตัวเอง ในเมื่อ K ไม่สนใจ ทำให้เราเสียใจบ่อยๆ ก็อย่าฝืนเลย ทุกคนสงสาร เพราะไม่อยากเห็นเราร้องไห้อีกแล้ว มันบ่อยเกินไป มันหลายครั้งแล้ว น้องเราก็บอกว่า เวลาไปกินรัย ไปนั่นไปนี่ ไม่เห็นเขาจะช่วยเราจ่ายเลย มีแต่เรา จ่าย มีแต่เราควัก สำหรับเรา เราไม่ซีเรียสนะ เราก็ไม่ได้ถือสาอะไรอยู่แล้ว
จนล่าสุดเราก็ไปหา K เย็นวันที่ 29 กันยา เพราะก่อนหน้านี้เราทะเลาะกันเรื่องผู้หญิงที่ K คุยด้วย แต่ K ก็ไม่พูดอารัยเหมือนเดิม เราเห็นบ่อยมาก เรารู้บ่อยมาก ให้อภัยทุกครั้ง ให้โอกาสทุกครั้ง ตอนไปก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทำตัวเป็นปกติ เหมือนทุกๆครั้ง บอกรักเราคนเดียว บอกว่าเราก็รู้ว่า K รักใครมากที่สุด พอคืนวันเสาร์ที่ 1 K ก็พาเราไปเที่ยว เราเห็น K ขอไลน์ผู้หญิงยืนคุยต่อหน้าเรา โอบเอวผู้หญิงโต๊ะข้างๆ เราโมโหมากเลย ไม่คิดว่าต่อหน้าเราจะกล้าทำขนาดนี้ เราเลยลุกไปเข้าห้องน้ำ พอกลับมาที่โต๊ะ K ก็ไม่อยู่แล้ว เพื่อนเราก็นึกว่าเราไปตาม K สักพัก K ก็โทรเข้ามา เราไม่ได้รับ เราก็ไลน์ไป มันก็ถามว่าเราอยู่ไหน ออกมาข้างนอก พอเราออกมาก็เห็นมันนั่งที่รออยู่ที่รถ ตอนนั้นเราเองก็ยังโกรธ โมโหมาก มันก็ถามเราว่าเป็นอะไร ยังงั้นยังงี้ มันก็โยนโทรศัพท์ลงพื้น เราทั้งโมโหทั้งเสียใจ มันตบหน้าเรา เราเจ็บมาก มือผู้ชายถึงจะตบไม่เต็มแรง แต่สำหรับเราก็เจ็บอ่ะ เรายิ่งโมโหหนักไปอีก เราก็เลยว่ามันตบหน้ากูทำมัย ขอไลน์ ยืนคุยไลน์ ต่อหน้ากู โอบเอวผู้หญิงอื่น มันบอกว่าจะตบคืนมั้ย เราเลยตบหน้ามันไปครั้งหนึ่ง แล้วก็เดินออกมาเลย กะจะเดินกลับทั้งที่เราเองก็ไม่ชินทาง สักพักมันก็ขับรถมา ให้เราขึ้นไปกับมัน พอถึงห้องพัก มันก็ยังถามว่าเป็นอะไร โกรธอะไรนักหนา มาดึงเราไปกอดบ้าง เราเองยังเสียใจ ผิดหวัง เราเลยยังไม่พร้อมคุยอะไรทั้งนั้น พอตื่นเช้ามาเราต้องไปเช็คเอ้าออก เราอาบน้ำเสด เราก็ปลุกมันไปอาบน้ำ เราเดินมาเหยียบโทรศัพท์มันพอดี เราเห็นบันทึกการโทรของมันเมื่อคืน หลังจากที่มันโทรหาเรา มันก็โทรหาผู้หญิงคนที่มันคุยด้วยบ่อยๆ เรายิ่งเห็นยิ่งโมโห อารมณ์ทุกอย่างเข้ามาหมด เราไม่พูดกับมันเลย เราเสียใจ หลังจากเราออกจากห้องพัก มันก็พาเราไปบ้านพักมัน เพราะเราต้องรอไปขึ้นรถ เพื่อกลับ กทม ตอนบ่าย 3 มันเห็นว่าเราไม่พอใจ มันก็พยายามกอดเรา ล็อคเราไว้ไม่ให้ดิ้นหนี ถามว่าเป็นอะไร เราก็เลยพูดไปว่า เทอโทรหาผู้หญิงคนนั้นทำมัย ทำมัยทำกับเค้าแบบนี้ แล้วเมื่อคืนนี้อีก ไม่เห็นใจเค้าบ้างหรอ เทอรู้มั้ยว่าเค้าเสียใจแค่ไหน เค้าไม่มีค่าอะไรเลยหรอ บอกเลยว่าวินาทีนั้น เราเสียใจที่มันทำต่อหน้าเรา พอถึงเวลาที่มันต้องส่งเราไปขึ้นรถกลับ มันกลับดันบอกว่า ขับรถไม่ไหว เราก็โมโหไปอีก ว่าทำมัยไม่บอกแต่แรก นี่มันจะถึงเวลาขึ้นรถแล้ว เราต้องโทรหาเพื่อนให้เพื่อนมารับแล้วไปส่งเรา เราไปไม่ทันรถ แต่ดีที่เราได้ไปอีกรอบนึงแทน พอเราขึ้นรถมันก็โทรเข้ามา ถามว่าอยู่ไหน เราก็บอกว่าเราพึ่งขึ้นรถ มันบอกเราว่า เค้าลืมบอกเทออ่ะ เราเลยถามว่าลืมบอกเรื่องอะไร มันบอกเราว่า ลืมบอกให้ทิ้งตังค์ไว้ให้หน่อย เราได้ยินก็เสียใจนะ เราเองก็ยังไม่หายโกรธ แต่มันทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เราก็ยังเคืองอยู่
ความรักที่เรามอบให้ เทอได้ทำลายลงหมดแล้ว!!
เรื่องราวความรักของเราก็ผ่านมานานแล้ว เราขอเล่าตั้งแต่เราเรียนมัธยมเลยนะ เราคบกับ K ตั้งแต่ ม.3 คบกันมาเรื่อยๆ พ่อแม่ของเรารับรู้ว่าเราคบ (แต่ไม่ได้หมายความว่าเราจะแต่งงานกันนะ) เรารักกัน จนจบ ม.6 เรา 2 คนต้องแยกย้ายไปเรียน เราเรียนที่ กทม ส่วน K ไปเรียนต่อนายสิบ ในความรู้สึกเรา เราไม่ชอบนายสิบ ไม่ใช่ว่าไม่ดีนะ แต่ตอนนั้นเราคิดว่าตำรวจ ทหาร ต้องเจ้าชู้แน่เลย ต้องมีแฟนเก็บไปทั่วแน่เลย หลังจากที่ K ไปเรียน เรายอมรับมาเราเองก็เหงา ติดต่อก็ได้บ้างไม่ได้บ้าง เราคิดถึงก็คิดถึง เราก็หาคนคุยแก้เหงาไปเรื่อยเปื่อย ด้วยความที่เราความคิดยังเด็กๆ ไม่ได้หมายความว่าอายุ 18-19 ปี ยังเด็กนะ หมายถึงความคิดเด็กๆอ่ะ คุยกับคนนั้นคนนี้ไปเรื่อย จนมาคบคนๆหนึ่ง คบมาพักหนึ่ง เรายอมรับว่าเรานอกใจ K แค่เวลาปีเดียวที่ห่างกัน เรากลับรอ K ไม่ได้ ไม่ใช่เราไม่รัก K นะ เรารัก จนมาวันหนึ่ง K ก็เรียนจบแล้ว กลับมาพักที่บ้านเผื่อรอติดยศ K รู้ว่าเรามีคนใหม่ K อยากให้เราไปงานติดยศด้วย แต่เราไปไม่ได้เพราะเราติดเรียนแล้วเราเองก็ตัดสินใจเลิกกับK แล้ว เขาให้เราเลือก แต่เราเลือกอีกคน ซึ่งไม่ใช่ K ไม่ใช่ว่าเราอยากเลิกกับ K นะ แต่ตอนนั้นเราก็คิดว่า เรากับ K อยู่ห่างกัน เวลาเจอกันก็ไม่มี แล้วเราเองก็ยังเรียนไม่จบ งานจะมีทำหรือป่าวไม่รู้ อนาคตจะเป็นยังงัยก็ไม่แน่นอน เมื่อเทียบกับ K แล้ว K มีอนาคตที่ดีกว่า และเราก็ทำผิดต่อ K ด้วย เราตัดสินใจเลิก หลังจากนั้นไม่นาน K ก็มีแฟนใหม่ เราเห็น เราเองก็เสียใจนะ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ แต่Kก็โทรมาขอคืนดีบ้างอะไรบ้าง บอกว่าลืมเราไม่ได้ ถ้าเรายอมกลับไป เขาก็จะเลิกกับแฟนใหม่เขา แต่เราไม่กลับ เราพยายามที่ไม่ติดต่อ K เพื่อเราเองก็จะได้ตัดใจด้วย ตั้งแต่เราเลิกกับ K ครั้งนั้น เราก็คบกับคนที่เราเลือกมาตลอด ไม่เคยนอกใจเลย เพราะเราเสียใจที่เราทำกับ K เราเลยคิดว่าเราจะไม่ทำแบบนั้นอีก นับตั้งแต่วันนั้นที่เราเลิกกับ K จนถึงวันนี้ก็เปนเวลา 3 ปีแล้ว 3 ปีที่ผ่านมา K ก็จะติดต่อมาบ้างหายไปบ้าง โทรมาขอคืนดี บอกว่าคบกับใครก็ไม่เหมือนเรา แต่เราก็ต้องใจแข็ง บางครั้งเราฝันถึงKวันต่อมา K ก็โทรมา บางทีเรากลับไปเที่ยวที่บ้าน ก็จะรู้ว่า K ก็กลับมาเหมือนกัน เป็นแบบนี้มาตลอด ไม่รู้เพราะอะไร แต่เราก็ไม่ได้เจอกันนะ
จนมาปีนี้ ปี 2559 ตั้งแต่ต้นปีมากลายเป็นว่าเราเองก็ติดต่อกับ K มาเรื่อยๆ เรายอมรับว่าตอนนั้นเราเปิดใจรับ K เข้ามาแล้ว เราถามว่าเทอมีแฟนมั้ย เขาก็บอกว่าไม่มี เราถามมาตลอด เขาก็บอกไม่ตลอด เราเชื่อเขา ช่วงต้นปีเราเองก็ฝึกงาน 4 เดือน K ก็บอกให้เราไปหานะ แต่ที่เราคุยกัน เรายังไม่ได้กลับมาคบกันนะ เราบอกเราไปไม่ได้ เราฝึกงานอยู่ จะไปได้ก็ตอนฝึกงานเสร็จเดือนเมษา ตอนเราคุยกัน เรารู้สึกว่า K มีแฟนอยู่แล้ว แต่ K ปฎิเสธมาตลอด บอกให้เราไปดูด้วยตาตัวเองว่า K มีจิงมั้ย เราก็โอเค ไม่มีก็ไม่มี เราคงเข้าใจผิด พอมาเดือนพฤษภา เราเห็น K ไปงานที่มหาลัยน้อง เห็น K ถ่ายรูปกับผู้หญิง (แฟนนั่นแหละ) แต่เราเข้าใจว่าเลิกกันแล้ว เราเสียใจมาก ทั้งที่เมื่อเช้ายังคุยกับเราดีๆอยู่เลย พอบ่ายมาก็อยู่ด้วยกันซะงั้น เราทั้งเสียใจ ทั้งโมโห ไหนบอกว่าไม่มีใคร แต่ทำมัยได้ไปถ่ายรูปด้วยกัน เราไลน์ไปหา K รัวๆเลย เยอะมาก ด่า ถามด้วย แต่ K ก็ไม่ยอมตอบ พอตอนเย็น ผู้หญิงคนนั้นก็โทรมาหาเรา บอกเราว่า “เราไม่ได้เป็นอะไรกับ K นะ ถ้าจะกลับมาคบกันก็ไม่ได้ว่าอะไร” แต่วินาทีนั้นเราไม่อยากฟัง เราไม่พร้อม เราเลยขอวางสายก่อน หลังจากที่เราใจเย็นลง ดึกๆเราก็โทรหาผู้หญิงคนนั้น เขาก็บอกเราว่า “ไม่ได้เป็นอะไรกับ K ถ้าจะคบกันก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะตลอด 2 ปี ที่คบกับ K มาเขาเข้าไปอยู่ในชีวิต K ไม่ได้เลย เค้ายินดีทำถ้าทำให้ K มีความสุข” บอกตรงๆเลยว่าตอนนั้นเราเชื่อที่ผู้หญิงคนนี้พูด เรารู้สึกผิด K ไป เราไลน์ไปขอโทดสารพัด ส่งข้อความไป จนเราบอกว่าเราจะไปหา เพราะตอนนั้นเรารู้สึกผิดจิงๆ K ถึงยอมโทรกลับมาหาเรา แล้ววันนั้นเราก็ไปหา K เลย นั่งรถ ไป ตจว ทั้งที่ไม่เคยนั่งไป ตอนนั้นเราก็คิดว่า คิดถูกหรือคิดผิดว่ะที่ไป แต่ก็นั่งรถไปนะ 555 เพราะรู้สึกผิดจิงๆ
เรา 2 คน เจอกัน หลังจากที่ไม่ได้เจอกันมา 3 ปี มันทำให้เรารู้เลยว่าเรายังรักเขาอยู่จิงๆ เราเปิดใจรับเขาเข้ามาแล้ว เราไปนอน 2 คืน ตอนกลางวัน K ก็ไปทำงาน เลิกงานก็มาหาเรา K ก็บอกว่ารักเรา ยังรักอยู่ ต่างๆนาๆ จากนั้นเราก็กลับมา กทม เผื่อมาเริ่มงานกลางเดือนพฤษภา เรายอมรับเลยว่า เราเจอKครั้งนี้เรามีความสุขมาก ถึงจะมีเวลาอยู่ด้วยกันน้อย แต่มันก็ทำให้เรารู้ว่าเรายังรักเขาอยู่ เรากลับมาจากไปหา K วันที่ 15 พฤษภา เราเริ่มงาน 16 พฤษภา เรากับ K ก็เป็นแฟนกัน K ก็ให้เราไปหาอีก เราก็ไปอีกทีเย็นวันที่ 19 พฤษภา เพราะวันที่ 20 เป็นวันหยุดพอดี เราก็อยู่ด้วยกัน ตอนนั้นคือเป็นแฟนกันไปแล้ว เราเปิดใจรับเขาเข้ามาแล้ว หลังจากที่เราปฎิเสธมาตลอด พอมาวันเสาร์ที่ 21 เขาก็พาเราไปตลาด ไปเดินเล่น เราก็โทรหาเพื่อนเราที่อยู่ จังหวัดนี้ บอกว่าเรามาเที่ยว พวกเราก็มานั่งจิบเบียร์กัน แต่ก็เกิดเรื่องขึ้นจนได้ ผู้หญิงคนนั้นเขาโทรมาหา K เขารู้ว่าเราอยู่กับ K แต่ K ไม่รับสาย เขาก็โทเข้าเบอร์เรา ถามว่าอยู่ไหน จะขับรถไปหา ถามเราว่าเรามาทำมัย เราเลยถามกลับไปว่า ไหนบอกว่าไม่ได้เป็นอะไรกัน แล้วทำมัยถึงยังโทรมาอะไรแบบนี้ ผู้หญิงคนนั้นบอกเราว่า แล้วเชื่อด้วยหรอ คบกับKมา 2 ปี แล้วเชื่อด้วยหรอ? ตอนนั้นพอเราได้ยินก็คิดเลยว่า “เอ้า ก็เป็นคนโทรมาบอกเราเองว่าไม่ได้เป็นอะไรกัน พูดแบบนั้นต้องการอะไร ถ้าบอกเราตั้งแต่ตอนนั้นว่าเป็นแฟนกันก็จบแล้ว” เราสับสนมาก ตกลงยังงัย ผู้หญิงคนนั้นก็ขับรถมาหา K ที่ตลาด พอเราเห็น เราก็รีบให้เพื่อนพาออกไปจากตรงนั้นทันที เราไปร้องไห้อยู่ห้องเพื่อนเรา เราโทรหาน้องเรา ให้มาหาเรา ทั้งที่ตอนนั้นก็ตี 1 ตี 2 ได้ น้องเราก็รีบมาเพราะเป็นห่วง เราให้เพื่อนพาไปเอากระเป๋าที่บ้านพัก K พอไปถึงผู้หญิงคนนั้นกับ K ก็ขับรถเข้ามาพอดี K ม่พูดกับเราสักคำ ไม่เลย ตอนนั้นเราเสียใจมาก เราพยายามไม่ร้องไห้ พอขึ้นรถออกมาเท่านั้นแหละ น้ำตาไหล ร้องไห้ไม่หยุดเลย เราให้เพื่อนเราพาเราไปนั่งริมบึง เราร้องไห้หนักมาก เสียใจที่สุด น้องเราก็มาหา อยู่เป็นเพื่อน เรานั่งยันเช้า แล้วก็จะรอไปขึ้นรถกลับ กทม ให้เร็วที่สุด เราโดนว่าสารพัด K ทำให้เรากลายเป็นมือที่ 3 หลังจากที่เรากลับมา ถึง กทม K ก็ไม่ติดต่อมาเลย เราเลยโทรไป ว่าไม่ห่วงเราบ้างหรอ? ทำมัยทำแบบนี้? แต่ K ก็ไม่พูดอะไรทั้งสิ้น ทำเหมือนไม่มีรัยเกิดขึ้น หลังจากนั้นเราก็ไม่ได้คุยกับ K เราพยายามที่จะติดต่อเพื่อคุยกัน แต่ K ไม่ยอมคุย ผ่านไปประมาณอาทิตย์หนึ่ง เราก็พึ่งได้เคลียร์กับ K K บอกว่าไม่เลือกใคร แต่ไม่ได้หมายความไม่ได้รักเรา ก็เคลียร์กัน หลังจากนั้นเราก็ให้อภัย ให้โอกาส เพราะถือว่าเราชดใช้ให้ที่เราเคยทิ้ง K ไป คิดซะว่าหายกัน เราก็กลับมาแฟนกันอีกครั้ง K ก็ให้เราไปหา เราก็ไปหาประมานวันที่ 10 มิถุนา เราไปช่วงวันเกิดน้องเราพอดี แต่น้องเราก็ไม่โอเคนะ ที่เราคบกับ K เพราะน้องเราเคยนับถือว่า K เป็นพี่ชายคนหนึ่ง แต่พอทำกับเราแบบนั้นมันก็เลยไม่พอใจ เพื่อนเราเองก็เตือนเราเรื่อง K เราเข้าใจว่าทุกคนเป็นห่วงเรานะ เราฟังที่ทุกคนเตือน แต่เราอยากทำตามหัวใจตัวเอง เราไปหา K ทุกเดือน อย่างน้อยก็เดือนละครั้ง เพราะไปแต่ละครั้งค่าใช้จ่ายก็เยอะ เรากลับมาคบกันครั้งนี้ไม่กี่เดือน เราก็จับได้ว่า K คุยกับผู้หญิงคนอื่น คุยกันบ่อยมาก บ่อยกว่าเราซะอีก เราก็ถามว่าเป็นใคร K ก็บอกว่าคนรู้จัก เราถาม K ก็จะไม่ค่อยตอบ กลายเป็นว่าหงุดหงิดทุกครั้งที่เรารู้ เราเคยถาม K นะว่า เรายังเชื่อใจ ไว้ใจเทอได้มั้ย K ตอบว่าได้ เราก็เชื่อ เราให้โอกาส ให้อภัย อีกครั้ง คือเราเห็นบ่อยมากที่คุยกับคนนี้ เราเสียใจนะ พอเรารู้ทีไร เราก็ร้องไห้ทุกครั้ง บอกให้ K เลิกกับเรา แต่ K ก็ไม่เลิก บอกว่าเลิกกับเราไม่ได้เข้าใจมั้ย บางทีก็หลุดพูดออกมาว่า ที่บ้านไม่ให้คบกับเรา เพราะเราเคยทิ้ง K ไป มันบอกว่ามันเครียดมาก จะให้มันทำยังงัย ในเมื่อที่บ้านไม่ให้คบยังงั้นยังงี้ บลาๆๆๆ
เราก็ตั้งใจพยายามทำให้รักครั้งนี้ของเราดีที่สุดนะ เพื่อชดเชยสิ่งที่ขาดหายไปเมื่อ 3 ปีก่อน อดทนๆทุกๆอย่าง พยายามดูแลทั้งที่อยู่ไกล คอยเป็นห่วงตลอด ขอตังค์เรา เราก็ให้ เพราะเป็นห่วง กลัวไม่มีใช้ เพื่อนเรา น้องเราถามว่า เราจะยอมเลือกคนนี้เป็นคู่ชีวิตจิงๆหรอ แน่ใจแล้วหรอ เพราะเขามีแต่ทำให้เราเสียใจ เดี๋ยวก็เรื่องเหล้า เรื่องผู้หญิง เราจะมีความสุขได้ยังงัย บางคนก็ขอร้องให้เราถอยออกมาเถอะ หันมาดูแลตัวเอง ในเมื่อ K ไม่สนใจ ทำให้เราเสียใจบ่อยๆ ก็อย่าฝืนเลย ทุกคนสงสาร เพราะไม่อยากเห็นเราร้องไห้อีกแล้ว มันบ่อยเกินไป มันหลายครั้งแล้ว น้องเราก็บอกว่า เวลาไปกินรัย ไปนั่นไปนี่ ไม่เห็นเขาจะช่วยเราจ่ายเลย มีแต่เรา จ่าย มีแต่เราควัก สำหรับเรา เราไม่ซีเรียสนะ เราก็ไม่ได้ถือสาอะไรอยู่แล้ว
จนล่าสุดเราก็ไปหา K เย็นวันที่ 29 กันยา เพราะก่อนหน้านี้เราทะเลาะกันเรื่องผู้หญิงที่ K คุยด้วย แต่ K ก็ไม่พูดอารัยเหมือนเดิม เราเห็นบ่อยมาก เรารู้บ่อยมาก ให้อภัยทุกครั้ง ให้โอกาสทุกครั้ง ตอนไปก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทำตัวเป็นปกติ เหมือนทุกๆครั้ง บอกรักเราคนเดียว บอกว่าเราก็รู้ว่า K รักใครมากที่สุด พอคืนวันเสาร์ที่ 1 K ก็พาเราไปเที่ยว เราเห็น K ขอไลน์ผู้หญิงยืนคุยต่อหน้าเรา โอบเอวผู้หญิงโต๊ะข้างๆ เราโมโหมากเลย ไม่คิดว่าต่อหน้าเราจะกล้าทำขนาดนี้ เราเลยลุกไปเข้าห้องน้ำ พอกลับมาที่โต๊ะ K ก็ไม่อยู่แล้ว เพื่อนเราก็นึกว่าเราไปตาม K สักพัก K ก็โทรเข้ามา เราไม่ได้รับ เราก็ไลน์ไป มันก็ถามว่าเราอยู่ไหน ออกมาข้างนอก พอเราออกมาก็เห็นมันนั่งที่รออยู่ที่รถ ตอนนั้นเราเองก็ยังโกรธ โมโหมาก มันก็ถามเราว่าเป็นอะไร ยังงั้นยังงี้ มันก็โยนโทรศัพท์ลงพื้น เราทั้งโมโหทั้งเสียใจ มันตบหน้าเรา เราเจ็บมาก มือผู้ชายถึงจะตบไม่เต็มแรง แต่สำหรับเราก็เจ็บอ่ะ เรายิ่งโมโหหนักไปอีก เราก็เลยว่ามันตบหน้ากูทำมัย ขอไลน์ ยืนคุยไลน์ ต่อหน้ากู โอบเอวผู้หญิงอื่น มันบอกว่าจะตบคืนมั้ย เราเลยตบหน้ามันไปครั้งหนึ่ง แล้วก็เดินออกมาเลย กะจะเดินกลับทั้งที่เราเองก็ไม่ชินทาง สักพักมันก็ขับรถมา ให้เราขึ้นไปกับมัน พอถึงห้องพัก มันก็ยังถามว่าเป็นอะไร โกรธอะไรนักหนา มาดึงเราไปกอดบ้าง เราเองยังเสียใจ ผิดหวัง เราเลยยังไม่พร้อมคุยอะไรทั้งนั้น พอตื่นเช้ามาเราต้องไปเช็คเอ้าออก เราอาบน้ำเสด เราก็ปลุกมันไปอาบน้ำ เราเดินมาเหยียบโทรศัพท์มันพอดี เราเห็นบันทึกการโทรของมันเมื่อคืน หลังจากที่มันโทรหาเรา มันก็โทรหาผู้หญิงคนที่มันคุยด้วยบ่อยๆ เรายิ่งเห็นยิ่งโมโห อารมณ์ทุกอย่างเข้ามาหมด เราไม่พูดกับมันเลย เราเสียใจ หลังจากเราออกจากห้องพัก มันก็พาเราไปบ้านพักมัน เพราะเราต้องรอไปขึ้นรถ เพื่อกลับ กทม ตอนบ่าย 3 มันเห็นว่าเราไม่พอใจ มันก็พยายามกอดเรา ล็อคเราไว้ไม่ให้ดิ้นหนี ถามว่าเป็นอะไร เราก็เลยพูดไปว่า เทอโทรหาผู้หญิงคนนั้นทำมัย ทำมัยทำกับเค้าแบบนี้ แล้วเมื่อคืนนี้อีก ไม่เห็นใจเค้าบ้างหรอ เทอรู้มั้ยว่าเค้าเสียใจแค่ไหน เค้าไม่มีค่าอะไรเลยหรอ บอกเลยว่าวินาทีนั้น เราเสียใจที่มันทำต่อหน้าเรา พอถึงเวลาที่มันต้องส่งเราไปขึ้นรถกลับ มันกลับดันบอกว่า ขับรถไม่ไหว เราก็โมโหไปอีก ว่าทำมัยไม่บอกแต่แรก นี่มันจะถึงเวลาขึ้นรถแล้ว เราต้องโทรหาเพื่อนให้เพื่อนมารับแล้วไปส่งเรา เราไปไม่ทันรถ แต่ดีที่เราได้ไปอีกรอบนึงแทน พอเราขึ้นรถมันก็โทรเข้ามา ถามว่าอยู่ไหน เราก็บอกว่าเราพึ่งขึ้นรถ มันบอกเราว่า เค้าลืมบอกเทออ่ะ เราเลยถามว่าลืมบอกเรื่องอะไร มันบอกเราว่า ลืมบอกให้ทิ้งตังค์ไว้ให้หน่อย เราได้ยินก็เสียใจนะ เราเองก็ยังไม่หายโกรธ แต่มันทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เราก็ยังเคืองอยู่