สวัสดีค่ะนี่เป็นกระทู้แรกของเรา เราไม่สบายใจมาก และเครียดกับเรื่องความรัก
เรื่องก็มีอยู่ว่าเมื่อประมาณ3ปีที่แล้ว เราได้รู้จักผู้ชายคนนึงจากที่ทำงาน เราได้พูดคุยกันตลอด เค้าเป็นคนที่เราไว้ใจ สามารถปรึกษาได้ทุกเรื่อง ช่วยแก้ปัญหาได้ทุกอย่าง เค้าเป็นคนดีที่น่านับถือในสายตาเราคนนึง เราสนิทกัน สนิทกันมากสามารถคุยกันได้ทุกเรื่อง จนผ่านไปประมาณ1ปีนิดๆ เค้ามาบอกชอบเรา รักเรา รักมานานแล้ว เราก็สตั้น 🙄 คือเค้าแต่งงานแล้วและพึ่งมีลูก เราบอกเค้าว่าทำแบบนี่ไม่ได้นะ คนในครอบครัวจะรู้สึกยังไง มันไม่ถูกไม่ควร เค้าบอกว่าเค้าไม่ได้รักแฟนเค้าแล้ว เราเข้ากันไม่ได้ แฟนเค้าไม่เคยเป็นห่วง ไม่ดูแลใส่ใจเลย. เราก็ถามว่าแล้วแต่งงานกันได้ไง เค้าก็บอกว่าเค้าไม่ได้อยากแต่ง แค่อยากเอาชนะ วันแต่งงานเค้ายังนั่งเครียดกับแม่เค้าว่าไม่แต่งได้ไหม เราเลยถามอีกว่าถ้าไม่ได้รักกันแล้วมีลูกได้ไง เค้าก็บอกว่าที่มีเพราะว่าอยากมีจริงๆ และที่อยู่กันก็อยู่แบบเพื่อน ต่างคนต่างอยู่ ขอโอกาสลองคบกันได้ไหม เราบอกว่าไม่ได้ เค้าก็ร้องไห้หนักมาก ช่วงนั้นเราไม่ค่อยได้คุยกันเลย เราตีตัวออกห่างๆ เค้าโทรมาเราก็ไม่ค่อยรับ ไม่ค่อยตอบไลน์ โทรมาวันละหลายๆรอบ ก็มีรับบ้างเค้าก็มาขอโทษเรา แล้วก็ขอความเห็นใจ อยู่ประมาณ3เดือนได้ เราเริ่มกลับมาคุยกันปกติ เค้าก็ตื๊อเราอยู่พักใหญ่ขอเราเป็นแฟน และก็ยืนยันว่าไม่ได้รู้สึกอะไรกับแฟนเค้าแล้ว บอกเราว่าอยากมีคนอยู่เคียงข้าง อยากมีคนดูแล คนคอยรับฟังเค้า เราก็ยอมรับนะว่าสงสารเราเลยลองคบดู จากตอนแรกเราไม่คืดอะไรเค้าทำทุกทางจนเรารักเค้า และรักมาก ปัจจุบันเราคบกันมาได้1ปีกว่าๆ มีแต่แฟนเค้าที่รู้. คนอื่นๆไม่มีใครรู้เลย เราเคยพูดกับเค้าแล้วว่าอยากให้ชัดเจน ไม่ต้องการอะไรที่ต้องปิดบังแบบนี้ เราไม่ชอบ ที่เค้าอยู่บ้านกับแฟนและลูกเค้า เวลาไปไหนคนก็พูดถึงแต่แฟนเค้าลูกเค้า เหมือนเราไม่มีตัวตน เราก็พูดกับเค้าอยู่ตลอด แต่เค้าก็กลัวคนอื่นจะมองไม่ดี แคร์คนอื่นมากจนเรารู้สึกว่ามันไม่ใช่ละ เวลาทะเลาะกันเค้าอ้างลูกตลอด บอกสงสารลูก เราเลยบอกว่าถ้าสงสารลูกจริงก็กลับไปอยู่ตรงนั้น ไม่ต้องมีเรา เค้าก็บอกขาดเราไม่ได้ (เราต้องทำไง) เวลาแฟนเค้าจะไปไหนเค้าก็ต้องพาไป อยู่บ้านก็อยู่ด้วยกัน เค้าบอกต่างคนต่างอยู่ แต่ที่ต้องอยู่ด้วยกันเพราะลูก เราเลยถามว่าแล้ววันหนึ่งถ้าเรามีลูกด้วยกันจะทำไง เค้าก็คอบไม่ได้ (เราก็คิดนะว่าเค้าจะรักลูกเรารึป่าว จะมีเวลาให้ไหม จะได้อยู่ด้วยกันไหม) เค้าบอกอยากให้เราเข้าใจเค้า เราเคยบอกเค้าว่างั้นก็บอกทุกคนไปสิว่าเลิกกับแฟนคนนั้นแล้ว เค้าก็บอกว่าทำไม่ได้ แล้วลูกจะอยู่ยังไง (วันนี้ไม่บอก แล้ววันไหนจะได้บอก) เค้าขอเวลา ขอเวลาที่จะบอกความจริงกับทุกคนว่าเค้าไม่ได้รู้สึกอะไรกับแฟนคนนั้นแล้ว เค้าคบกับเรา แต่เราถามว่าเมื่อไหร่เค้าก็บอกว่าตอบไม่ได้ แต่เค้าให้เรารอ รอโดยไม่มีจุดหมาย เค้าเคยบอกกับเราว่าวันนึงเราจะอยู่ด้วยกัน (ซึ่งเราก็ไม่รู้ว่าจะหาความเป็นไปได้จากไหน จากที่เค้าบอกว่าเขารักลูกเค้ามากขาดไม่ได้) ไม่มีใครคนไหนที่อยากอยู่ในสถานะแบบนี้ แค่คุยกับแฟนเก่ายังรู้สึกแย่ เจอแบบนี่ก็ไม่ค้องพูดถึงเลยไม่โอเคมากๆ ขนาดมีคนมีคุยกับเราเค้ายังไม่ชอบ ตอนนี้เราเริ่มทำใจ แล้วห่างๆออกมาซักพักนึง เค้าก็บอกว่าเราเปลี่ยนไป เราก็ไม่รู้จะพูดอะไร จะบอกยังไง แค่รู้สึกว่ามันไม่ยุติธรรม และไม่มีความสุขเลย
เดินออกมาดีแล้วใช่ไหม
เรื่องก็มีอยู่ว่าเมื่อประมาณ3ปีที่แล้ว เราได้รู้จักผู้ชายคนนึงจากที่ทำงาน เราได้พูดคุยกันตลอด เค้าเป็นคนที่เราไว้ใจ สามารถปรึกษาได้ทุกเรื่อง ช่วยแก้ปัญหาได้ทุกอย่าง เค้าเป็นคนดีที่น่านับถือในสายตาเราคนนึง เราสนิทกัน สนิทกันมากสามารถคุยกันได้ทุกเรื่อง จนผ่านไปประมาณ1ปีนิดๆ เค้ามาบอกชอบเรา รักเรา รักมานานแล้ว เราก็สตั้น 🙄 คือเค้าแต่งงานแล้วและพึ่งมีลูก เราบอกเค้าว่าทำแบบนี่ไม่ได้นะ คนในครอบครัวจะรู้สึกยังไง มันไม่ถูกไม่ควร เค้าบอกว่าเค้าไม่ได้รักแฟนเค้าแล้ว เราเข้ากันไม่ได้ แฟนเค้าไม่เคยเป็นห่วง ไม่ดูแลใส่ใจเลย. เราก็ถามว่าแล้วแต่งงานกันได้ไง เค้าก็บอกว่าเค้าไม่ได้อยากแต่ง แค่อยากเอาชนะ วันแต่งงานเค้ายังนั่งเครียดกับแม่เค้าว่าไม่แต่งได้ไหม เราเลยถามอีกว่าถ้าไม่ได้รักกันแล้วมีลูกได้ไง เค้าก็บอกว่าที่มีเพราะว่าอยากมีจริงๆ และที่อยู่กันก็อยู่แบบเพื่อน ต่างคนต่างอยู่ ขอโอกาสลองคบกันได้ไหม เราบอกว่าไม่ได้ เค้าก็ร้องไห้หนักมาก ช่วงนั้นเราไม่ค่อยได้คุยกันเลย เราตีตัวออกห่างๆ เค้าโทรมาเราก็ไม่ค่อยรับ ไม่ค่อยตอบไลน์ โทรมาวันละหลายๆรอบ ก็มีรับบ้างเค้าก็มาขอโทษเรา แล้วก็ขอความเห็นใจ อยู่ประมาณ3เดือนได้ เราเริ่มกลับมาคุยกันปกติ เค้าก็ตื๊อเราอยู่พักใหญ่ขอเราเป็นแฟน และก็ยืนยันว่าไม่ได้รู้สึกอะไรกับแฟนเค้าแล้ว บอกเราว่าอยากมีคนอยู่เคียงข้าง อยากมีคนดูแล คนคอยรับฟังเค้า เราก็ยอมรับนะว่าสงสารเราเลยลองคบดู จากตอนแรกเราไม่คืดอะไรเค้าทำทุกทางจนเรารักเค้า และรักมาก ปัจจุบันเราคบกันมาได้1ปีกว่าๆ มีแต่แฟนเค้าที่รู้. คนอื่นๆไม่มีใครรู้เลย เราเคยพูดกับเค้าแล้วว่าอยากให้ชัดเจน ไม่ต้องการอะไรที่ต้องปิดบังแบบนี้ เราไม่ชอบ ที่เค้าอยู่บ้านกับแฟนและลูกเค้า เวลาไปไหนคนก็พูดถึงแต่แฟนเค้าลูกเค้า เหมือนเราไม่มีตัวตน เราก็พูดกับเค้าอยู่ตลอด แต่เค้าก็กลัวคนอื่นจะมองไม่ดี แคร์คนอื่นมากจนเรารู้สึกว่ามันไม่ใช่ละ เวลาทะเลาะกันเค้าอ้างลูกตลอด บอกสงสารลูก เราเลยบอกว่าถ้าสงสารลูกจริงก็กลับไปอยู่ตรงนั้น ไม่ต้องมีเรา เค้าก็บอกขาดเราไม่ได้ (เราต้องทำไง) เวลาแฟนเค้าจะไปไหนเค้าก็ต้องพาไป อยู่บ้านก็อยู่ด้วยกัน เค้าบอกต่างคนต่างอยู่ แต่ที่ต้องอยู่ด้วยกันเพราะลูก เราเลยถามว่าแล้ววันหนึ่งถ้าเรามีลูกด้วยกันจะทำไง เค้าก็คอบไม่ได้ (เราก็คิดนะว่าเค้าจะรักลูกเรารึป่าว จะมีเวลาให้ไหม จะได้อยู่ด้วยกันไหม) เค้าบอกอยากให้เราเข้าใจเค้า เราเคยบอกเค้าว่างั้นก็บอกทุกคนไปสิว่าเลิกกับแฟนคนนั้นแล้ว เค้าก็บอกว่าทำไม่ได้ แล้วลูกจะอยู่ยังไง (วันนี้ไม่บอก แล้ววันไหนจะได้บอก) เค้าขอเวลา ขอเวลาที่จะบอกความจริงกับทุกคนว่าเค้าไม่ได้รู้สึกอะไรกับแฟนคนนั้นแล้ว เค้าคบกับเรา แต่เราถามว่าเมื่อไหร่เค้าก็บอกว่าตอบไม่ได้ แต่เค้าให้เรารอ รอโดยไม่มีจุดหมาย เค้าเคยบอกกับเราว่าวันนึงเราจะอยู่ด้วยกัน (ซึ่งเราก็ไม่รู้ว่าจะหาความเป็นไปได้จากไหน จากที่เค้าบอกว่าเขารักลูกเค้ามากขาดไม่ได้) ไม่มีใครคนไหนที่อยากอยู่ในสถานะแบบนี้ แค่คุยกับแฟนเก่ายังรู้สึกแย่ เจอแบบนี่ก็ไม่ค้องพูดถึงเลยไม่โอเคมากๆ ขนาดมีคนมีคุยกับเราเค้ายังไม่ชอบ ตอนนี้เราเริ่มทำใจ แล้วห่างๆออกมาซักพักนึง เค้าก็บอกว่าเราเปลี่ยนไป เราก็ไม่รู้จะพูดอะไร จะบอกยังไง แค่รู้สึกว่ามันไม่ยุติธรรม และไม่มีความสุขเลย