แมวตัวที่รักของผมพึ่งหายไปเมื่อวันที่ 28 กย.59 แมวผมชื่อเผือก เพศเมียผมเลี้ยงแมวเอาไว้ที่ร้าน แต่ช่วงนี้ฝนตกบ่อยมีข่าวงูหลามออกอาละวาด ผมกะว่าตอนเย็นจะจับเผือกกลับบ้าน เพราะเผือกชอบหนีเที่ยวตอนกลางคืน แต่เผือกไม่ยอมให้จับเขาหนีขึ้นต้นไม้หน้าร้านแล้วก็ปืนหลังคาไปเลย (ปกติเขาก็ทำแบบนี้เป็นประจำ เขาจะหนีไปกลางคืนกลับมาตอนเช้า) ก็เลยว่าเช้าอีกวันจะขังเขาไว้แล้วจับกลับบ้าน แต่ผมก็ไม่มีโอกาสนั้น เผือกหายไปไม่กลับมาอีกเลย คาดว่าน่าจะถูกงูเอาไปกินแล้ว เพราะที่เล่นของเขาก็คือดงหญ้าหลังร้านอื่น แล้วมันก็อยู่ใกล้คลองด้วย ปกติแถวนี้ไม่มีงู เพราะคนอยู่เยอะ แต่ช่วงนี้เศรษฐกิจไม่ดี คนงานเลยหายไปเยอะ ผมก็กังวลเหมือนกัน
ผมรักเผือกมาก ๆ เพราะเขาเป็นแมวสีสวย น่ารัก นิสัยดี เรียบร้อย ไม่เคยทำร้ายเจ้าของเลย ไม่ดื้อ ไม่ซน แต่เที่ยวเก่ง เขาหลงมาอยู่ด้วยตั้งแต่อายุ 2 เดือน ตั้งแต่เลี้ยงเขามา ผมพยายามทำทุกอย่างเพื่อเขามาตลอด ก่อนปิดร้าน ก็จะไล่ตียุงให้ กลัวยุงกัดแล้วจะเป็นโรค วัคซีนก็ฉีดให้ครบ ซื้อของที่เขาชอบให้กิน ถึงจะแพงแค่ไหนก็ซื้อ (ทั้ง ๆ ที่ตอนนี้กิจการของร้านไม่ค่อยดี) ซื้อทั้งอาหารเสริมหลอดละเกือบ 200 บาท (กินได้ประมาณ 15 วัน) ให้กินตลอด ซื้อปลาหมึกแห้ง กิโลละ 500 กว่าบาทมาปิ้งให้กิน (เพราะเขาชอบ) แต่กลัวเค็ม กลัวเขาเป็นโรคไต ผมก็เอาปลาหมึกไปแช่น้ำก่อนสักครึ่งชั่วโมง จากนั้นก็มาปิ้งไฟอ่อน ๆ ให้อีกประมาณ 20 นาที (ปกติปิ้ง 4-5 นาทีก็เสร็จแล้ว แต่แมวไม่ชอบกินของปิ้งไหม้ ๆ เลยต้องปิ้งไฟช้า ๆ ) อาหารเม็ดก็เลือกยี่ห้อดี ๆ พยายามป้องกันทุกทาง เพื่อให้เผือกอยู่กับผมนานที่สุด ไม่เคยคิดเลยว่าจะมาเสียเขาไปในเรื่องที่ไม่เคยคิด เพราะเมื่อก่อนแถวนี้คนเยอะ มันไม่มีงูจริง ๆ
ถึงกิจการช่วงนี้จะไม่ดี แต่เพื่อแมว จ่ายแค่ไหนก็ได้ งบของคนตัดได้ จะซื้ออะไรเรา 2 คนตายายคิดแล้วคิดอีก แต่งบของแมวไม่เคยตัด บางวันปิดร้านครึ่งวันไปธุระ ทำธุระเสร็จก็ไม่ได้กลับบ้าน ต้องย้อนกลับมาที่ร้านมาดูแลเขาก่อน แล้วถึงจะกลับบ้าน วันไหนผมไปซื้อของเข้าร้าน (แฟนอยู่ร้านคเดียว) ผมก็จะรีบกลับ คิดถึงเผือก อยากมาเจอเขา ตั้งแต่ได้เผือกมาเกือบปี ผมกลับบ้านหาแม่เลยแค่ครั้งเดียว ไปเช้าเย็นกลับ เพราะคิดถึงเผือก ทุกวันต้องมาเปิดร้านแต่เช้า เป็นห่วง ส่วนที่ไม่ได้เอาเขากลับบ้าน เพราะอยู่ที่ร้านเขามีเพื่อน แต่ถ้าอยู่บ้านตัวเดียวกลัวเขาจะเหงา แล้วหลังบ้านที่ผมอยู่ก็เป็นหนองน้ำกลัวมีงู เขาจะไม่ปลอดภัย อยู่กับเผือกผมมีความสุขมาก ๆ
พอเสียเผือกไปได้แต่เสียใจมาก ๆ คิดถึงเขา นั่งดูรูป ดูคลิปเขาแล้วก็น้ำตาไหล (ปกติผมเป็นคนเข้มแข็ง) ไม่ดูก็คิดถึง หิวก็กินอะไรไม่ค่อยลง ง่วงก็นอนไม่หลับ คิดถึงแต่เผือก ไม่อยากทำอะไรเลย รู้สึกหมดเรี่ยวหมดแรง ที่ร้านยังเหลือแมวอีก 4 ตัว แต่ก็ไม่ได้รักมากเท่าเผือก ผมรักแมวตัวอื่นมากขึ้นก็เป็นผลพ่วงมาจากการที่ผมรักเผือกมาก ๆ เพื่อเผือกแล้วเหนื่อยแค่ไหนก็ทนได้ แต่ตอนนี้ไม่รู้จะทำไปเพื่ออะไร เพื่อใคร เคยคิดว่าตั้งใจจะทำกิจการแล้วก็เลี้ยงเขาไปสัก 10-15 ปี ถึงตอนนั้นผมก็อายุมากแล้ว อยู่ต่ออีกสักหน่อยผมก็คงจะตายตามเขาไป แต่นี่เลี้ยงเขาได้ปีเดียวเอง เขาก็มาจากไปอย่างน่าสงสาร ทุกข์ใจมากกว่าครั้งไหน เคยเสียแมวมา 2 ครั้งแล้ว ตัวหนึ่งหาย อีกตัวหนึ่งตาย ก็เสียใจมาก แต่พอเห็นเผือกแล้วก็มีกำลังใจ คิดว่าต้องอยู่ต้องสู้เพื่อเผือก เลี้ยงเขาให้ดีที่สุด ไม่คิดเลยว่าจะเสียเขาไปเร็วอย่างนี้ อยู่กับเผือกแล้วมีความสุขเต็ม 100 แต่พอเสียเผือกไป ความทุกข์มันก็กลับมา -100 เหมือนกัน