เราซื้อของไว้เยอะแยะมากมาย แฟนเราไม่เคยคิดจะซื้อไรเลยในบ้าน
ของทุกชิ้นในบ้านเป็นของเรา ของเขาก็มีแค่ผ้าห่ม 1 ผื่นที่แม่เขาให้ยืมมาตอนเราไปเที่ยวเขาค้อเพราะอากาศมันหนาวมาก
แต่พอก่อเลิกกัน เขาพยายามช่วยหางานไกลๆให้เราทำ พอเราได้งานทำี่อยู่ไกลเขาประมาน 500 โลได้ เขาก็ไม่สนใจเรา
จากที่ก่อนหน้านี้เขาก็ไม่เคยอยู่บ้านหาเรื่องไปนอนไปทั่วทั่งเมือง เพราะเพื่อนเขาเยอะคนรู้จักเยอะ
แต่เราก็กลับไม่สามารถเอาอะไรจากบ้านออกมาได้เลยรวมๆแล้วที่เราเสียให้เขามากกว่าแสนแน่นอน เราเคยบอกให้แม่กับพี่ชายเรา
ไปขนของของเราออกมาแล้วเอามาไว้ที่บ้านคนที่บ้านจะได้ใช้ เพราะเราคงไม่มีโอกาศใช้มันอีกและเราก็จะไม่กลับไปที่บ้านหลังเก่า
ที่เรากับเขาซื้อด้วยกันอีก แต่พอถึงวันนั้นจริงๆแม่เรากับพี่ชายเราไปขนของแฟนเก่าเราที่เพิ่งกันก็บอกว่า ไม่ว่าง มีธุระต้องไปทำ เดี๋ยวรออาทิตย์พออาทิตย์หน้าก็บอกไม่ว่างแล้วมาทำเป็นคุยดีๆกับเรา บอกฝันดี ถามว่ากินข้าวยัง ทำเพื่ออะไรว่ะ เราไม่เข้าใจ แต่เรารู้สึกได้ว่าทุกครั้งที่เราบอกเลิกจะมาพูดแบบนี้ใส่เราเพราะนี้ไม่ใช่ครั้งแรก แต่พอเราไม่อะไรก็จะหายไป หรือจะโทรมาหาก็ต่อเมื่อขอยืมตังแค่นั้น เราเหนื่อยว่ะกับคนแบบนี้
ก่อนนี้ก็ไปมีชู้กับเมียชาวบ้านไปเรื่อย ดีนะเราตีตัวออกห่างมาพอรู้สึกว่าอะไรๆมันเปลี่ยนไป เพราะเรากลัวติดโรค จนวันหนึ่งเราเห็นใบตรวจโรคเอดส์ของเขาในรถอ่ะ แต่โชคยังดีนะที่เขาไม่เป็นโรคเอดส์ แต่เราไม่มีอะไรกับเขามานานมากแล้ว เรากลัว
เราจะทำไงดีเราไม่อยากเสียทุกอย่างไปแต่เราอยากทิ้งเขาไปให้ไกลที่สุด เราติดหนี้บัตรจ่ายหนี้บัตรเพราะเขามากดบัตรเราไปใช้ เขาเอาแหวนเราไปจำเอาสร้อยเราไปจำจนทุกอย่างหลุดไปหมด เพราะเขาชอบเที่ยวเที่ยวจนไม่ดูตัวเองว่าตังไม่มี
ตอบเราหน่อยสิว่าเราจะทำไงดี เราเหนื่อยที่จะหาซื้อบ้านใหม่ ซื้อของในบ้านใหม่ เหนื่อยที่จะหาซื้อทองด้วย เหนื่อยเหลือเกิน
หรือเราจะทิ้งทุกอย่างแล้วเริ่มต้นใหม่ดี เราก็คิดแบบนี้นะ แต่เราไม่อยากให้เขาได้ของพวกนี้ไปเราว่าเขาสบายเกินไปไม่ควรได้รับมันไปฟรีๆ (บ้าน ของทุกอย่าง มันแพงว่ะ)
ดีนะที่อยู่ก่อนแต่ง เพราะยากขนาดนี้ถ้าแต่งก่อนอยู่คงจะยาวกว่านี้น้อ
อยากให้ผู้แบบเธอได้อ่านกระทู้นี้ว่ะ
#ผู้ชาย
ๆ
จะทำไงดี เมื่อเราเลิกกับแฟนเราแล้ว....
ของทุกชิ้นในบ้านเป็นของเรา ของเขาก็มีแค่ผ้าห่ม 1 ผื่นที่แม่เขาให้ยืมมาตอนเราไปเที่ยวเขาค้อเพราะอากาศมันหนาวมาก
แต่พอก่อเลิกกัน เขาพยายามช่วยหางานไกลๆให้เราทำ พอเราได้งานทำี่อยู่ไกลเขาประมาน 500 โลได้ เขาก็ไม่สนใจเรา
จากที่ก่อนหน้านี้เขาก็ไม่เคยอยู่บ้านหาเรื่องไปนอนไปทั่วทั่งเมือง เพราะเพื่อนเขาเยอะคนรู้จักเยอะ
แต่เราก็กลับไม่สามารถเอาอะไรจากบ้านออกมาได้เลยรวมๆแล้วที่เราเสียให้เขามากกว่าแสนแน่นอน เราเคยบอกให้แม่กับพี่ชายเรา
ไปขนของของเราออกมาแล้วเอามาไว้ที่บ้านคนที่บ้านจะได้ใช้ เพราะเราคงไม่มีโอกาศใช้มันอีกและเราก็จะไม่กลับไปที่บ้านหลังเก่า
ที่เรากับเขาซื้อด้วยกันอีก แต่พอถึงวันนั้นจริงๆแม่เรากับพี่ชายเราไปขนของแฟนเก่าเราที่เพิ่งกันก็บอกว่า ไม่ว่าง มีธุระต้องไปทำ เดี๋ยวรออาทิตย์พออาทิตย์หน้าก็บอกไม่ว่างแล้วมาทำเป็นคุยดีๆกับเรา บอกฝันดี ถามว่ากินข้าวยัง ทำเพื่ออะไรว่ะ เราไม่เข้าใจ แต่เรารู้สึกได้ว่าทุกครั้งที่เราบอกเลิกจะมาพูดแบบนี้ใส่เราเพราะนี้ไม่ใช่ครั้งแรก แต่พอเราไม่อะไรก็จะหายไป หรือจะโทรมาหาก็ต่อเมื่อขอยืมตังแค่นั้น เราเหนื่อยว่ะกับคนแบบนี้
ก่อนนี้ก็ไปมีชู้กับเมียชาวบ้านไปเรื่อย ดีนะเราตีตัวออกห่างมาพอรู้สึกว่าอะไรๆมันเปลี่ยนไป เพราะเรากลัวติดโรค จนวันหนึ่งเราเห็นใบตรวจโรคเอดส์ของเขาในรถอ่ะ แต่โชคยังดีนะที่เขาไม่เป็นโรคเอดส์ แต่เราไม่มีอะไรกับเขามานานมากแล้ว เรากลัว
เราจะทำไงดีเราไม่อยากเสียทุกอย่างไปแต่เราอยากทิ้งเขาไปให้ไกลที่สุด เราติดหนี้บัตรจ่ายหนี้บัตรเพราะเขามากดบัตรเราไปใช้ เขาเอาแหวนเราไปจำเอาสร้อยเราไปจำจนทุกอย่างหลุดไปหมด เพราะเขาชอบเที่ยวเที่ยวจนไม่ดูตัวเองว่าตังไม่มี
ตอบเราหน่อยสิว่าเราจะทำไงดี เราเหนื่อยที่จะหาซื้อบ้านใหม่ ซื้อของในบ้านใหม่ เหนื่อยที่จะหาซื้อทองด้วย เหนื่อยเหลือเกิน
หรือเราจะทิ้งทุกอย่างแล้วเริ่มต้นใหม่ดี เราก็คิดแบบนี้นะ แต่เราไม่อยากให้เขาได้ของพวกนี้ไปเราว่าเขาสบายเกินไปไม่ควรได้รับมันไปฟรีๆ (บ้าน ของทุกอย่าง มันแพงว่ะ)
ดีนะที่อยู่ก่อนแต่ง เพราะยากขนาดนี้ถ้าแต่งก่อนอยู่คงจะยาวกว่านี้น้อ
อยากให้ผู้แบบเธอได้อ่านกระทู้นี้ว่ะ
#ผู้ชาย