อยากให้ช่วยโหวตกระทู้นี้ อยากให้คำขอบคุณ ไปถึงคนที่เก็บโน้ตบุคไว้ให้เรา

ขอรบกวนเพื่อนๆ ช่วยโหวดกระทู้นี้หน่อย เราอยากให้คนที่เก็บคอมพิวเตอร์ให้เราเค้าได้รู้ว่า คอมพิวเตอร์ที่คุณเก็บให้เรา เราได้คืนแล้วนะคะ แล้วเราก็ขอบคุณคุณมากๆๆๆ ค่ะ คอมตัวนี้เราเพิ่งซื้อมาได้ไม่นาน แต่ที่สำคัญกว่าคอมพิวเตอร์ก็คือข้อมูลข้างในค่ะ สำหรับคนที่เรียนอยู่ คงรู้ดีว่า ถ้าคอมฯหาย นี่มันเป็นหายนะดีๆ นี่เอง ข้อมูลต่างๆ ก็หายไป ถึงจะแบคอัพไว้บางส่วน แต่ก็ไม่ใช่ทั้งหมด

           เมื่อเช้านี้ เราลืมโน้ตบุคของเราไว้บนรถสองแถวสีครีมค่ะ เรานั่งจากหน้าพันทิพงามฯ มาลงที่.ธุรกิจบัณฑิตย์ พอเราลงจากรถมาได้ประมาณไม่ถึงนาที เราก็นึกได้ว่า คอมไม่ได้อยู่กับเรา เราลืมไว้บนรถค่ะ จำอะไรก็ไม่ได้ นอกจากว่ารถสีครีม (มีสองแถวหลายสายที่ผ่านหน้าม.ค่ะ) เราก็รีบโบกแท็กซี่ตามไป (แถวนั้นไม่มีมอไซค์รับจ้าง) เราก็บอกพี่เค้า ว่าเราอยากตามสองแถวสีครีมไป แต่เราไม่รู้ว่า รถมันวิ่งไปเส้นไหน  โชคดีมาก พี่แท็กซี่รู้เส้นทางและขับตามไป พี่เค้าบอกว่า มันอยู่แถวใต้ทางด่วน แต่ด้วยความที่รถติดมาก พี่เค้าก็แนะนำว่า ให้เราไปขึ้นมอไซต์ดีกว่า เดี๋ยวเค้าไปส่งที่วินมอไซค์ให้

           พอได้พี่วิน พี่เค้าก็รีบพาไปที่ท่ารถสองแถวเลยค่ะ พี่ๆ สองแถวใจดีมากๆๆ พอเค้าเห็นเราเดินมา เค้าก็รีบมาถามเลยว่ามีอะไรมั๊ย เพราะปกติจะไม่มีผดส มาที่วินค่ะ  เราก็รีบบอกพวกพี่ๆ ว่า เราลืมคอมไว้ด้านหลังตรงที่นั่งผู้โดยสาร พี่คนขับเป็นผู้หญิง เค้าก็ถามเราว่า รถเบอร์อะไร เราก็จำไม่ได้ ตอนนั้นเราเหลือความหวังน้อยนิดมาก เพราะเราทำของหายทีไร ไม่เคยได้คืนค่ะ แม้เราจะตามถึงที่สุดก็ตาม

           พี่ๆ เค้าก็บอกว่า ถ้าลืมไว้ด้านหลังยากมากๆ ผดส.คนอื่นคงเก็บไปเองแล้ว เราเองก็คิดอย่างงั้นเหมือนกัน แต่ก็ยังไม่หมดหวัง (แต่ก็ชื่นชมนะคะ พี่ๆ เค้ามั่นใจมากว่าคนของเค้าไม่ได้มีนิสัยขี้ขโมย) พวกพี่เค้าก็ถามว่า ขึ้นรถ ลงรถกี่โมง รถสองแถวน่าจะวิ่งวนในหมู่บ้านอยู่นะ ยังกลับมาไม่ถึง แล้วก็ไล่ดูให้ว่า มีใครบ้างที่ออกรถไป แล้วก็โทรถามให้

           ปรากฏว่า เจอค่ะ!!! พี่คนขับผู้หญิงบอกว่า มีผู้โดยสารเก็บมาไว้ให้ เราก็ยืนรอจนพี่เค้าขับกลับเข้าวินมา แล้วเอาคอมมาคืนให้เรา เราก็ให้ค่าขนมเค้าไปเล็ก น้อย แม้พี่เค้าจะบอกว่าไม่เอาก็ตาม แต่เรารู้สึกว่า เราอยากให้พี่เค้ารู้ว่า สิ่งที่พี่เค้ามีความหมายกับเรามากแค่ไหนเลยบอกเค้าว่า พี่ไปซื้อขนมแบ่งกันกับเพื่อนๆ พี่ก็ได้ แล้วก็หันไปขอบคุณพี่ทุกๆ คนในวิน

           เรารู้สึกขอบคุณพี่ๆ สองแถววินวัดบัวขวัญมากๆ และที่สำคัญคือ ผู้โดยสารคนนั้นที่เก็บโน้ตบุคไว้ให้เรา ขอให้คุณได้ประสบแต่ความสำเร็จและความเจริญ หากวันใดที่คุณเดือดร้อน ขอให้มีคนมาช่วยเหลือคุณ เหมือนที่คุณได้ช่วยเหลือเรานะคะ ขอบคุณพันทิพที่ให้พื้นที่มาแสดงคำขอบคุณค่ะ
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่