สวัสดีค่ะกระทู้นี้เป็นกระทู้แรกของเรา
เราคบกับแฟนมา4ปี5เดือนคะ
แฟนบอกเลิกเพราะเขาเบื่อเรา หมดรักเราแล้ว
และเขาพยายามจะมีคนอื่นตลอดเวลา
เราเจ็บปวดมากๆค่ะเลยหนีกลับบ้านไปอยู่กับครอบครัว
เราบอกตรงๆคือเราพยายามมีความหวังว่าเขาจะกลับมา คอยเช็คเฟส เช็คไลน์ เช็คทุกอย่าง
พอเราเห็นอะไรสะกิดใจเราก็จะมโนไปเองว่าเขา
กิ้กกับคนนั้นไปเที่ยวกับคนนี้
แล้วบวกกับเขามีติดต่อเรากลับมาบ้างเรามีไปเที่ยวกันนิดหน่อยค่ะแต่นั้นแหละค่ะเรามโนว่าเขามีใจ
เราเลยบอกเขาสถานะคืออะไรเขาบอกเป็นแค่เพื่อน เราก็จุกๆค่ะ หลังจากนั้นเขาก็เริ่มมีผู้หญิงเข้ามามากมายและมีการไปเที่ยวกัน เราสืบจนเรารู้หมดทุกอย่าง หลายๆอย่างค่ะพอเราเห็นเราเลยตัดใจบอกเขาว่า
อย่ามายุ่งกันอีก
บอกตรงๆค่ะเราเป็นคนรักใครรักมาก เขาคือรักแรกของเรา เราเล่าความจริงให้พ่อแม่เราฟังทุกอย่าง พ่อแม่เราปลอบใจเราทั้งวัน เราก็เชื่อฟังพ่อแม่เราน่ะค่ะไม่ติดต่อกลับไปเลย
และเราก็มีเวลาไปหาเพื่อนไปนอนกับเพื่อนไปหาอะไรกินกับเพื่อนบ้าง พอตอนอยู่ก็ดีขึ้นมากค่ะ แต่เพื่ินทุกคนตอนนี้เขาก็มีหน้าที่บ้างคนก็มีแฟน
เราก็ไม่อยากรบกวนใครมาก
เรากลับมาบ้านดูหนังทำงานแต่งรูป มันก็เหนื่อยๆอ่ะค่ะมันจะมีช่วงสบายใจแง้วก็กลับมาทุกข์สลับกัน
แต่ก่อนเราน้ำหนักเยอะมากค่ะราวๆ66ตอนนี้เหงือแค่56 คือเราไม่อยากกินข้าว เบื่ออาหาร ไม่อยากลุกมาทำอะไร ตกกลางคืนปวดหัว คิดนั้นคิดนี้ วิตกจริต คิดไปเองทุกอย่าง มโนภาพขึ้นมาและเกิดอาการเครียด หาความจริงอยู่แบบนั้นทั้งวัน นอนไม่หลับเป็นหนักมากๆ ถึงขั้นอาทิตย์นึงติดต่อกันมาอีกที9โมงเช้า บ้างวันหนักสุด11โมงถึงจะนอนได้ แต่พอนอนแล้วก็สะดุ้งตื่นนอนได้ราวๆสองสามชม.เป็นแบบนี้ทุกวันค่ะ จะหมกอยู่ในห้องนินคิดอะไรคนเดียวยันเช้า จนเราคิดว่าเราควรไปหาหมอไหม เพราะเรามีประวัติเป็นสมาธิสั้น และไมเกรน และเรารู้สึกว่าเราเป็นไพโบรา คือเราร้ายเราจะอาละวาด ควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ แต่เวลาเราดีเราจะดีมากๆ เหนื่อยมากค่ะทุกวันนี้ มีอาการหายใจติดขัด หายใจไม่ค่อยออก ประจำเดือนไม่มา ตรวจแล้วไม่พบว่าท้อง
เราพยายามสวดมนต์นั่งสมาธิ ไม่เล่นมือถือมันก็คิดมากไปหมดเลย แล้วถ้าไปหาหมอควรไปที่ไหน ตอบทีน่ะคะ ขอบคุณมากค่ะ
โดนแฟนบอกเลิก เกิดอาการเครียด ปวดหัว วิตกกังวล นอนไม่หลับ ไม่มีแรงจะทำอะไร ควรไปพบหมอไหมคะ
เราคบกับแฟนมา4ปี5เดือนคะ
แฟนบอกเลิกเพราะเขาเบื่อเรา หมดรักเราแล้ว
และเขาพยายามจะมีคนอื่นตลอดเวลา
เราเจ็บปวดมากๆค่ะเลยหนีกลับบ้านไปอยู่กับครอบครัว
เราบอกตรงๆคือเราพยายามมีความหวังว่าเขาจะกลับมา คอยเช็คเฟส เช็คไลน์ เช็คทุกอย่าง
พอเราเห็นอะไรสะกิดใจเราก็จะมโนไปเองว่าเขา
กิ้กกับคนนั้นไปเที่ยวกับคนนี้
แล้วบวกกับเขามีติดต่อเรากลับมาบ้างเรามีไปเที่ยวกันนิดหน่อยค่ะแต่นั้นแหละค่ะเรามโนว่าเขามีใจ
เราเลยบอกเขาสถานะคืออะไรเขาบอกเป็นแค่เพื่อน เราก็จุกๆค่ะ หลังจากนั้นเขาก็เริ่มมีผู้หญิงเข้ามามากมายและมีการไปเที่ยวกัน เราสืบจนเรารู้หมดทุกอย่าง หลายๆอย่างค่ะพอเราเห็นเราเลยตัดใจบอกเขาว่า
อย่ามายุ่งกันอีก
บอกตรงๆค่ะเราเป็นคนรักใครรักมาก เขาคือรักแรกของเรา เราเล่าความจริงให้พ่อแม่เราฟังทุกอย่าง พ่อแม่เราปลอบใจเราทั้งวัน เราก็เชื่อฟังพ่อแม่เราน่ะค่ะไม่ติดต่อกลับไปเลย
และเราก็มีเวลาไปหาเพื่อนไปนอนกับเพื่อนไปหาอะไรกินกับเพื่อนบ้าง พอตอนอยู่ก็ดีขึ้นมากค่ะ แต่เพื่ินทุกคนตอนนี้เขาก็มีหน้าที่บ้างคนก็มีแฟน
เราก็ไม่อยากรบกวนใครมาก
เรากลับมาบ้านดูหนังทำงานแต่งรูป มันก็เหนื่อยๆอ่ะค่ะมันจะมีช่วงสบายใจแง้วก็กลับมาทุกข์สลับกัน
แต่ก่อนเราน้ำหนักเยอะมากค่ะราวๆ66ตอนนี้เหงือแค่56 คือเราไม่อยากกินข้าว เบื่ออาหาร ไม่อยากลุกมาทำอะไร ตกกลางคืนปวดหัว คิดนั้นคิดนี้ วิตกจริต คิดไปเองทุกอย่าง มโนภาพขึ้นมาและเกิดอาการเครียด หาความจริงอยู่แบบนั้นทั้งวัน นอนไม่หลับเป็นหนักมากๆ ถึงขั้นอาทิตย์นึงติดต่อกันมาอีกที9โมงเช้า บ้างวันหนักสุด11โมงถึงจะนอนได้ แต่พอนอนแล้วก็สะดุ้งตื่นนอนได้ราวๆสองสามชม.เป็นแบบนี้ทุกวันค่ะ จะหมกอยู่ในห้องนินคิดอะไรคนเดียวยันเช้า จนเราคิดว่าเราควรไปหาหมอไหม เพราะเรามีประวัติเป็นสมาธิสั้น และไมเกรน และเรารู้สึกว่าเราเป็นไพโบรา คือเราร้ายเราจะอาละวาด ควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ แต่เวลาเราดีเราจะดีมากๆ เหนื่อยมากค่ะทุกวันนี้ มีอาการหายใจติดขัด หายใจไม่ค่อยออก ประจำเดือนไม่มา ตรวจแล้วไม่พบว่าท้อง
เราพยายามสวดมนต์นั่งสมาธิ ไม่เล่นมือถือมันก็คิดมากไปหมดเลย แล้วถ้าไปหาหมอควรไปที่ไหน ตอบทีน่ะคะ ขอบคุณมากค่ะ