บอกชอบเพื่อนดีไหม??

เราโครตอึดอัดเลย เราแอบชอบมานานแล้ว ตั้งแต่ม.2 ตอนนี้เราอยู่ปี 1 ซึ่งเราทั้งสองก็เริ่มห่างกันตอนที่เราจำเป็นต้องย้ายโรงเรียนตามแม่มา เราโครตเสียใจเลย ที่ต้องห่างกัน ปกติ ตอนที่อยู่ด้วยกัน ก็อยู่กลุ่มเดียว ไปไหนมาไหน ก็ไปด้วยกัน เป็นห่วงซึ่งกันและกัน เที่ยวก็เที่ยวด้วยกัน เราไม่เคยคิดเลยว่า สักวันเราต้องห่างจากเขาจริงๆ โครตคิดถึงอารมณ์นั้นเลย เราอยากกลับไปอยู่ที่เดิมนะ ที่มีเราสองคน ที่มีแกเดินจูงมือเรายามเราร้องไห้ เสียใจ เหนื่อย อ่อนล้าจากการทำงานก็มีแกนะ ที่คอยให้กำลังใจ จากความห่วงใยนี้ไง ที่ทำให้เราคิดกับแกมากกว่าเพื่อน ตลอดระยะเวลา 5 ปีที่ผ่านมา เราพยายามหักห้ามใจ ไม่ให้แกรู้ความรู้สึกที่เราคิดกับแก เราไม่รู้ว่า แกคิดยังไง แต่ที่รู้ เราสองคนโครตสนิทกันเลย จำได้ไหม? ตอนที่เราไป กทม. กับครู เพื่อนๆ น้องๆๆ เรานั่งหลับพิงแกอย่างสบาย ที่จริงเรารู้สึกตัวนานแล้ว แต่เราไม่อยากให้เวลานี้ผ่านไปเร็วเลย ขอโทษนะที่วันนั้นทำให้เมื่อย แต่เราโครตมีความสุข แค่อยากบอกว่า เป็นไปได้ไหม? ที่ใจเราสองคนจะตรงกัน เราไม่รู้ เราไม่อยากแกตรงไป กลัวใจไม่ตรงกัน แล้วเราสองจะไม่เหมือนเดิม แต่ภายใต้จิตสำนึกเราพยายามไม่คิดอะไรกับแกแล้วนะ ระยะห่างตอนนี้เรากับแกห่างกันมาก ด้วยที่เราอยู่มหาลัยคนละแห่งกัน แกอยู่ห่างไกลเราไป เราอยากกลับไปเหมือนเดิมที่คอยมีแกปลอบโยนจิตใจ ยามเราเหนื่อยล้า ถ้าเป็นไปได้เราอยากเป็นมากกว่าเพื่อน ถามว่าตอนนี้เราเป็นสถานะอะไรเหรอ? บอกเลย เราเป็นที่ดีต่อกัน
เราอยากถามเพื่อนๆทุกคนว่า เราควรทำยังไงดี เราอยากชอบเขานะ แต่เรากลัวความสัมพันธ์ที่อาจห่างหายไปตามคำพูดที่เราได้กล่าวไปก็ได้ ช่วยเราแก้ไขคำตอบที่เราค้างคาอยู่ในใจด้วย