ผมเพิ่งย้ายมาอยู่กับแม่ซึ่งไม่ใช่แม่แท้ๆของผมแม่เขาเป็นแฟนใหม่พ่อ แม่เขามีลูกติดมาด้วย ซึ่งเป็นน้องผมอยู่ 2 ปี
ตอนนี้ผมอายุ 21 เพิ่งเรียน ป.ตรี เทียบโอน ถ้าผมเรียนจบ ผมก็จะหางานทำ
ผมกับน้องอยู่บ้านด้วยกัน 2 คนครับ
ทุกวันนี้เวลาแม่เขากลับมาจากที่ทำงาน เขาเจอผมก็ไม่คุยกับผม ไม่ถามอะไรผม ทำเหมือนผมเป็นอากาศ แต่เจอกับน้องแม่เขากับคุยด้วยถามนู่นถามนี้ผมก็เขาใจนะครับว่าผมเป็นแค่ลูกเลี้ยงที่ติดพ่อมา ซึ่งตอนนี้ พ่อผมได้เสียไปแล้ว
ทุกวันนี้อยู่บ้านด้วยกัน 3 คน ผมยังรู้สึกเหมือนเป็นอากาศอยู่เลยครับไม่มีการพูดจาถามอะไรผมเลยแค่มองหน้ายังไม่มองเลย แต่กับ น้อง ซึ่งต่างกันมาก พูดด้วยถามนู้นถามนี้ ผมเคยเขาไปคุยกับแม่เขาก็เหมือนไม่อยากคุยด้วยเขาบอกไม่มีเวลา แต่ การกระทำของ กับไม่เหมือนคำพูด เขาไม่มีเวลาคุยกับผมแต่มีเวลาคุยกับน้อง ผมคิดในใจว่าผมไม่ใช่ลูกแท้ๆของเขา เขาจะมาใส่ใจอะไรผม เขา ก็ต้องคุยกับลูกของอยู่แล้วใช่ไหมครับ (ผมควรคิดแบบนี้ไหมครับ)
ผมก็รักเขาเป็นแม่แท้ๆและรักแม่เขามากด้วย น้องกับผมก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรกันผมก็รักน้อง แต่เขาก็ไม่คุยกับผมหรือสนใจอะไรผมเลย ผมคิดว่าเขาคงไม่ได้รักผมคงแค่ให้ผมอยู่ด้วยเฉยๆตามที่พ่อฝากไว้ก็แค่นั้นใช่ไหมครับ ทุกวันนี้ผมก็ไม่ต่างอะไรจากอากาศ
เกือบ อาทิต แล้วครับที่เป็นแบบนี้ ทุกวันนี้ยังแอบร้องไห้อยู่เลย แต่ก็ต้องอดทนเพราะเขาให้เราอยู่ให้ข้าวเรากิน
สถานะผมก็คงแค่ผู้ขออยู่อาศัยใช่ไหมครับ (ผมควรคิดแบบนี้ใช่ไหมครับ) ตอนนี้สภาพจิตใจผมแย่มาก
ขอบคุณล่วงหน้านะครับที่สละเวลาเข้ามาอ่านและช่วยตอบครับ
แม่ไม่คุยด้วย
ตอนนี้ผมอายุ 21 เพิ่งเรียน ป.ตรี เทียบโอน ถ้าผมเรียนจบ ผมก็จะหางานทำ
ผมกับน้องอยู่บ้านด้วยกัน 2 คนครับ
ทุกวันนี้เวลาแม่เขากลับมาจากที่ทำงาน เขาเจอผมก็ไม่คุยกับผม ไม่ถามอะไรผม ทำเหมือนผมเป็นอากาศ แต่เจอกับน้องแม่เขากับคุยด้วยถามนู่นถามนี้ผมก็เขาใจนะครับว่าผมเป็นแค่ลูกเลี้ยงที่ติดพ่อมา ซึ่งตอนนี้ พ่อผมได้เสียไปแล้ว
ทุกวันนี้อยู่บ้านด้วยกัน 3 คน ผมยังรู้สึกเหมือนเป็นอากาศอยู่เลยครับไม่มีการพูดจาถามอะไรผมเลยแค่มองหน้ายังไม่มองเลย แต่กับ น้อง ซึ่งต่างกันมาก พูดด้วยถามนู้นถามนี้ ผมเคยเขาไปคุยกับแม่เขาก็เหมือนไม่อยากคุยด้วยเขาบอกไม่มีเวลา แต่ การกระทำของ กับไม่เหมือนคำพูด เขาไม่มีเวลาคุยกับผมแต่มีเวลาคุยกับน้อง ผมคิดในใจว่าผมไม่ใช่ลูกแท้ๆของเขา เขาจะมาใส่ใจอะไรผม เขา ก็ต้องคุยกับลูกของอยู่แล้วใช่ไหมครับ (ผมควรคิดแบบนี้ไหมครับ)
ผมก็รักเขาเป็นแม่แท้ๆและรักแม่เขามากด้วย น้องกับผมก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรกันผมก็รักน้อง แต่เขาก็ไม่คุยกับผมหรือสนใจอะไรผมเลย ผมคิดว่าเขาคงไม่ได้รักผมคงแค่ให้ผมอยู่ด้วยเฉยๆตามที่พ่อฝากไว้ก็แค่นั้นใช่ไหมครับ ทุกวันนี้ผมก็ไม่ต่างอะไรจากอากาศ
เกือบ อาทิต แล้วครับที่เป็นแบบนี้ ทุกวันนี้ยังแอบร้องไห้อยู่เลย แต่ก็ต้องอดทนเพราะเขาให้เราอยู่ให้ข้าวเรากิน
สถานะผมก็คงแค่ผู้ขออยู่อาศัยใช่ไหมครับ (ผมควรคิดแบบนี้ใช่ไหมครับ) ตอนนี้สภาพจิตใจผมแย่มาก
ขอบคุณล่วงหน้านะครับที่สละเวลาเข้ามาอ่านและช่วยตอบครับ