ถ้าประสบความสำเร็จหรือพอใจในสิ่งที่มีแล้วยังไงต่อครับ

สวัสดีครับ ผมขอแนะนำตัวเองก่อน ผมอายุ 20 ตอนนี้เป็นนักกีฬาหมากกระดานชนิดนึงเล่นมาได้8ปีแล้ว ทุกวันนี้รับสอนแล้วก็แข่งล่าเงินรางวัล ตอนนี้ฝีมืออยู่ในระดับที่ในประเทศไทยมีประมานร้อยคนซึ่งผมพอใจมากแล้วเพราะมาไกลกว่าที่ตั้งใจไว้มาก แล้วระดับถัดต่อจากนี้คือระดับสูงสุดที่เป็นตัวแทนทีมชาติบ่อยๆในประเทศมีแค่15คน  ถ้าผมอยากไปให้ถึงต้องทุ่มเทมากๆมั่นฝึกซ้อมและมีวินัยกับตัวเองให้ถึงที่สุด ขอเล่าต่อผมมีอาจารย์ท่านนึงเมื่อ10กว่าปีก่อนท่านเคยไปศึกษาหมากกระดานชนิดนี้ถึงประเทศที่ให้กำเนิดท่านไปกินอยู่ที่นั้นเป็นปีๆ จนทุกคนในวงการรู้กันว่าท่านมีฝีมืออยู่ในระดับ15คนนี้ แต่ว่าท่านวางมือไปนานแล้วเพราะสมัยนั้นการสอนหรือการแข่งขันยังไม่เยอะหรือเป็นระบบเท่าตอนนี้ ท่านเป็นคนที่ศึกษาธรรมมะเคยเล่าให้ผมฟังว่าเคยไปนั่งสมาธิในป่า ท่านเคยสอนผมเมื่อประมาน4ปีก่อนเรื่องจิตเรื่องฟุ้งซ่านเรื่องสติเรื่องทำสมาธิเรื่องกำหนดลมหายใจเรื่องทำจิตให้เป็นกลาง เพราะว่าหมากกระดานชนิดนี้ใช้ความคิดเยอะมากๆหากไม่ทันสติจะทำให้ยิ่งฟุ้งซ่าน จะเป็นดาบสองคมทั้งในกระดานและชีวิตจริง ท่านเลยสอนผมเรื่องให้ทันสติรู้ตัวรู้ ว่าการห้ามความคิดหรือการหยุดคิดมันไม่ใช่คำตอบ แต่ต้องรู้ให้ทัน ความคิดเราฟุ้งซ่านเราก็ต้องมีสติดูว่าเราจะคิดไปถึงไหนผมก็ปฎิบัติตามมาเรื่อยๆ ประมานนี้ครับจริงๆท่านสอนผมอีกเยอะมาก หลังจากนั้นผมก็ไม่ได้ติดต่อกับท่านอีก                                            
เข้าเรื่องละครับเล่ามาสะเยอะ ตอนนี้ผมเกิดตั้งคำถามกับตัวเองว่าตอนนี้ผมพอใจในทุกสิ่งที่มีที่เป็นตอนนี้แล้วต้องการอะไรอีก แล้ววันพรุ่งนี้หรือต่อๆไปเพื่ออะไรหรือถ้ามีเป้าหมายแล้วถ้าทำได้แล้วมันจะยังไงต่อ ผมเป็นคนที่ชอบคิดอะไร2ด้านหรือมองหาด้านตรงข้าม ผมจึงจะไม่ถามตัวเองว่าเหตุผลที่มีชีวิตอยู่คืออะไร เพราะมันก็จะต้องมีเหตุผลที่ไม่ต้องอยู่ ผมไม่ได้จะคิดสั้นนะครับ  คือผมสงสัยว่าการเข้าใจถึงธรรมหรือการทดแทนบุญคุณพ่อแม่หรือการแต่งงานมีลูกสืบเผ่าพันธ์ุถ้าทำหมดแล้วยังไงต่อ (หรือจะเป็นการอยู่เพื่อหาคำตอบนี้)
ผมพิมพ์ตรงไหนแล้วงงๆบอกนะครับจะได้มาขยายความของตัวเองและก็ขอโทดด้วยครับไม่รู้จะแท็กห้องไหนดี