▼ กำลังโหลดข้อมูล... ▼
แสดงความคิดเห็น
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
-
หน้าแรก
- คอมมูนิตี้
- {name} {description}
- กิจกรรม
- แลกพอยต์
- อื่นๆ
คุณสามารถแสดงความคิดเห็นกับกระทู้นี้ได้ด้วยการเข้าสู่ระบบ
สายลมแห่งน้ำตา
เปียกคราบ ที่พึ่ง แห้งเหือดไป หวนให้ ถึงรัก ที่จากลา
# เหม่อมอง ท้องฟ้า เริ่มสลัว จิตรัว เจียนขาด ด้วยโหยหา
แม้นจันทร์ ลอยเคลื่อน พร้อมดารา แต่ข้า มองเหมือนเมฆ มาบดบัง
# คืนนี้ ช่างเงียบ ไร้สรรพเสียง เหลือเพียง เสียงใจ ที่ไร้หวัง
เต้นอยู่ โดดเดี่ยว เพียงลำพัง ประดัง แต่ทุกข์ ที่โถมใจ
แหะ แหะ ขำๆ ครับ