ใครเคยมีประสบการณ์ความรักที่ รร.มั้ยคะหรือคนที่ทำงานแล้วแก่กว่าเรามาก????

สวัสดีคะ ขอแทนตัวเองว่าเรานะคะแทนผู้ชายคนนั้นว่าพี่wนะ เราเป็นเด็กนักเรียนม.ปลายธรรมดาๆคนหนึ่งคะที่ไม่ใส่ใจเรื่องความรักในวัยเรียนหรือเพราะเห็นเพื่อนบางคนมีแฟนกันคบกันจีบกันหึงหวงทะเราะกันเรื่องไม่เป็นเรื่องรู้สึกเบื่อที่เห็นอยู่ทุกวันเลยไม่คิดที่จะมีมั้งคะจนอยู่มาวันหนึ่งช่วงวันปัจฉิมพี่เขาเป็นคนถ่ายรูปงานกิจกรรมต่างๆเป็นผู้ชายที่ไม่สูงไม่เตี้ยนะคะหนูเห็นทีแรกก็ธรรมดาแต่หนูรู้ว่าในใจลึกๆบอกว่าคนเนี่ยน่ารักขาวคะแต่ก็ไม่ถึงกับตี๋จนเปิดเทอมมาเรื่อยๆถึงรู้ว่าพี่เขาทำงานอยู่ฝ่ายบริหารงานที่ รร เพราะบางทีเห็นพี่เขาถือแฟ้มเอกสารต่างๆออกมาจากที่ทำงานบ้างเพราะห้องฝ่ายบริหารงานติดกันกับห้องของผอ. มีอยู่วันหนึ่งเข้าแถวหน้าเสาธงวันนั้นน่าจะมีกิจกรรมอะไรซักอย่างคะที่นักเรียนต้องเข้าหอประชุมเพราะปกติจะไม่เห็นพี่wเขามาแถวของเด็กนักเรียนเพราะไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง(มั้ง)พี่เขากก็เดินมาหยุดที่ตรงแถวๆที่เรายืนแถวอยู่กับเพื่อนๆแล้วยืนคุยกับคุณครูที่สอนวิชาภาษาอังกฤษแล้วครูประจำชั้นของเราที่คอยเช็คว่านักเรียนเข้าแถวรึป่าวก็เดินเข้าไปทักพี่เขากับครูสอนภาษาอังกฤษว่า เอ้า!นี้มายืนไม่ห่างแม่เลยนะหรือว่าติดแม่อะไรซักอย่างนี้ละคะจำไม่ค่อยได้แล้วเหมือนกันนานแล้ว วันนั้นแหละคะเราถึงรู้ว่าเป็นลูกคุณครูแม่สอนวิชาภาษาอังกฤษ พ่อสอนศิลปะ พ่อแม่ลูกสามคนบ้านนี้เขาทำงานที่เดียวกันมาพร้อมกันขับรถมาด้วยกันจะเจอพี่เขาไม่บ่อยนะคะแต่เราค้อนข้างจะเจอทุกวันเพราะห้องที่เราเรียนประจำ(รร.เราเปบี่ยนระบบใหม่ไม่ให้นักเรียนเดินหาห้องเรียนแล้วหรือว่า รร.อื่นเขาทำกันอยู่แล้วก็ไม่รู้นะคะ)อาคารเราหันหน้าเข้ากลับหลังอาคารศิลปะเราเดินออกมาหน้าห้องก็จะเห็นห้องพักครู(ชั้น1)หมวดศิลปะแล้วก็รถที่ครอบครัวพี่เขาขับมาทำงานด้วยกันจะอยู่ตรงกับห้องพักครูพอดีส่วนห้องเราก็จะต้องมองผ่านรถทะลุเห็นประตูห้องหมวดศิลปะเพราะทุกวันแน่นอนว่าพี่เขาต้องจอดรถที่นั้นขนสัมภาระต่างๆลงจากรถไปห้องพักครูของพ่อแล้วถึงเดินทะลุประตู้ฝั่งหน้าอาคารอีกด้านเดินขึ้นบรรไดไปทำงานบนชั้นสองใกล้ๆห้อง ผ.อ (ห้องเราอยู่ชั้นสองของตึกตรงข้ามกับห้องที่ทำงานของพี่wและห้องเราอยู่ตรงกับห้องหมวดศิลปะที่พ่อพี่เขาสอนพอดีทุกวันพี่wทำงานเสร็จหรือตอนเที่ยงพี่เขาก็จะมานั่งตรงโต๊ะทำงานของพ่อ) ทำมั้ยเราถึงรู้เพราะว่าเราเรียนศิลปะคาบสุดท้ายในวันจันทร์คือคาบที่แปด(สัปดาห์หนึ่งเราเรียนแค่คาบเดียวเพราะเรียนสายวิทย์อยู่ห้องคิงคะ)พี่เขาทำงานเสร็จก็จะลงมานั่งส่วนหนูก็ตีเนียนนั่งดูหน้าพี่เขาไปเพลินๆพอพี่เขาหันมาเราก็ทำเป็นไม่ได้มองเพื่อนสนิทของเราก็ชอบสะกิดบางทีก็แซวบางที่ก็ด่าว่าแรดบ้างบางที่ก็ว่าต่างๆนาๆพวกเราเรียนก็คือเรียนเล่นคือเล่นกินคือกินแบบถล่มทลายมากเรื่องผช.ก็ไม่น้อยหน้า แต่กลุ่มเราไม่มีแฟนกันซักคนไม่มีใครชอบแต่งหน้าทาปากคนภายนอกมองก็จะดูเรียบร้อยหน่อยประกอยฝบด้วยห้องคิงแต่ใครจะรู้ว่าเด็กห้องนี้แสบแค่ไหนไม่ได้มีแต่เรียนๆนะดื้อมากอยู่เหมือนกันเป็นธรรมชาติของวัยรุ่นมากกว่าเกมส์ก็เล่นคะแต่เราไม่ชอบส่วนมากก็สิงกระทู้เว็บนิยายต่างๆบ้าง(ต่อคะโม้มากละฮ่าฮา)บางทีเดินผ่านกันเราก็ชอบมองเวลาเรานึกพิเรดบ้างเราก็จะมองแบบจ้องให้รู้ว่ามองแบบเนี่ยแต่พอเอาเข้าจริงก็ไม่กล้าแต่ถ้าใครที่เป็นคนชั่งสังเกตหรือถ้าพี่เขาเป็นคนชั่งสังเกตจะรู้เลยว่าเวลาที่เดินผ่านกันหรือเจอที่ไหนหนูจะชอบมองตลอดๆบางทีมองจนลับสายตาก็แบบเราชอบจ้องอะบอกไม่ถูกเหมือนกันเราชอบมองบางทีผ่านกันบางครั้งสบตากันก็มีนะบางทีมองดูพี่เขาแล้วเราเศร้าๆยังใงไม่รู้บางทีเราก็มีความรู้สึกแบบเป็นห่วงเราชอบคิดอยู่ในใจคนเดียวแล้วเหมือนฝากฟ้าฝากดินฝากอากาศไปบอกอะบางที่ก็เที่ยงแล้วนะพี่กินข้าวรึยังอย่าลืมกินนะคะเลิกเรียนแล้วหนูกลับบ้านก่อนนะวันนี้เป็นใงบ้างเหนื่อยมั้ยถ้าเหนื่อยรีบนอนนะคะ.มีอยู่วันนึงเห็นพี่wใส่แมทปิดปากเหมือนจะเป็นหวัดเพราะช่วงนั้นอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อยพอเห็นเราก็ชอบพูดในใจอีกแล้วว่าอากาศเปลี่ยนแปลงบ่อยเป็นหวัดหรออย่าลืมท่านยาให้ตรงเวลาด้วยนะรักษาสุขภาพด้วยหนูเป็ห่วงพี่นะบางที่ก็รู้สึกหมือนตัวเองเป็นบ้าพูดอยู่คนเดียว เราไม่อยากให้ความรู้สึกนี้มีอิทธิพลต่อชีวิตหรือไม่อยากมีความรู้สึกรักๆเท่าไหร่มันไ่ม่ดีต่อหัวใจเลยบางที่ก็ชอบเก็บไปฝันยิ่งความรักแบบนี้อีก เพราะความรักของหนูความรู้สึกของหนูแบบนี้ไม่ได้เกิดกับเพื่อนรุ่นเดียวกันหรือเด็กผู้ชายวัยรุ่นธรรมดาทั่วไป รู้ว่าไม่ควรไม่ดี
แล้วเรามีความรู้สึกแบบนี้กับผู้ชายที่แก่กว่าประมาน 7 8 ปี หรืออาจ 10 หนูผิดมั้ยคะ

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่