ชายรักชายนะครับ เรารู้จักกับแฟนเรามาปีครึ่งแล้ว...แต่คบกันได้ 10 เดือนแล้ว ตัวเราทำงานอยู่ กทม ส่วนแฟนเราทำงานอยู่จังหวัดในภาคตะวันออก
โดยปกติเราจะติดต่อกันทางโทรศัพท์ โทรหาตอนเช้า กลางวันบ้าง ตอนเย็น และก่อนนอน นอกนั้นก็คุยกันทางไลน์ เฟสไทม์ไม่เคยมี (อ้างว่าหน้าโทรม หน้าผี คราวหน้านะ) เจอกันก็เฉลี่ยเดือนละครั้ง ครั้งละ3-4 ชม เราขับไปหาซะส่วนใหญ่ นอกจากจะไปเที่ยว ตจว กันถึงได้อยู่ด้วยกันหลายๆวัน โดยปกติผมไม่เคยคบคนไกลเลยเพราะเป็นคนติดแฟน แต่ครั้งนี้ไม่รู้ยังไงแต่ก็รักไปแล้ว
ช่วงแรกๆที่คบกันก็โอเคนะ เราเป็นคนโรแมนติก ชอบเซอไพรส์ โดยส่งขนม ของน่ารักๆไปให้เขาทางไปรษณีย์ แต่แฟนผมเขาไม่โรแมนติก เฉยๆกับเรื่องความรักมั้ง ไม่หวาน ไม่ค่อยง้อ ส่วนปัญหาก็มีปัญหาบ้างจะเรียกว่าหนักไหมก็ถือว่าหนัก โดยพี่แฟนผมเปิดกล้องช่วยตัวเองกับคนในเฟส ก็จับได้สองสามครั้ง แต่ก็เคลียทุกอย่างโดยรับคำให้สัญญากันว่าจะไม่ทำอีก
เราแแต่เป็นให้อภัยคนง่ายด้วยแหละก็เลยไม่ติดใจอะไร เรื่องทักคนนู้นคนนี่ไปก็มีบ้าง พอถามก็บอกทักทายเฉยๆไม่มีอะไร เขาก็บอกผมว่า เฟสเรา ไลน์เรา เราจะคุยกับใครก็ได้ไหม เราก็เลยเงียบไป แต่ในใจก็ระแวงไปแล้ว เวลาตอบไลน์ช้า หรือหายไปก็จะคิดแล้วว่าไปทำกับใคร เปิดกล้องกับใครไหม แอบคุยกับใครเปล่า แต่ก็พยายามไม่คิด ปล่อยๆ รักกันต้องไว้ใจกัน
บางทีมันก็เหนื่อยใจนะที่ทำไมเราระแวงเขาตลอดเลย กลัวไปหมด ทำให้เรากลายเป็นคนจู้จี้เขา คอยถามตลอดว่าอยู่ไหน ทำไร หลังๆมา เราเคยขอให้เขาบอกเราได้ไหมว่า ตอนนี้จะทำไร ไปไหน บอกเราหน่อย เราจะได้รู้ และไม่กวน เขาตอบว่ามาว่า...เราไม่ใช่นักโทษนะที่ต้องคอยรายงานตลอดเวลา นี่เป็นสิ่งเดียวที่เราขอให้เขาทำให้เรา ส่วนเรื่อง Social ไม่ว่าเราจะแท็กรูปไป เราขอให้เขากด approve เอารูปคู่ที่เราแท็กไปขึ้นก็จะรีรอ บ่ายเบี่ยง บอกเดี๋ยวกดเองแหละ เราเคยเฉยๆไปก็เงียบกริบ ( เราได้บล๊อกเฟสพ่อแม่พี่น้องญาติๆเขาเรียบร้อยแล้ว ) แล้วรูปที่เราลงก็ปกติไมได่ส่ออะไรเลย แค๊ปชั่นปกติมาก
ส่วนเรื่องการเจอกัน...เขาไม่เคยเอ่ยปากอยากเจอเลย มีแต่เราอยากเจอ ไปเที่ยวกัน เดี๋ยวไปหานะ คำตอบที่ได้ก็จะ ไม่ชัวร์นะ กลัวไม่ว่าง ขอดูก่อน พอเราทำท่าทีน้อยใจ นอยๆก็จะบอกว่า อยากมาก็มา
และเวลาที่เขามาหาเราที่ กทม ส่วนมากก็เขามีธุระ ก็ถึงเข้ามา แล้วมาหาเรา ให้มาหาเราเฉยๆอย่างเดียวคือไม่มี แต่เราไม่ได้อะไรนะ เราไปหาได้ขับรถสอง สาม ชม ก็ถึง เรายินดี เพราะคิดถึง อยากเจอ แค่เอ่ยปากว่า คิดถึงอะ มาหาหน่อย เราก็จะยินดีมาก แต่ก็ไม่
เวลาเจอกันเราก็อยากถ่ายรูปคู่เก็บไว้ เขาก็ชอบบอกก่อนเลย วันนี้ไม่ถ่ายนะ หน้าผี หน้าโทรม เราก็แบบไม่เป็นไร ถ่ายคนเดียวก็ได้ เขาไม่เคยขอเราถ่ายรูปคู่เลยสักครั้ง รูปคู่ที่เราถ่ายคือเราบังคับให้ถ่าย แล้วส่งให้เขา ไม่รู้ว่าเขาจะกดเซฟไว้หรือเปล่าเลย
ช่วงหลังๆแฟนเราต้องมาเรียน เสา อา. ที่ กทม เพราะที่ทำงานส่งมา พร้อมกับคนอื่น เราก็ดีใจนะว่าจะมีโอกาสได้เจอมากขึ้น....สรุปก็ไม่เลย เราชวน ไปหาไรกินแถวที่เรียน หรือที่พักไหม ใกล้ๆ ไม่ต้องไปไกล กินเสร็จจะได้กลับไปพักผ่อน อยากเจอนะเนี่ย คิดถึงมาก คำตอบทีไ่ด้ก็ คือ ยังไม่ชัวร์นะ ไม่รู้ว่าเพื่อนที่ทำงานที่มาเรียนด้วยกันจะไปไหนมั้ย กลัวเรียนเหนื่อย เราไม่ได้ต้องการเจอเขาทุกเสาร์นะ แบบแค่เสาร์เว้นเสาร์ หรือ สองเสาร์ค่อยเจอทีก็ได้ ถ้าติดงานเยอะอะไรก็บอกเราโอเค แต่คำตอบที่ได้ตอนถามไปมันทำให้แบบตอบปัดก่อนเลย
บอกตามตรงนะ เวลาเราเห็นคู่คเพื่อนแล้วแบบอิจฉามาก ทำไมเขาดูรักกันจัง ขนาดอยุ่คนละจังหวัดเหมือนเรา แฟนเขาดูแบบพยายามอยากเจอ พยายามมาหา ถึงแสดงความรักหน้าเฟสตัวเองไม่ได้ ก็มาโพสหน้าแฟน
หลังๆมา คำว่าคิดถึง คือไม่เคยได้ยินอีกแล้ว เรารู้สึกเหนื่อยจัง เหมือนบ้าบออยู่คนเดียว ไม่เคยปรึกษาเพื่อนเลย ได้แต่นั่งนอยๆอยู่คนเดียว ไม่รู้จะทำยังไงแล้ว ท้อ เพลีย ล้า งงไปหมด
ถ้าจะถามว่า...มีความสุขบ้างไหม มันก็มีบ้างนะตอนอยู่ด้วยกัน เจอกัน มันก็มีความสุขดีมากๆ แต่พอไม่ได้เจอกัน ถ้าเราไม่คิดอะไรเลย คบๆไปก็เรื่อยๆ มันก็โอเค แต่เมื่อไหร่ที่คาดหวังมันก็จะนอยแบบนี้
ผมควรทำยังไงดี
อยากมีเราจริงๆรึเปล่า หรือไม่มีก็ได้ ช่วยแนะนำหน่อยครับ
โดยปกติเราจะติดต่อกันทางโทรศัพท์ โทรหาตอนเช้า กลางวันบ้าง ตอนเย็น และก่อนนอน นอกนั้นก็คุยกันทางไลน์ เฟสไทม์ไม่เคยมี (อ้างว่าหน้าโทรม หน้าผี คราวหน้านะ) เจอกันก็เฉลี่ยเดือนละครั้ง ครั้งละ3-4 ชม เราขับไปหาซะส่วนใหญ่ นอกจากจะไปเที่ยว ตจว กันถึงได้อยู่ด้วยกันหลายๆวัน โดยปกติผมไม่เคยคบคนไกลเลยเพราะเป็นคนติดแฟน แต่ครั้งนี้ไม่รู้ยังไงแต่ก็รักไปแล้ว
ช่วงแรกๆที่คบกันก็โอเคนะ เราเป็นคนโรแมนติก ชอบเซอไพรส์ โดยส่งขนม ของน่ารักๆไปให้เขาทางไปรษณีย์ แต่แฟนผมเขาไม่โรแมนติก เฉยๆกับเรื่องความรักมั้ง ไม่หวาน ไม่ค่อยง้อ ส่วนปัญหาก็มีปัญหาบ้างจะเรียกว่าหนักไหมก็ถือว่าหนัก โดยพี่แฟนผมเปิดกล้องช่วยตัวเองกับคนในเฟส ก็จับได้สองสามครั้ง แต่ก็เคลียทุกอย่างโดยรับคำให้สัญญากันว่าจะไม่ทำอีก
เราแแต่เป็นให้อภัยคนง่ายด้วยแหละก็เลยไม่ติดใจอะไร เรื่องทักคนนู้นคนนี่ไปก็มีบ้าง พอถามก็บอกทักทายเฉยๆไม่มีอะไร เขาก็บอกผมว่า เฟสเรา ไลน์เรา เราจะคุยกับใครก็ได้ไหม เราก็เลยเงียบไป แต่ในใจก็ระแวงไปแล้ว เวลาตอบไลน์ช้า หรือหายไปก็จะคิดแล้วว่าไปทำกับใคร เปิดกล้องกับใครไหม แอบคุยกับใครเปล่า แต่ก็พยายามไม่คิด ปล่อยๆ รักกันต้องไว้ใจกัน
บางทีมันก็เหนื่อยใจนะที่ทำไมเราระแวงเขาตลอดเลย กลัวไปหมด ทำให้เรากลายเป็นคนจู้จี้เขา คอยถามตลอดว่าอยู่ไหน ทำไร หลังๆมา เราเคยขอให้เขาบอกเราได้ไหมว่า ตอนนี้จะทำไร ไปไหน บอกเราหน่อย เราจะได้รู้ และไม่กวน เขาตอบว่ามาว่า...เราไม่ใช่นักโทษนะที่ต้องคอยรายงานตลอดเวลา นี่เป็นสิ่งเดียวที่เราขอให้เขาทำให้เรา ส่วนเรื่อง Social ไม่ว่าเราจะแท็กรูปไป เราขอให้เขากด approve เอารูปคู่ที่เราแท็กไปขึ้นก็จะรีรอ บ่ายเบี่ยง บอกเดี๋ยวกดเองแหละ เราเคยเฉยๆไปก็เงียบกริบ ( เราได้บล๊อกเฟสพ่อแม่พี่น้องญาติๆเขาเรียบร้อยแล้ว ) แล้วรูปที่เราลงก็ปกติไมได่ส่ออะไรเลย แค๊ปชั่นปกติมาก
ส่วนเรื่องการเจอกัน...เขาไม่เคยเอ่ยปากอยากเจอเลย มีแต่เราอยากเจอ ไปเที่ยวกัน เดี๋ยวไปหานะ คำตอบที่ได้ก็จะ ไม่ชัวร์นะ กลัวไม่ว่าง ขอดูก่อน พอเราทำท่าทีน้อยใจ นอยๆก็จะบอกว่า อยากมาก็มา
และเวลาที่เขามาหาเราที่ กทม ส่วนมากก็เขามีธุระ ก็ถึงเข้ามา แล้วมาหาเรา ให้มาหาเราเฉยๆอย่างเดียวคือไม่มี แต่เราไม่ได้อะไรนะ เราไปหาได้ขับรถสอง สาม ชม ก็ถึง เรายินดี เพราะคิดถึง อยากเจอ แค่เอ่ยปากว่า คิดถึงอะ มาหาหน่อย เราก็จะยินดีมาก แต่ก็ไม่
เวลาเจอกันเราก็อยากถ่ายรูปคู่เก็บไว้ เขาก็ชอบบอกก่อนเลย วันนี้ไม่ถ่ายนะ หน้าผี หน้าโทรม เราก็แบบไม่เป็นไร ถ่ายคนเดียวก็ได้ เขาไม่เคยขอเราถ่ายรูปคู่เลยสักครั้ง รูปคู่ที่เราถ่ายคือเราบังคับให้ถ่าย แล้วส่งให้เขา ไม่รู้ว่าเขาจะกดเซฟไว้หรือเปล่าเลย
ช่วงหลังๆแฟนเราต้องมาเรียน เสา อา. ที่ กทม เพราะที่ทำงานส่งมา พร้อมกับคนอื่น เราก็ดีใจนะว่าจะมีโอกาสได้เจอมากขึ้น....สรุปก็ไม่เลย เราชวน ไปหาไรกินแถวที่เรียน หรือที่พักไหม ใกล้ๆ ไม่ต้องไปไกล กินเสร็จจะได้กลับไปพักผ่อน อยากเจอนะเนี่ย คิดถึงมาก คำตอบทีไ่ด้ก็ คือ ยังไม่ชัวร์นะ ไม่รู้ว่าเพื่อนที่ทำงานที่มาเรียนด้วยกันจะไปไหนมั้ย กลัวเรียนเหนื่อย เราไม่ได้ต้องการเจอเขาทุกเสาร์นะ แบบแค่เสาร์เว้นเสาร์ หรือ สองเสาร์ค่อยเจอทีก็ได้ ถ้าติดงานเยอะอะไรก็บอกเราโอเค แต่คำตอบที่ได้ตอนถามไปมันทำให้แบบตอบปัดก่อนเลย
บอกตามตรงนะ เวลาเราเห็นคู่คเพื่อนแล้วแบบอิจฉามาก ทำไมเขาดูรักกันจัง ขนาดอยุ่คนละจังหวัดเหมือนเรา แฟนเขาดูแบบพยายามอยากเจอ พยายามมาหา ถึงแสดงความรักหน้าเฟสตัวเองไม่ได้ ก็มาโพสหน้าแฟน
หลังๆมา คำว่าคิดถึง คือไม่เคยได้ยินอีกแล้ว เรารู้สึกเหนื่อยจัง เหมือนบ้าบออยู่คนเดียว ไม่เคยปรึกษาเพื่อนเลย ได้แต่นั่งนอยๆอยู่คนเดียว ไม่รู้จะทำยังไงแล้ว ท้อ เพลีย ล้า งงไปหมด
ถ้าจะถามว่า...มีความสุขบ้างไหม มันก็มีบ้างนะตอนอยู่ด้วยกัน เจอกัน มันก็มีความสุขดีมากๆ แต่พอไม่ได้เจอกัน ถ้าเราไม่คิดอะไรเลย คบๆไปก็เรื่อยๆ มันก็โอเค แต่เมื่อไหร่ที่คาดหวังมันก็จะนอยแบบนี้
ผมควรทำยังไงดี