โดนเพื่อนแบน โดนเพื่อนหักหลัง

มีโอกาสได้เจอเพื่อนมหาลัยค่ะ คิดว่าจะดีแต่ที่ไหนได้ นินทาทุกคนที่อยู่นอกวงสนทนา เรายอมรับว่าเราเองก็เออออตามน้ำ (อันนี้ผิด ยอมรับ) แต่เราไม่เคยพูดเกินจริงหรือยุให้เพื่อนแตกกันนะ เราเจือกโง่ไว้ใจ ไม่ชอบใครก็เอาไปเล่าให้นางฟังไม่คิดว่านางจะปากรั่ว แถมใส่ร้ายเราอีก เราเองก็ถูกเข้าใจผิดหลายๆอย่าง บางเรื่องก็นานมากแล้วนางก็ขุดๆๆขึ้นมา กะจะเหยียบเราให้จมเลยมั้ง ทั้งที่เราก็ไม่เคยทำอะไรให้ เคยถามตรงๆก้บอกไม่รู้เรื่อง แต่ที่แปลกคือเพื่อนทุกคนไม่มีวิจารณญาณกันเลยค่ะ เราเองก็ไม่อยากพูดอะไร ยิ่งพูดยิ่งแย่แน่นอน พยายามนิ่งและภาวนาให้ช่วงเวลาเหล่านี้ผ่านไปเร็วๆ ตอนนี้ไม่อยากไปเรียนเลย ไม่อยากเห็นสายตาเพื่อนที่มองเราแปลกๆ ทำไมมหาลัยหาเพื่อนที่เข้าใจกันได้ยากจริงๆเหนื่ิอย อยากออกไปขายข้าวแกงแล้ว TT