พอดีว่าผมมีแฟนคนปัจจุบันแล้ว แต่ก่อนหน้าที่จะมาเจอคนนี้ ผมเคยมีรักแรกของผม
ตอนนั้นผมเคยรักผู้หญิงคนนั้นมาก แต่คบกันได้เกือบปีก็เลิกกันแล้ว
จนตอนนี้ผมกับแฟนเก่าคนนั้นก็ต่างคนต่างมีแฟนแล้วครับ แต่ก็เรียนในมหาลัยเดียวกัน
แต่ผมก็มีคุยมีติดต่อกับแฟนเก่าคนนั้นบ้างนะครับ เพราะว่าตอนนี้เราทั้งคู่ต่างก็เป็นเพื่อนกันที่ดี
และเรียกว่าเป็นเพื่อนสนิทกันก็ได้ ตอนนี้ผมกับแฟนเก่าผมก็รู้จักกันประมาณ 4 ปีแล้วครับ
มีนัดเจอกันบ้าง แต่ส่วนใหญ่แล้วแฟนเก่าจะเป็นคนนัดให้มาหา ก็มีไปกินข้าว ไปเดินห้างบ้าง
แต่ผมก็บอกแฟนผมไปว่า"เค้าจะไปห้างกับเพื่อนเค้านะ" แต่แฟนผมก็ไม่ได้ว่าอะไร
แต่ลึกๆแล้วไม่อยากจะบอกหรอกว่าไปกับแฟนเก่า เดี๋ยวจะเกิดปัญหาใหญ่ 555
ก็มีคุยกันสาระทุกข์สุขดิบก็ว่ากันไป แอบมีนินทาเพื่อนนินทาแฟนของแต่ละคนบ้าง 555
แต่ในใจลึกๆของผมรู้สึกว่า เวลาที่ผมได้คุยกัน ผมรู้สึกได้ย้อนตัวเองสมัยที่ยังรักกันเลย
ถึงแม้ว่าตอนนี้เราทั้งสองจะเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม แต่อย่างว่าแหละ...
ประโยคที่ว่า"เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ"ก็ยังใช้แบบนั้นได้สำหรับความรู้สึกของผม
แต่พอนัดเจอกันเสร็จ ต่างคนก็ต่างแยกย้ายกันใช้ชีวิตตามเดิม
เธอก็คุยกับแฟนของเธอ ผมก็คุยกับแฟนของผมไป แต่ผมก็รักแฟนคนปัจจุบันของผมอยู่แล้ว
แต่ผมก็ยังเป็นห่วงเธอตลอด ขนาดตอนไปส่งที่หอ ผมยังต้องรอให้เธอเข้าห้องก่อน ก่อนที่ผมจะกลับหอไป
ผมเริ่มจะไม่มั่นใจความรู้สึกและหัวใจของตัวเองแล้ว ว่าที่ทำอยู่ตอนนี้"ผมกำลังนอกใจแฟนคนปัจจุบันของผมอยู่รึป่าว?"
อย่างที่ผมบอกก่อนหน้านั้นแหละ พอได้คุยกัน มันก็ได้ย้อนเวลาในตอนที่ยังรักกัน
จนบางครั้งก็แอบหวั่นไหวไปแตะมือไปจับมือบ้าง แต่ต่างคนต่างก็รู้ระยะห่างกันดี เธอก็เลยไม่ได้ว่าอะไร
ผมสับสนไปหมดแล้วว่าตอนนี้คิดอะไรกับเธออยู่ หรือเรากำลังนอกใจแฟนเรารึป่าว?
เฮ้อ!! "ฉันไม่เคยจะรู้หัวใจตัวเอง แล้วเมื่อไหร่จะตอบตัวเองได้สักที" 555
ปล.นี่คือกระทู้แรกของผมนะครับ อาจจะน้ำเน่าไปบ้าง แต่อยากให้ทุกคนเล่าถึงประสบการณ์
หรือจะหาทางออกให้กับผมก็ได้นะครับ ผมจะได้รู้ตัวว่าต้องทำตัวอย่างไร 555
ขอบคุณทุกคนที่อ่านกระทู้ของผมจนจบนะครับ ^^
มีคนสองคนเป็นแฟนเก่ากัน แต่ตอนนี้ต่างคนต่างมีแฟน แต่แฟนเก่าชอบนัดให้มาเจอกัน อย่างงี้จะเรียกว่านอกใจมั้ย?
ตอนนั้นผมเคยรักผู้หญิงคนนั้นมาก แต่คบกันได้เกือบปีก็เลิกกันแล้ว
จนตอนนี้ผมกับแฟนเก่าคนนั้นก็ต่างคนต่างมีแฟนแล้วครับ แต่ก็เรียนในมหาลัยเดียวกัน
แต่ผมก็มีคุยมีติดต่อกับแฟนเก่าคนนั้นบ้างนะครับ เพราะว่าตอนนี้เราทั้งคู่ต่างก็เป็นเพื่อนกันที่ดี
และเรียกว่าเป็นเพื่อนสนิทกันก็ได้ ตอนนี้ผมกับแฟนเก่าผมก็รู้จักกันประมาณ 4 ปีแล้วครับ
มีนัดเจอกันบ้าง แต่ส่วนใหญ่แล้วแฟนเก่าจะเป็นคนนัดให้มาหา ก็มีไปกินข้าว ไปเดินห้างบ้าง
แต่ผมก็บอกแฟนผมไปว่า"เค้าจะไปห้างกับเพื่อนเค้านะ" แต่แฟนผมก็ไม่ได้ว่าอะไร
แต่ลึกๆแล้วไม่อยากจะบอกหรอกว่าไปกับแฟนเก่า เดี๋ยวจะเกิดปัญหาใหญ่ 555
ก็มีคุยกันสาระทุกข์สุขดิบก็ว่ากันไป แอบมีนินทาเพื่อนนินทาแฟนของแต่ละคนบ้าง 555
แต่ในใจลึกๆของผมรู้สึกว่า เวลาที่ผมได้คุยกัน ผมรู้สึกได้ย้อนตัวเองสมัยที่ยังรักกันเลย
ถึงแม้ว่าตอนนี้เราทั้งสองจะเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม แต่อย่างว่าแหละ...
ประโยคที่ว่า"เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ"ก็ยังใช้แบบนั้นได้สำหรับความรู้สึกของผม
แต่พอนัดเจอกันเสร็จ ต่างคนก็ต่างแยกย้ายกันใช้ชีวิตตามเดิม
เธอก็คุยกับแฟนของเธอ ผมก็คุยกับแฟนของผมไป แต่ผมก็รักแฟนคนปัจจุบันของผมอยู่แล้ว
แต่ผมก็ยังเป็นห่วงเธอตลอด ขนาดตอนไปส่งที่หอ ผมยังต้องรอให้เธอเข้าห้องก่อน ก่อนที่ผมจะกลับหอไป
ผมเริ่มจะไม่มั่นใจความรู้สึกและหัวใจของตัวเองแล้ว ว่าที่ทำอยู่ตอนนี้"ผมกำลังนอกใจแฟนคนปัจจุบันของผมอยู่รึป่าว?"
อย่างที่ผมบอกก่อนหน้านั้นแหละ พอได้คุยกัน มันก็ได้ย้อนเวลาในตอนที่ยังรักกัน
จนบางครั้งก็แอบหวั่นไหวไปแตะมือไปจับมือบ้าง แต่ต่างคนต่างก็รู้ระยะห่างกันดี เธอก็เลยไม่ได้ว่าอะไร
ผมสับสนไปหมดแล้วว่าตอนนี้คิดอะไรกับเธออยู่ หรือเรากำลังนอกใจแฟนเรารึป่าว?
เฮ้อ!! "ฉันไม่เคยจะรู้หัวใจตัวเอง แล้วเมื่อไหร่จะตอบตัวเองได้สักที" 555
ปล.นี่คือกระทู้แรกของผมนะครับ อาจจะน้ำเน่าไปบ้าง แต่อยากให้ทุกคนเล่าถึงประสบการณ์
หรือจะหาทางออกให้กับผมก็ได้นะครับ ผมจะได้รู้ตัวว่าต้องทำตัวอย่างไร 555
ขอบคุณทุกคนที่อ่านกระทู้ของผมจนจบนะครับ ^^