แอบรักเพื่อนแต่ไม่สมหวัง ตอนนี้จากกันแล้วแต่ยังคิดถึงอยู่ ทำไงต่อไปดีครับ..! = =

ย้อนไปตอน ม.2 ผมมีเพื่อนสนิทมากอยู่คนหนึ่ง  ไปกินข้าวไปเรียน อยู่ด้วยกันตลอด ไม่ได้คิดอะไร (ผมเป็นผู้ชายนะครับ ชอบผู้หญิงบางคน แต่ก็ชอบผู้ชายบางคนเหมือนกัน แต่ไม่ชอบตุ้ด)พอขึ้น ม.4 ผมยังได้อยู่ห้องเดียวกับมัน แต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือผมเริ่มชอบมัน(รักมากเลยคับ แบบไม่เคยรักใครเท่านี้ เว้นพ่อแม่นะครับ เป็นคนแรกที่ทำให้ผมรู้ว่าผมชอบผู้ชาย) ไม่รู้ว่าเป็นไปได้ไง ยังงงตัวเองอยู่เหมือนกันคับ รู้สึกตัวอีกทีก็ขาดมันไม่ได้แล้ว มันอยู่ในใจผมตลอด คิดถึงมันตลอดเวลา มันไม่มีรถ มา ร.ร. ผมก็ไปรับ-ส่งมัน มันบ่นอยากได้อะไรผมก็แอบซื้อแล้วเอามาให้มัน (เข้าขั้นหลง) ชวนมันไปเที่ยว ชื้อของมาฝาก เอามันมานอนที่บ้าน คือ ตอนนั้นผมทำทุกอย่างที่จะได้ใจมันและขอให้อยู่ใกล้มันมาที่สุด แต่แล้ววันหนึ่งผมก็บอกชอบมัน มันเป็นวันที่ผมรวบรวมความกล้าแล้วไปบอกมัน แต่ผลที่ตอบกลับมาเหรอครับ หึๆๆ บลาๆ ผมก็เลยงอลมัน ไม่คุยกับมัน มันก็ทักมาว่าเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมได้ไหม ผมบอกว่าไม่(ร้องไห้หนักมาก) และสุดท้ายผมก็ตัดสินใจบล๊อกเฟสมัน จนวันหนึ่งมันเข้ามาคุยกับผม แล้วมันก็ร้องไห้ ขอให้เป็นเพื่อนกันเหมือนเดิม ขอให้ทุกอย่างเหมือนเดิม (นี่เราทำคนที่เรารักเสียน้ำอยู่นะ ผมเลยคุยกับและก็ขอโทษมัน) ทุกอย่างเหมือนจะดีขึ้น แต่ก็ไม่เลย ผมกับรักมันเพิ่มขึ้น ไม่อยากให้ใครมายุ่งกับมัน แม้กะทั่งเพื่อน ละตอนนั้นม.5 ผมรู้มาว่ามันแอบชอบรุ่นพี่คนหนึ่งสวยมาก ผมก็พยายามไม่คิดอะไร แต่หลังจากนั้นไม่นาน พี่คนนั้นกับมัน ตั้งสถานะกันครับ (ร้องไห้หนักมาก) คราวนี้แหละโมโหมาก ผมก็เป็นเดิมอีก งอลครับ บล็อกเฟสมัน ไม่คุยกับมันยาวเลยครับ (มารู้ทีหลังว่าแค่ตั้งสถานะเล่นๆ) เรียนก็เจอหน้ากันตลอดครับ เคยนั่งเรียนด้วยกัน กินข้าวด้วย กลายเป็นเหมือนคนไม่รู้จักกัน  ผ่านไปเดือนกว่ามันก็ง้อผมอีก แต่มันให้ผมขอโทษมัน ผมก็เลย เออๆ ช่างมัน เพราะตอนนั้นอยากคุยกับมันด้วย แต่มันก็กลายเป็นเหมือนวัฏจักรครับ ผมก็มีเรื่องงอลมันตลอดแหละครับ แบบว่าคุยกันหนึ่งอาทิตย์ โกรธกัน 2 เดือนจนมาครั้งล่าสุดครับไปทัศนศึกษาตอน ม.6 ก่อนไปตอนนั้นมันมาคุยกับผมว่าจะจบแล้ว จะอะไรกันหนักหนา ผมก็เอ่อๆ คุยก็คุย เด่วก็จากกันแล้ว แล้วก็ถึงวันทัศนศึกษามันชวนผมไปนั่งด้วย(ยิ้มหน้าบานมากครับ)โคตรมีความสุขเลยครับ แต่ก็ไม่นาน ถึงวันที่เดินทางกลับ ผมขอมันจับมือหน่อย มันไม่ให้จับครับ (ฟ้าเปรี้ยงกลางใจ) แต่ทำไงได้ละครับ งอลอีกสิครับ บล็อกเฟส(อีกแล้ว!!!!) ต่อจากนี้แหละครับ ช่วงกำลังจะจบ กลายเป็นเรื่องทะเลาะกันเลยครับ เพราะเพื่อนๆคนอื่นที่ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรก็กลายเป็นกลาง คล้ายๆศึกชิงเพื่อนอะคับ ช่วงนั้นเป็นช่วงที่ผมหมั้นไส้และเกียจมันมากจนคิดว่าผมคงเลิกรักมันได้แล้วแหละ จนวันสุดท้ายของการใส่ชุดนักเรียน ใจผมแป๋วมากเลย อยากเข้าไปคุยกับมันมาก อยากจะบอกลามัน อยากบอกว่าดูแลตัวเองดีๆ อยากบอกอีกหลายๆอย่าง แต่ก็ทำไม่ได้ครับ ตอนนี้ ก็เรียน ปี 1 มา สองเดือนละครับไม่เจอหน้ามันมาก็นานแล้วครับ คิดถึงมันมาก ผมควรลืมมันเพราะยังไงก็คงไม้เจอกันแล้วหรือกลับไปขอโทษมันดีครับ...โทษทีนะครับยาวไปหน่อย