มีเรื่องขอปรึกษาพ่อแม่ที่มีลูกวัยเรียนประถมปลายหน่อยค่ะ
วันนี้เห็นลูกทำการบ้านวิชาคณิตศาสตร์ แล้วลูกร้องไห้ด้วยความอัดอั้นตันใจเพราะทำไม่ได้
ลูกบอกว่าไม่ใช่แนวของผม ผมไม่ชอบ คิดแล้วปวดหัว ไม่อยากเรียนหนังสือเลย
แม่เองก็ไม่เก่งคณิตศาสตร์ค่ะ ไม่สามารถสอนให้คิดแบบเป็นสูตร เป็นหลักการได้
คือเราเคยคุยเรื่องนี้กันมาหลายครั้งแล้ว เพราะปีหน้าต้องไปสอบเข้าม.1
ซึ่งดูแนวโน้มก็คงจะสอบไม่ติด คิดไว้หลายทางค่ะ
1. ไปต่อม.1 - ม.6 รร.อินเตอร์แบบเกรดธรรมดาทั่วไป ที่พอสู้ค่าเทอมไหว
2. เรียนม.1 - ม.3 ที่รร.เดิม แล้วค่อยไปต่อสายพาณิชย์ ซึ่งยังไม่มีข้อมูลเลยว่ามีรร.ดี ๆ หรือเปล่า
เข็นไปให้จบม.6 แล้วหลังจากนั้นจะเรียนมหาวิทยาลัยไหวหรือไม่ ก็แล้วแต่ตัวลูก
แต่ในใจลึก ๆ ก็กลัวว่าแล้วจะประกอบอาชีพเลี้ยงตัวยังไง การเข้าสังคมอีก
เพราะวันนี้ระหว่างที่ร้องไห้ ลูกก็บอกว่าถ้าสอบไม่ติดม.1 รร.รัฐบาลก็อายเพื่อน
เคยถามว่าลูกชอบพวกคอมพิวเตอร์มั้ย คือถ้าชอบจะสนับสนุนให้เรียนด้านนี้ แต่ลูกก็บอกไม่ชอบค่ะ
เวลาคุยอนาคต ลูกก็มักจะมองแค่เป็นพนง. 7-11 คือไม่คิดไกลกว่านี้เลย
ลูกมักจะย้ำตัวเองเสมอว่าตัวลูกไม่เก่ง ไม่มีทางทำได้ ซึ่งแม่ก็พยายามปรับทัศนคติและให้กำลังใจอยู่
อยากถามว่าพ่อแม่ท่านไหน เคยเจอปัญหาแบบนี้บ้างมั้ยคะ?
และจัดการปัญหาอย่างไร ปล่อยตามใจเขาเลยหรือเปล่า
คือใจนึงแม่ก็อยากลองปล่อยให้เขาค้นหาตัวเอง ไม่อยากตีกรอบให้เขา
แต่เพราะเรายังอยู่ในประเทศไทยซึ่งระบบการศึกษาเป็นแบบนี้ ค่านิยมสังคมเป็นแบบนี้
ก็มีลังเลบ้างค่ะ กลัวว่าจะเป็นการทำร้ายลูกในอนาคต
สับสนจริง ๆ ค่ะ เพราะสมัยเราเด็ก ๆ ไม่ชอบเรียนแต่ก็เรียนไปให้จบ
ตอนป.6 ก็ไม่เคยเครียดและกดดันขนาดนี้เลยค่ะ เริ่มมาเครียดก็ตอนโตเท่านั้นเอง
ตอนนี้แม่เองก็สับสนค่ะ ไม่รู้จะทำยังไงดี
พ่อแม่ท่านไหน? ประสบปัญหาลูกไม่ชอบเรียนหนังสือบ้างคะ?
วันนี้เห็นลูกทำการบ้านวิชาคณิตศาสตร์ แล้วลูกร้องไห้ด้วยความอัดอั้นตันใจเพราะทำไม่ได้
ลูกบอกว่าไม่ใช่แนวของผม ผมไม่ชอบ คิดแล้วปวดหัว ไม่อยากเรียนหนังสือเลย
แม่เองก็ไม่เก่งคณิตศาสตร์ค่ะ ไม่สามารถสอนให้คิดแบบเป็นสูตร เป็นหลักการได้
คือเราเคยคุยเรื่องนี้กันมาหลายครั้งแล้ว เพราะปีหน้าต้องไปสอบเข้าม.1
ซึ่งดูแนวโน้มก็คงจะสอบไม่ติด คิดไว้หลายทางค่ะ
1. ไปต่อม.1 - ม.6 รร.อินเตอร์แบบเกรดธรรมดาทั่วไป ที่พอสู้ค่าเทอมไหว
2. เรียนม.1 - ม.3 ที่รร.เดิม แล้วค่อยไปต่อสายพาณิชย์ ซึ่งยังไม่มีข้อมูลเลยว่ามีรร.ดี ๆ หรือเปล่า
เข็นไปให้จบม.6 แล้วหลังจากนั้นจะเรียนมหาวิทยาลัยไหวหรือไม่ ก็แล้วแต่ตัวลูก
แต่ในใจลึก ๆ ก็กลัวว่าแล้วจะประกอบอาชีพเลี้ยงตัวยังไง การเข้าสังคมอีก
เพราะวันนี้ระหว่างที่ร้องไห้ ลูกก็บอกว่าถ้าสอบไม่ติดม.1 รร.รัฐบาลก็อายเพื่อน
เคยถามว่าลูกชอบพวกคอมพิวเตอร์มั้ย คือถ้าชอบจะสนับสนุนให้เรียนด้านนี้ แต่ลูกก็บอกไม่ชอบค่ะ
เวลาคุยอนาคต ลูกก็มักจะมองแค่เป็นพนง. 7-11 คือไม่คิดไกลกว่านี้เลย
ลูกมักจะย้ำตัวเองเสมอว่าตัวลูกไม่เก่ง ไม่มีทางทำได้ ซึ่งแม่ก็พยายามปรับทัศนคติและให้กำลังใจอยู่
อยากถามว่าพ่อแม่ท่านไหน เคยเจอปัญหาแบบนี้บ้างมั้ยคะ?
และจัดการปัญหาอย่างไร ปล่อยตามใจเขาเลยหรือเปล่า
คือใจนึงแม่ก็อยากลองปล่อยให้เขาค้นหาตัวเอง ไม่อยากตีกรอบให้เขา
แต่เพราะเรายังอยู่ในประเทศไทยซึ่งระบบการศึกษาเป็นแบบนี้ ค่านิยมสังคมเป็นแบบนี้
ก็มีลังเลบ้างค่ะ กลัวว่าจะเป็นการทำร้ายลูกในอนาคต
สับสนจริง ๆ ค่ะ เพราะสมัยเราเด็ก ๆ ไม่ชอบเรียนแต่ก็เรียนไปให้จบ
ตอนป.6 ก็ไม่เคยเครียดและกดดันขนาดนี้เลยค่ะ เริ่มมาเครียดก็ตอนโตเท่านั้นเอง
ตอนนี้แม่เองก็สับสนค่ะ ไม่รู้จะทำยังไงดี