ตามหา น้อง ม.ปลาย ขึ้น84ก ลงรถที่ป้าย เลยเดอะมอล

ช่วงสี่โมงเย็น น้องนั่ง 84ก เบาะในสุด ริมหน้าต่าง ลงป้ายที่เลย เดอะมอล อยากรู้จักครับ ถ้าโสดทักหลังไมค์มาทีนะครับ ชอบรอยยิ้มก่อนลงน่ารักมากครับ

ทุกท่านอาจจะงงว่า เอ... ทำไมปอ.137 วันนี้ ไม่มีกระเป๋าเก็บเงินเลย เหมือนได้นั่งฟรี บางคนตอนลง ยังยิ้มกันงง ๆ ว่าทำไม? ผมก็เป็นหนึ่งในผู้โดยสารเหล่านั้น ผมนั่งจากแถวแยกผังเหมือง จุดหมายปลายทาง เดอะมอลล

ตื่นมา เหมือนทุกวัน มีเรื่องให้คิดเยอะ มีงานที่ต้องทำ มีเป้าหมายที่ยังไม่ถึง แต่พอหยุดสักพัก มองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นแสงอ่อนๆ ของเช้า สายลมพัดเบาๆ ก็รู้สึกว่าสมองสงบขึ้นมานิดหนึ่ง บางครั้งเราลืมไปว่า

เคยนั่งรถเมล์เล็ก92จากพัฒนาการ ซ.38ไปเดอะมอล พอขึ้นจากอุโมงค์ มาไม่ไกล ทางซ้ายมีบุฟเฟต์ เห็นป้ายราคา199บาท แต่จำชื่อร้านไม่ได้มีสมาชิกท่านได้เคยไปใช้บริการบ้างไหมครับพอจะจำชื่อร้านได้ไหมครับ อยากรบกว

ก็คือว่าตอนที่14 ซูโฮให้ซอจุนมาร้องเพลง เพราะซอจุนแพ้ซูโฮค่ะ TT เราดูซับไทยมาประมาณ "ฉันอยากเป็นดอกไม้ที่อยู่ริมหน้าต่าง ถึงจะพูดไม่ได้ แต่ต้องการรอยยิ้มและการดูแลจากเธอ" ประมาณนี้อ่ะค่ะ มัน

สวัสดีค่ะ ขอมาเล่าอะไรเรื่อยๆตามสไตล์ผู้หญิงโสดคนนึงที่มีรูมเมตเป็นแมวหนึ่งตัว ช่วงนี้มีคนถามบ่อยมากว่า “ไม่เหงาเหรอ” “ไม่อยากมีแฟนบ้างเหรอ” คือก็ไม่ได้ปิดใจนะคะ แต่ชีวิตตอนน

นั่งบนเครื่องบินเบาะริมหน้าต่าง ถ้าจะขอออกไปห้องน้ำ พูดประโยคสั้นๆ ว่าอย่างไรครับ ลุกขึ้นแล้วพูด sorry แค่นี้พอไหมครับ