เหนื่อย ท้อแท้อยากระบาย

ไม่รู้จะเริ่มยังไงดี บางครั้งรู้สึกว่าตัวเองไร้ค่า ไม่มีประโยชน์ทั้งที่บริษัทและที่บ้าน จนอยากจะร้องไห้
เอาเป็นเรื่องชีวิตคู่ก่อนดีกว่า
ผมกับแฟนแต่งงานกันเกือบปี คบกันมาจะครบ3ปีแล้ว แต่ยังลืมแฟนเก่าที่คบกันมา 6 ปีไม่ได้ซึ่งรู้สึกผิดที่เป็นคนทิ้งเค้าเอง แม้แต่กอดครั้งสุดท้ายยังไม่ได้กอด รู้สึกผิดจรถึงวันนี้ ย้อนกลับมาปัจจุบันนะครับชีวิตของผมเหมือนจะดูโอเคดีแต่เหมือนมีความรู้สึก เราห่างๆกันคือแบบเลิกงานกลับบ้าน กลับไปเจอหน้ากันแต่โอกาศคุยเหมือนน้อย เพราะต่างคนต่างเล่นโทรสัพท์ เคยมีอยู่ครั้งหนึ่งแฟนบอก ผมไม่มีมความเป็นผู้นำ เป็นคนไม่ได้เรื่อง ผมคิดจนแอบร้องไห้ทั้งที่เป้นผู้ชาย จนคิดนะว่าตัวเราน่าจะอยู่คนเดียวน่าจะโอเคที่สุด แต่ ชีวิตคู่ที่เลือกแล้วหล่ะจะทำอย่างไงดี แต่งงานแล้ว ทำยังไง สับสน ผมรู้สึกพอแล้วความรักเหนื่อย เหมือนไม่พร้อมกับการใช้ชีวิตมากกว่า

ส่วนเรื่องการงาน
อันนี้ท้อแท้ เหนื่อยใจสุดๆ ผมเป็นวิศวกรออกแบบบริษัทแห่งหนึ่ง โดนด่าเรื่องเขียนแบบผิดตลอด จนไม่รู้จะพูดยังไง ยอมรับนะว่าไม่ค่อยมีสมาธิเลยโดนเหน็บแนมตลอด เหมือนว่าไม่มีประโยชน์กับเค้า แต่ทำไงต้องอดทนนึกในใจวิศวกระจอก

อยากหนีไปให้ไกลๆเบื่อชีวิตตอนนี้สุดๆ