เขาคิดยังไง

เราแอบชอบรุ่นพี่คนหนึ่งที่อยู่โรงเรียนเดียวกันแต่เพื่อนเราไม่รู้ และเราก็ไม่กล้าบอกใครด้วยว่าเราชอบเขา เรื่องมันเกิดขึ้นตอนม.2 คือมีรุ่นพี่ม.4 เข้ามาใหม่ทีแรกเราก็ไม่ได้คิดอะไร เพราะเราเป็นคนชอบคนยากม

มีคนๆนึ่งในที่ทำงานเจอกันบ่อยมาก ชอบแกคนนั่นที คนนี้ที ที่ได้รู้จักกันคือเขามาชอบเพื่อนเรา แล้วชอบมาถามเรื่องราวเกี่ยวกับเพื่อนเรา ชอบแกล้งเรา กวนประสาทบ้าง เป็นคนที่อัธยาศัยเรี่ยราดมากก ชอบมายิ้มให้

ตอนนี้เราจะจบ ม.6 แล้ว แล้วก็ไม่รู้ว่าจะเจอน้องเค้าอีกเมื่อไหร่ ก็แค่อยากให้จบด้วยความรู้สึกดีๆให้เราได้คิดถึงเท่านั้น เข้าเรื่องเลยนะ น้องเค้าเป็นเพื่อนกับน้องที่เรารู้จัก(รุ่นน้องตอนประถมอ่ะ) ก็เห

ร้อนไปทั้งหัวทั้งหน้าเลยค่ะ เขินมากนะคะ มาเล่นผมเล่นหัวเราอ่ะ แค่สัมผัสเบาๆ ก็เก็บมาฟินข้ามวันข้ามคืน แถมพอหันไปดันไปสบตาเข้าพร้อมรอยยิ้มเบาๆนั่น มันคิดไปไกลเขินเป็นวันๆเลยค่ะ รบกวนทีนะคะ ถ้าไม่ได้คิด

ว่า ในเมื่อสังขารไม่เที่ยง และเป็นทุกข์ เพราะเป็นของไม่ใช่ตัวตน ได้แก่สังขารทั้งหลายทั้งปวงนั่นเอง เกิดขึ้นมาตามเหตุปัจจัยที่มาปรุงแต่ง แต่เหตุไฉนใยเล่าเมื่อพบคำตรัสที่ว่า. ธรรมทั้งปวงเป็นอนัตตา ซึ่ง

บังเอิญเจอคนคนๆนึงบ่อยๆตั้งแต่เดือนกรกฎา จนถึงตุลาคม บังเอิญเจอทุกเดือน ต่างสถานที่ ต่างเวลา นี่ถือว่าบังเอิญหรือพรมลิขิตคะ ก่อนหน้านี้ป่วย เข้าโรงพยาบาล เจอคนๆนี้ที่โรงพยาบาล พอออกยากโรงพยาบาล ไปเดิน

ก่อนอื่นต้องขออภัยนะคะ หากกระทู้เข้าใจยากไปนิด อย่าว่ากันนะคะ คือเรากับผู้ชายคนนึงอยู่ระแวกบ้านเดียวกัน แต่คนละซอย ปกติตอนเช้าเราไปทำงาน เค้าก็ทำงาน เราจะขับรถสวนทางกันตลอด อันนี้ก็พอปกติ แต่เค้าเป็นผ

พอดีเจอเหตุการณ์นี้กับตัวเองมา 3 ครั้งกับผู้ชายที่ไม่เคยรู้จักคนเดียวกัน (ทำงานที่เดียวกันค่ะ แต่คนละหน่วยงาน) ก็เลยแอบสงสัยค่ะ ว่าเขามองเราเพราะอะไร ที่มั่นใจว่าเขามองเราก่อน เพราะครั้งแรกเราบังเอิญส

คือว่าเราแอบชอบผู้ชายคนหนึ่งค่ะ ตอนนี้ประมาณ 4 เดือนแล้ว ตอนแรกๆเราแทบไม่ได้คุยกับเขาเลยเพราะเรียนคนละสาขากัน แต่หออยู่ใกล้กัน ทีนี้ด้วยความบังเอิญหรืออะไรไม่รู้ทำให้ได้เรียนรวม แต่ก็คือแบบเขานิ่งมากน