ทุกครั้งที่เห็น..ข้อความเก่าๆ รูปภาพที่เซฟไว้ไม่กล้าลบ เพลงที่เคยชอบเหมือนกัน หรือทุกเรื่องราวที่ผ่านมา
มันยัง " จำได้ " ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมเรายังจำมันอยู่ ?
จริงๆแล้วมันก็ผ่านมานานแล้ว..
ทุกครั้งที่ได้เจอ..ถึงแม้ว่าจะไม่ค่อยได้ทักได้คุยเหมือนเมื่อก่อนที่เคยทำแล้ว
" ก็เห็นมีความสุขดี เลยไม่ได้ทักไป "
ได้..แค่เห็นหน้า เห็นรอยยิ้มเดิมๆก็พอล่ะ
มันก็รู้สึกตื่นเต้นนะ..แต่มันหน่วงๆหวิวไงไม่รู้
ก็ไม่ได้รู้สึกเสียใจเหมือนเมื่อก่อนน่ะ แต่มันก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลย
ในใจก็อยากจะตะโกนออกไปดังๆว่า " คิดถึงว่ะ กลับไปเป็นเหมือนเดิมได้ไหม? "
แต่ความจริงมันทำแบบนั้นไม่ได้เลย..เพราะมันไม่รู้ว่าจะกลับไปเริ่มที่จุดไหน?
ก็เสียดายเหมือนกัน..ที่ยังไม่ได้รู้จักกันมากกว่านี้เลย..
ก็ต้องห่างกันไปซะละ...
ก็อยากถามเหมือนกันว่า " คิดถึงกันไหม..ตอนนี้เป็นไงมั่ง? " แต่พูดไม่ได้หรอกก
บอกได้แค่ "เดินตามทางที่เธอเลือกให้ดีๆนะ "
รู้แค่ว่า..ขอบคุณที่เคยผ่านเข้ามาเป็นความทรงจำดีๆ ล่ะกัน ไม่ลืมหรอกก
#แต่ถ้าวันนึงโลกของเราได้โคจรมาเจอกัน..อีกครั้ง สัญญาว่าจะไม่ปล่อยแกไปเลย.
ณ ความทรงจำ..
มันยัง " จำได้ " ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมเรายังจำมันอยู่ ?
จริงๆแล้วมันก็ผ่านมานานแล้ว..
ทุกครั้งที่ได้เจอ..ถึงแม้ว่าจะไม่ค่อยได้ทักได้คุยเหมือนเมื่อก่อนที่เคยทำแล้ว
" ก็เห็นมีความสุขดี เลยไม่ได้ทักไป "
ได้..แค่เห็นหน้า เห็นรอยยิ้มเดิมๆก็พอล่ะ
มันก็รู้สึกตื่นเต้นนะ..แต่มันหน่วงๆหวิวไงไม่รู้
ก็ไม่ได้รู้สึกเสียใจเหมือนเมื่อก่อนน่ะ แต่มันก็ไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลย
ในใจก็อยากจะตะโกนออกไปดังๆว่า " คิดถึงว่ะ กลับไปเป็นเหมือนเดิมได้ไหม? "
แต่ความจริงมันทำแบบนั้นไม่ได้เลย..เพราะมันไม่รู้ว่าจะกลับไปเริ่มที่จุดไหน?
ก็เสียดายเหมือนกัน..ที่ยังไม่ได้รู้จักกันมากกว่านี้เลย..
ก็ต้องห่างกันไปซะละ...
ก็อยากถามเหมือนกันว่า " คิดถึงกันไหม..ตอนนี้เป็นไงมั่ง? " แต่พูดไม่ได้หรอกก
บอกได้แค่ "เดินตามทางที่เธอเลือกให้ดีๆนะ "
รู้แค่ว่า..ขอบคุณที่เคยผ่านเข้ามาเป็นความทรงจำดีๆ ล่ะกัน ไม่ลืมหรอกก
#แต่ถ้าวันนึงโลกของเราได้โคจรมาเจอกัน..อีกครั้ง สัญญาว่าจะไม่ปล่อยแกไปเลย.