เผอิญว่าชอบเขามานานแล้ว ผมก็เลยคิดจะจีบเขาอะ แต่เขาคิดกับผมแค่เพื่อน ถ้าเป็นพี่ๆจะกล้าจีบมั้ย กลัวเขารู้ตัวอะคับ

ตามหัวข้อกระทู้นะคับ พอดีผมก้อเปนผชคนนึงที่ไม่ค่อยกล้าจะเข้าไปจีบญอะคับ == เพราะคิดว่าไงๆเราก้อไม่ใช่สเป๊กเขาอะ ยังไงเค้าก้อไม่ชอบเราอะคับ คือผมคิดว่าสาวๆส่วนใหญ่น่าจาชอบผชที่ตัวสูงๆ ล่ำๆ ดูแมนๆ ไรแบบ

เรื่องความรักไม่เข้าใครออกใครว่ามั้ยคะ บางคนก็ดูไม่ออกว่าอาการที่เขาเป็นอยู่เนี่ยเรียกว่าจีบมั้ย? บางคนเขาจีบก็ไม่รู้ตัว ไม่กล้าคิดไปเอง แต่บางคนก็คิดมโนไปใหญ่โต แล้วแบบไหนล่ะที่เรียกว่าจีบจริงๆ

ผู้ชายบ้านๆ ทั่วไปเลย เช่น ถ้าวัยทำงานก็เป็นมนุษย์เงินเดือน ขับรถญี่ปุ่น ถ้ายังเรียนมหาลัยอยู่ก็นั่งรถเมล์ ไม่มีรถขับ ไม่มีพร๊อพ ไม่มีของแบรนด์ บ้านฐานะธรรมดาสุดๆ ขนาดถ้าพ่อแม่ผู้หญิงถามต้องอายหรือไม่

เคยรู้สึกแย่ที่ปฏิเสธคนที่มาจีบมั้ย อาจจะปฏิเสธด้วยเหตุผลมากมาย แต่สุดท้ายมันก็ยังวนเวียนเก็บมาคิด ทำให้รู้ตัวว่าชอบเค้าไปแล้ว

ผมเป็นผู้ชายที่เรียบง่านและไม่มีสีสัน เรียกง่ายๆว่า หนุ่มจืด แต่ก็ไม่ใช่อินโทรเวิร์ต เคยมีผู้หญิงที่ชอบสมัยเรียนอยู่คนนึง ทุกวันนี้ก็ยังชอบอยู่ เพราะไม่มีใครเข้ามาในชีวิต ตอนนี้ผมทำงานแล้ว ไม่มีเพื่อน

เรื่องมันประมาณว่า เขามาจีบมาชอบตอนแรกเราก็เขินก็ยอมนะแบบว่าเผลอใจ แต่เขามีความลับแบบไม่กล้าให้เห็นหน้า แล้วเขาเคยคุยกับเพื่อนเรา เพื่อนเราก็บอกว่ามันคุยหลายคนนะรูปเขาเองก็ไม่เคยเห็นหน้า แถมคุยอยู่หลา

ผมเป็นคนนึงที่หน้าตาก็ไม่ได้ขี้เหร่ปละก็ไม่ได้หล่ออะไร ตั้งแต่เรียนจบมาก็ทำแต่งานที่กรุงเทพ ปีนึงก็แทบไม่ได้กลับบ้านเลย มีคนมาจีบมั้ย?! ก็มีนะคับแต่คบไม่นานก็เลิกไป จนตอนนี้อายุก็ 26ปีแล้ว แต่ยังไม่เค

คุณกล้าจีบผู้หญิงที่เจอในรถไฟฟ้า รถเมล์ ป้ายรถเมล์ สถานีรถไฟฟ้าหรือคนที่อยู่ตึกออฟฟิสเดียวกัน แต่ทำคนล่ะบริษัทมั้ยครับ ประมาณว่า เห็นหน้าแล้ว โอ้ว ว้าว สวย น่ารัก สเป๊ก ถูกใจจนอยากจีบ อยากขอเบอร์ ขอไล