ทำไมเราจึงไม่ให้เกียรติความรู้สึกของคนในครอบครัวคะ ?

เราสงสัยเรื่องนี้มาสักพักแล้ว
เรื่องมันก็ประมาณว่า เรามีสอบทำงานอยู่สองที่ค่ะ ก็เล่าให้แม่ฟัง
แต่แม่ชอบเอาไปบอกคนอื่น (พวกญาติ อะไรแบบนี้) ทั้งที่ผลการสอบก็ยังไม่ออก
แล้วเราเคยคุยกับแม่เรื่องนี้แล้ว ว่า ถ้าจะบอกก็รอให้ผ่านก่อน ทำไมต้องเอาไปบอกว่าเรากำลังจะทำอย่างนั้นอย่างนี้ด้วย
เราไม่ค่อยชอบให้ใครมารับรู้เรื่องราวการทำอะไรสักอย่างของเราเท่าไร
เพราะทุกคนชอบถาม ถามนี่คือก็ไม่รู้ด้วยว่าอยากรู้หรือเป็นห่วงหรือด้วยความคิดแบบไหน
เราก็เลยไม่อยากให้แม่ไปคุยกับใครค่ะ แต่แม่ก็ยังทำ
เราไม่เข้าใจอ่ะ

ฟิลมันประมาณ (สมมติ) เรามีแพลนจะไปเรียนตปท. แต่ยังไม่คอนเฟิร์ม แล้วแม่ก็เอาไปเล่าให้คนนั้นนี้ฟัง ทั้งที่มันยังไม่ชัวร์ด้วยซ้ำ
แล้วคนที่แม่เล่าก็จะมาถามว่า ไปเมื่อไร อะไรประมาณนี้ - - แล้วถ้าเราไม่ได้ไปล่ะ เกิดวีซ่าไม่ผ่านล่ะ
ทำไมไม่คิดถึงคนที่ต้องตอบคนลำถามอย่างเรามั่งวะ

เราคิดว่าคนในครอบครัวก็ควรจะคุยกันได้หลายเรื่องนะ แบบไว้ใจที่จะบอก
อย่างน้อยจะเอาไปบอกใครก็ควรถามเจ้าของเรื่องก่อน ถ้าไม่โอเคที่จะบอก ก็ไม่ควรบอก
มันคือการให้เกียรติและเคารพการตัดสินใจกันไม่ใช่เหรอ ?
แต่ทำแบบนี้บ่อย ๆ เข้า เราก็คงไม่มีอะไรอยากบอกแม่เหมือนกัน