ทำไม?

เรื่องมีอยู่ว่าเราคบกับแฟนมา 3ปีทุกๆปีแฟนเราจะอวยพรวันเกิดตลอด ซึ่งเราคิดว่ามันดีนะ เรารู้สึกว่าเเฟนเอาใจใส่ ผู้หญิงก็ต้องการความละเอียดอ่อนไม่ต้องมีของขวัญก็ได้ ขอเเค่ไม่ลืมอวยพร ไม่ลืมวันเกิดเราก็พอ

วันนี้เป็นวันเกิด ปีนึงมันมีแค่ครั้งเดียว เราก็อยากจะมีความสุขบ้าง แต่นี่ก็เข้าปีที่2 แล้ว ไร้คำอวยพรใดๆ เค้กวันเกิด แต่ยังดีที่มีของขวัญที่ล้ำค่าที่สุดลูกชายแม่

พอดีเป็นวันเกิดเพื่อนรักก็อยากมีคำอวยพรแบบกวนหน่อยอะคะ

มันอาจจะไร้สาระนิด ๆ นะคะแต่แค่แบบ งงว่าต้องรู้สึกยังไง คือกลุ่มเรามีประมาณ 4 คนนะคะ( เรา A B C ) แต่ช่วงเรียนจบมีการทะเลาะกัน แล้วห่างกันนิดหน่อยน่ะค่ะ เรายังคุยกับเพื่อน A ปกติ ชวนออกไปเที่ยวปกติค่ะ

วันนี้ผมรู้สีกหดหู่ครับบอกตรง ๆ เรื่องงานทำให้ผมคิดไม่ตกเลย ปกติผมเป็นลูกค้าเจ้าประจำของร้านน้าแกเลยครับ ผ่านไปมา 2-3 ปี เวลาผมรู้สึกแย่ น้าแกก็จะ "ขอให้พระเจ้าอวยพรนะลูก" อยู่ทุกครั้งเลยครั

เกริ่นก่อนว่า ต้นเหตุผลมาจากเราเคยโพสต์เรื่องนี้ในทวิตด้วยความน้อยใจ ครั้งที่เขาชวนทุกคนในกลุ่มไปทะเล แต่พอเราเข้ากลุ่มเขาก็หนีไปสร้างกลุ่มอื่น เพราะเขาบอกว่าพวกเขาอึดอัดดูไม่ออกหรอ อ่านบรรยากาศไม่ออก

คือไม่ได้คุยกันแล้ว แต่ยังมีความห่วงใย อยากถามสารทุกข์สุขดิบ แบบยังมีความปราถนาดีให้น่ะค่ะ เวลาไปไหนทำบุญก็จะอวยพรถึงให้เขาเจอแต่สิ่งดีๆ ยังห่วงว่าชีวิตเขาโอเคไหม แต่ก็ไม่กล้าทักไปน่ะคะ