เเอบชอบรุ่นพี่....ทำไงดีค่ะ

คือเราอยู่โรงเรียน โรงเรียนหนึ่ง พอเราขึ้นมัธยมมาเจอรุ่นพี่คนหนึ่งเราชอบเขามากกก มากที่สุด พี่เขาหล่อมากเรียนเก่งเล่นกีฬาเก่งเราก็ปลื้มเหมือนที่รุ่นน้อง
ทั่วไป เเต่พอนานวันเข้าความรู้สึกมันเริ่มมากขึ้นเรื่อยๆๆ นับวันเรายิ่งโตขึ้น พี่เขาก็โตขึ้นยิ่งมีสาวๆมาชอบมากขึ้น เราคุยเฟสกะพี่เขาเกีอบทุกวัน ส่งยิ้มให้เขาทุกครั้งที่เขาเดินผ่านหรือเจอกัน ตัวจริงไม่ค่อยได้คุยกันเลยย คุยเเต่ในเฟสมากกว่าเเละเราก็เป็นฝ่ายทักพี่เขาไปก่อน เป็นอยู่อย่างนี้เป็นปีปี  หลายปีผ่านไป
จนวันหนึ่งเรารู้ว่าพี่เขามีเเฟนแล้วเเละแฟนพี่เขาก็คือ..เพือนสนิทเราเอง เราไม่เคยบอกเรื่องที่เราชอบพี่เขาให้ใครรู้...พอรู้ว่าพี่เขาคบอยู่กับเพื่อนเรา
เราก็ช็อกเเป๊ป....เเต่เราก็ยังคุยเฟสกะพี่เขาอยู่ก็เเบบชอบอ่ะชอบอยู่ห่างๆไม่เคยไปยุ่งวุ่นวายเลย..  เวลาผ่านไปมีเรื่องต่างๆมากมายได้เจอพี่เขาบ่อยขึ้นเพราะมีกิจกรรมต่างๆของโรงเรียนเช่น กีฬาสีอยู่สีเดียวกัน ไปค่ายไปเจอกันอีก เเละกิจกรรมต่างๆมากมายที่เจอกันบ่อยๆ เเต่รู้ใหมว่าที่เจอกันบ่อยๆอาจจะเป็นเพราะเขาเป็นเเฟนกะเพื่อนเพื่อนเราก็ได้...เเอบเศร้าเบา.. เวลาผ่านไปเป็นปี...พี่เขาก็จะจบม.6เเล้วเราก็ดีใจนะที่พี่เขาจะไปเรียนต่อมหาลัยที่ดี พี่เขากำลังมีอนาคตที่สดใส... พอใกล้สอบปิดเทอมเพื่อนบอกว่าเลิกกะพี่เขาเเล้ว เรานิพูดไม่ออกเลย.. เพื่ิอนบอกว่าเเม่ไม่อยากให้มีเเฟน
กลัวเเม่เสียใจเลยจำใจเลิกกับพี่เขา.. เราก็ไปปลอบพี่เขาในเฟสนะไม่อยากเห็นเขาเสียใจ...พี่เขาก็ดีนะดีมากกก ไม่โกรธเพือนเราด้วยเเต่ก็เสียใจไม่น้อย..
เราก็...ทำได้เเค่เป็นห่วง.. พอพี่เขาไปเรียนต่อเเล้วเราเเสดงความยินดีกะพี่เขา.. พี่เขาก็คงยังชอบเพื่อนเราอยู่ เพ้อบนเฟสบ่อยๆ พี่เขาก็ไปเรียนไกลเหลือเกิน เราก็ไม่เคยคุยกะพี่เขาอีกเลย
พี่เขาไปเรียนไกลจนไม่ค่อยได้เจอกันเลยย จนถึงตอนนี้เราก็คิดถึงพี่เขาอยู่..สรุปเเล้วคือเรารักรุ่นพี่ใช่ใหม..เราไม่เคยลืมพี่เขาเลยยังคงคิดถึงเสมอเหมือนเดิมไม่เปลืยนเเปลง....เราเลิกชอบพี่เขาไม่ได้จริงๆ ทำไงดี...ไม่อยากเป็นเเบบนี้อีกเเล้ว