สวัสดี ค่ะ ทุกๆคน.
เอาเป็นว่า เราชื่อ ไทย ละกัน นะคะ. เราอยู่ ต่างประเทศ ก้ มาทำงาน แต่งงาน เลิก แล้วอยู่ ต่อ ยาวเลย เรา เป็นคน พูดเยอะ(แบบเหงา)
เรื่องมีอยู่ว่า เรา เคยทำงานอยู่ บริษัท แต่ เมื่อสองปีก่อน มีเพื่อนคนไทยเปิดร้านอาหาร ก็มาชวนเราไปทำงานด้วย
แรกๆเราก็ไม่ไปเพราะ เข้าใจว่าทำงานกับคนไทยอาจจะอยู่ด้วยกันยาก เค้าก็พยายามตามเราอยู่บ่อยๆ จนมาปีนี้ เรากลับไทย เค้าก็ตามเราอีก ตามเฟสบุ๊ค และขอเบอร์เรากับเพื่อน โทรตามเรา
เคยมีคนบอกว่าเค้าเป็นคนอารมณ์ร้อน หาคนงานยาก แต่เราก็คิดว่า เรา เป็นคนชอบพูด มีอะไร ถ้าคุยกันก็คงจะโอเค (สงสารว่าเค้าไม่มีคนด้วย แล้วเค้าก็ตามเรามาตั้งแต่เปิดร้าน)แต่เราคิดผิด
เราตัดสินใจไปทำงานกับเค้า ลาออกจากที่ ทำงานเก่า ผลปรากฏว่า ไปทำงานกับเค้า เรา เครียดหนักมาก เพราะ นางจะเป็นคนที่ ไม่ค่อยจะคุย แต่ จะมองเรา ด้วยหางตา เหมือนว่า เราแย่มาก เราไปทำงานสาย(ตกรถเมล์) โทรบอก นางก็จะไม่คุย แต่ใช้วิธี ปิดตู้เย็น กระแทกกระทะใส่ ถอนหายใจแรงๆ พอเราถามอะไร ก็จะใช้ วิธี ตอบว่า "อะไร!"
ตอนเย็นทำงานด้วยกันแค่ สองคน นางก็ไม่คุย แต่ใช้วิธีปิดประตูตู้เย็นปึงปังใส่ แล้วก็ชอบเหน็บ ว่า คนโน้นทำงานดีกว่า คนนี้ ทำงานดีกว่า (แต่ทุกคนลาออกหมด) เรา พยายามเต็มที่ เพราะ ออก เราก็ตกงาน ไม่ออก เราก็เครียด บางวัน เราอึดอัดมาก เหมือน ไม่มีกำลังใจจะทำงาน เรา หาโอกาศคุยกับนาง นางก็ว่า เรา เรื่องเยอะ สนใจเรื่องงานพอ แล้วนางก็จะบอกเสมอว่ามีแต่คนอิจฉานาง บางวัน เราเครียดกินข้าวไม่ใด้ สุดท้าย เรา อดไม่ใด้ เพราะ ทำอะไร ก็ไม่เคยถูกใจ เราเลยคิดว่า เราอาจจะทำงานแย่ จริงๆหรือเปล่า เค้าถึงทำประชดเราตลอดเวลา เราก็เลยบอกเค้าว่า เรา คงไม่ทำละ
เรา ตัดสินใจเดินออกมา ทั้งๆที่ ยังไม่มีงานทำ ตอนนี้ แม่เราไม่สบาย เราก็ต้องพยายาม หางานไหม่ทำ แล้วอยู่ ดีๆ นางก็ข้อความมาถามว่า ใด้งานรึยัง เราก็ตอบไปว่า ยังไม่ใด้หา นางก็ว่า ถ้ายังไม่ใด้ จะมาทำตอนเย็นก็ใด้นะ ใจจริงเราก็อยากทำงานนะ (เพราะกำลังแย่) แต่ เราคิดว่า เราน่าจะบอกเค้าไปว่าทำไมเราถึงเดินออกมา เราก็บอกเค้า ว่า เราอยากกลับไปทำแต่ ไม่อยากให้ นางเครียดกับเรา จนเกินไป เพราะ ถ้าทำงานด้วยกัน แล้วเธออึดอัดเราก็ไม่อยากทำ นางก็ ตอบมาว่า 'ไม่ทำไม่เป็นไรนะ เห็นว่าไม่ค่อยมีเงิน งานก็คืองาน' แบบนี้ เรา ควรกลับไปไหม? นี่ คือ คำถาม
เรา คิดมากไปไหม? เราควรแค่ ไม่ตอบแล้ว ปล่อย มันไปใช่ป่ะ? ตอนนี้ เรา เสียใจที่ ลาออกจากงานที่เรารักและทำมานานหลายปี เพราะ ความที่คิดว่า อยากจะช่วยเค้า มารู้ตัวว่าคิดผิด ก็อยู่ในสภาพที่แย่แล้ว ตอนนี้เราคิดเพียงว่า ต่อไป เราจะคิด เพื่อตัวเราละ เราคงไม่อยากจะช่วยใครอีก
เสียใจจริงๆ
ถ้าคุณทำงานสองคนกับเจ้านายแต่เค้าวีนเหวี่ยงคุณบ่อยๆ คุณจะทำยังใง?
เอาเป็นว่า เราชื่อ ไทย ละกัน นะคะ. เราอยู่ ต่างประเทศ ก้ มาทำงาน แต่งงาน เลิก แล้วอยู่ ต่อ ยาวเลย เรา เป็นคน พูดเยอะ(แบบเหงา)
เรื่องมีอยู่ว่า เรา เคยทำงานอยู่ บริษัท แต่ เมื่อสองปีก่อน มีเพื่อนคนไทยเปิดร้านอาหาร ก็มาชวนเราไปทำงานด้วย
แรกๆเราก็ไม่ไปเพราะ เข้าใจว่าทำงานกับคนไทยอาจจะอยู่ด้วยกันยาก เค้าก็พยายามตามเราอยู่บ่อยๆ จนมาปีนี้ เรากลับไทย เค้าก็ตามเราอีก ตามเฟสบุ๊ค และขอเบอร์เรากับเพื่อน โทรตามเรา
เคยมีคนบอกว่าเค้าเป็นคนอารมณ์ร้อน หาคนงานยาก แต่เราก็คิดว่า เรา เป็นคนชอบพูด มีอะไร ถ้าคุยกันก็คงจะโอเค (สงสารว่าเค้าไม่มีคนด้วย แล้วเค้าก็ตามเรามาตั้งแต่เปิดร้าน)แต่เราคิดผิด
เราตัดสินใจไปทำงานกับเค้า ลาออกจากที่ ทำงานเก่า ผลปรากฏว่า ไปทำงานกับเค้า เรา เครียดหนักมาก เพราะ นางจะเป็นคนที่ ไม่ค่อยจะคุย แต่ จะมองเรา ด้วยหางตา เหมือนว่า เราแย่มาก เราไปทำงานสาย(ตกรถเมล์) โทรบอก นางก็จะไม่คุย แต่ใช้วิธี ปิดตู้เย็น กระแทกกระทะใส่ ถอนหายใจแรงๆ พอเราถามอะไร ก็จะใช้ วิธี ตอบว่า "อะไร!"
ตอนเย็นทำงานด้วยกันแค่ สองคน นางก็ไม่คุย แต่ใช้วิธีปิดประตูตู้เย็นปึงปังใส่ แล้วก็ชอบเหน็บ ว่า คนโน้นทำงานดีกว่า คนนี้ ทำงานดีกว่า (แต่ทุกคนลาออกหมด) เรา พยายามเต็มที่ เพราะ ออก เราก็ตกงาน ไม่ออก เราก็เครียด บางวัน เราอึดอัดมาก เหมือน ไม่มีกำลังใจจะทำงาน เรา หาโอกาศคุยกับนาง นางก็ว่า เรา เรื่องเยอะ สนใจเรื่องงานพอ แล้วนางก็จะบอกเสมอว่ามีแต่คนอิจฉานาง บางวัน เราเครียดกินข้าวไม่ใด้ สุดท้าย เรา อดไม่ใด้ เพราะ ทำอะไร ก็ไม่เคยถูกใจ เราเลยคิดว่า เราอาจจะทำงานแย่ จริงๆหรือเปล่า เค้าถึงทำประชดเราตลอดเวลา เราก็เลยบอกเค้าว่า เรา คงไม่ทำละ
เรา ตัดสินใจเดินออกมา ทั้งๆที่ ยังไม่มีงานทำ ตอนนี้ แม่เราไม่สบาย เราก็ต้องพยายาม หางานไหม่ทำ แล้วอยู่ ดีๆ นางก็ข้อความมาถามว่า ใด้งานรึยัง เราก็ตอบไปว่า ยังไม่ใด้หา นางก็ว่า ถ้ายังไม่ใด้ จะมาทำตอนเย็นก็ใด้นะ ใจจริงเราก็อยากทำงานนะ (เพราะกำลังแย่) แต่ เราคิดว่า เราน่าจะบอกเค้าไปว่าทำไมเราถึงเดินออกมา เราก็บอกเค้า ว่า เราอยากกลับไปทำแต่ ไม่อยากให้ นางเครียดกับเรา จนเกินไป เพราะ ถ้าทำงานด้วยกัน แล้วเธออึดอัดเราก็ไม่อยากทำ นางก็ ตอบมาว่า 'ไม่ทำไม่เป็นไรนะ เห็นว่าไม่ค่อยมีเงิน งานก็คืองาน' แบบนี้ เรา ควรกลับไปไหม? นี่ คือ คำถาม
เรา คิดมากไปไหม? เราควรแค่ ไม่ตอบแล้ว ปล่อย มันไปใช่ป่ะ? ตอนนี้ เรา เสียใจที่ ลาออกจากงานที่เรารักและทำมานานหลายปี เพราะ ความที่คิดว่า อยากจะช่วยเค้า มารู้ตัวว่าคิดผิด ก็อยู่ในสภาพที่แย่แล้ว ตอนนี้เราคิดเพียงว่า ต่อไป เราจะคิด เพื่อตัวเราละ เราคงไม่อยากจะช่วยใครอีก
เสียใจจริงๆ