คิดเเบบนี้ผิดไหมคะ

กระทู้คำถาม
สวัสดีค่ะ
ในที่นี้มีใครเป็นผู้หญิงพิเศษ หรือ เรียกอีกอย่างนึงว่า ผู้หญิงของนักรบไหมค่ะ ฟังดูดีใช่ไหมค่ะ
เเต่ความจริงเเล้ว เป็นอะไรที่ต้องใช้ความ อดทน หนักเเน่น เเละเข้าใจต่อหน้าที่ของเขามากพอสมควรเลยค่ะ  

   เรากับเเฟนคบกันมาไม่นานค่ะ เราเป็นคนเข้าหาเขาก่อนค่ะ   ><' เรา จีบเขาถึง2ครั้งเลยกว่าเขาจะยินยอมพร้อมใจก็นานอยู่ค่ะ 5555  พอคบกันเเล้วเราก็เลยถามเขาว่า ทำไมถึงใจเเข็งจัง กว่าจะจีบให้ใจอ่อนได้เเทบท้อเเหน่ะ !! เขาก็บอกเราว่า คุณไม่ใช่สเปกผมเลย ผมโดนผู้หญิงหลอกจนผมสร้างกำเเพงขึ้นมาสูงมากสูงจนผมคิดว่า กำเเพงของผมมันปิดตายไปเเล้ว เเล้ววันนึงคุณก็เข้ามาทำลายกำเเพงทั้งหมดที่ผมมี เเละจากที่คุณไม่ใช่สเปกผม กลายเป็นว่าคุณ คือคนที่ใช่  สำหรับผม ผมคิดไปไกลจนคิดอยากจะให้คุณเป็นเเม่ของลูกผม  เลยนะ ในตอนนั้นเรารู้สึกดีใจกับผิดหวังเล็กๆอย่างบอกไม่ถูกค่ะ (เเบบ นี่ไม่ใช่สเปกละมาคุยทำไมวะ5555) เเต่ก็ดูรวมๆเเล้วดีใจค่ะ ความรักของเราไม่ค่อยจะเหมือนคนทั่วไปเท่าไหร่นัก  เริ่มเรื่องเลยเนาะ คือ เเฟนเราเป็นทหารอยู่3จังหวัดชายเเดนภาคใต้ ต้องขอบอกก่อนเลยว่าข่าวที่ออกตามทีวีหรือตามโซเชียลนั้น ถ้าเทียบกับเหตุการณ์จริงข่าวที่เราได้เห็นรุนเเรงน้อยกว่าเป็นหลายสิบเท่าเลยค่ะ ทุกๆวันที่คุยกันไม่มีวันไหนเลยค่ะที่เหตุการณ์จะปกติ ทุกครั้งที่ไปลาดตะเวนจะมีอะไรร้ายๆอยู่ตลอดเวลา จนบางครั้งเราขอร้องให้เขาย้ายมาอยู่ที่ที่มันไม่ใช่ภาคใต้ที่ไหนก็ได้ที่ไม่อันตรายทุกลมหายใจเเบบนี้ เเละทุกๆครั้งคำตอบของเค้าก็เหมือนเดิมค่ะ

*****ถ้าคนทุกคนคิดเเบบนี้ เเล้วที่นี่จะเป็นยังไง
บ้านเมืองจะเลวร้ายเเค่ไหน เเล้วทุกชีวิตที่อยู่ตรงนี้จะเป็นยังไงจะอยู่ยังไง  คนทุกคนกลัวตายผมเองก็กลัว ทุกๆครั้งที่ผมต้องออกลาดตระเวนผมคิดอยู่เสมอว่านอกจากครอบครัวของผมเเล้วก็มีคุณที่ผมจะต้องกลับไปหา มีคุณอีกคนที่สำคัญ  เมื่อผมคิดเเบบนี้ผมก็ต้องสู้เเละจะตายไม่ได้  เป็นทหารต้องอดทนเเล้วเป็นเมียทหารต้องอดทนยิ่งกว่า ต้องเข้าใจในหน้าที่ ต้องหนักเเน่น ต้องเข้มเเข็ง อย่าอ่อนเเอ เพราะทุกครั้งที่คุณอ่อนเเอ กำลังใจของผมก็อ่อนเเอลงไปด้วย สติ เเละประสิทธิภาพในการรบก็ต่ำลง ชีวิตของผมก็ปลอดภัยน้อยลง  เข้าใจผมเเละเดินไปกับผมนะ ผมรู้ว่าสิ่งที่ผมขอมันมากไป ถ้าวันนึงมีคนที่ดูเเลคุณได้มากกว่าผมเเละคุณเลือกเขาให้ดูเเลชีวิตคุณเเทนผม ผมก็เข้าใจไม่มีใครอยากฝากชีวิตไว้กับคนที่ไม่รู้ว่าตัวเองจะตายเมื่อไหร่หรอก  เเต่ขอให้คุณรู้ไว้ว่า ผมรักคุณมากนะ


  *เท่านั้นละค่ะ พูดอะไรไม่ออกร้องไห้จนไม่รู้จะร้องยังไงเลยคะ ในใจมันสับสนไปหมด เเละมีคำถามในหัวตัวเองตลอดว่า เราผิดหรอที่อยากให้เขามาอยู่ในที่ที่ปลอดภัย เราผิดหรอที่ห่วงกลัวว่าเขาจะตาย เราผิดหรอที่อยากให้เขามาดูเเลเรามากกว่าหน้าที่ของเขา เเล้วเราผิดหรอที่รักเขามากจนอดคิดไม่ได้ว่าวันนึงถ้าสูญเสียเขาไปเเล้วเราจะอยู่ยังไง  

  **มีครั้งนึงค่ะที่เขาพูดถึงเรื่องลูก (เเต่ตอนนี้ยังไม่มีนะค่ะ) เขาบอกว่า "ถ้าวันนึงผมไม่อยู่เเล้ว เเละคุณมีลูกของผมอยู่ในท้อง ดูเเลเขาให้ดีๆ ถ้าเขาอยากเรียนอะไรก็ให้เขาเรียน ถ้าหากเขาอยากจะเป็นทหารเหมือนพ่อของเขาคุณก็ให้เขาได้ใช้สิทของพ่อเขาที่ได้ตายในหน้าที่นะ เเละไม่ต้องกลัวว่าคุณกับลูกจะลำบาก เพราะคุณจะได้รับสิทธิการเป็นภรรยาของผมอย่างถูกต้องเเละชอบธรรมที่สุด

*****เเต่จะผิดไหม ที่เราจะพยายามให้เขาตัดสินใจย้ายให้ได้ ผิดไหมที่อยากให้เขาอยู่กับเราไปจนเเก่เฒ่า    ก็รักนี่นา จะให้ทำไง เศร้า
*สุดท้ายนี่ขอบคุณทุกคนทุกคอมเม้นนะค่ะที่เข้ามาอ่านเเละเเสดงความคิดเห็น

อ่อ!!!!  มีสิ่งนึงที่เขาให้ไว้เเทนตัวเขาก็คือเเหวนรุ่น เหล่าทหารเหล่าราบที่เขาใส่ติดตัวตลอดเเละหวงมากกก (เเม่เขาบอกมาว่าเขาไม่เคยให้ใครเราเป็นคนเเรก เเอบดีใจ5555)

ไปเเล้วววว ขอบคุณที่รับฟังงงงงง 😬😬😬
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่