คุณว่า เราเห็นแก่ตัวไหม?

เรา กับผู้ชายคนหนึ่ง ไม่ได้เป็นอะไรกัน
อยู่ไกลกัน ไม่มีอะไรที่ทำให้รู้ว่าความสัมพันธุ์ที่คุยกันเป็นแบบไหน
แต่มีสิ่งหนึ่งที่อยู่ในใจ
เราเคยมีแฟนมาก่อน
เราจึงตั้งกฎสำหรับคนใหม่เอาไว้มากมาย
เราไม่ชอบผู้ชายเจ้าชู้ เที่ยวผู้หญิง หน้าม่อ
ใช้คำพูดลามกกับผู้หญิง
ชื่นชมผู้หญิงที่รูปร่างหน้าตา
ไม่มีความเป็นพ่อ ไม่มีความเป็นผู้นำ
ต้องให้เราจัดการให้ตลอด
บางทีเราทำงานเหนื่อยแล้วยังต้องมาจู้จี้จุกจิกกับเขาอีก

ประเด็นคือ

เรากับผู้ชายคนนั้นอยู่ไกลกัน
ไม่รู้ว่าจะได้พบกันเมื่อไร
เราเคยไว้ใจเขาว่า เขาจะไม่นอนกับผู้หญิงคนอื่น
เพราะคุยอยู่กับเรา
แต่ตอนนี้เราชักไม่แน่ใจ
เวลาที่ตั้งแต่รู้จักเพียงผิวเผินจนมาถึงวันนี้
ร่วมหลายปี
เราเข้าใจแล้วต่อให้รู้จักกันนานแค่ไหน
เวลาที่รู้จักกันก็ไม่มีค่าเลย

เราเห็นแก่ตัวมากไหม?
ถ้าเราจะไม่ให้เขาไปเที่ยวผู้หญิง
ส่วนตัวเราเองก็ไม่รู้ว่าเขาชอบไปเที่ยวไหม?
แต่ถ้าไม่รู้ว่าจะได้เจอกันเมื่อไร
หรืออาจจะไม่ได้เจอกันเลย
เราเห็นแก่ตัวไหม?

เราควรให้เขาไปหาผู้หญิงแถวบ้านเขาจะดีกว่าไหม?
ถ้าต้องไปเที่ยวผู้หญิง
เขาคงจะเห็นผู้หญิงเป็นแค่เครื่องระบายทางเพศ

ถ้าถามว่า เราดีพอให้เขาอยู่กับเราไหม?
คำตอบ ไม่เลย