เคยเหนื่อยกับการวิ่งตามคนคนนึงมั้ย??

ใครเคยเหนื่อยกับการวิ่งตามใครสักคนมั่งคะ ทั้งที่เราคิดว่าเราก็ไม่ผิดนะ ถึงเค้าจะคิดว่าผิด ก็ไม่น่าทำกันขนาดนี้ เหนื่อยและ กับการง้อแบบไม่มีเหตุผล ทำเป็นเรื่องราวใหญ่โต ช่างมันแล้วกันค่ะ เราจะร้องไห้ฟู

เหนื่อยเนาะ กับการวิ่งตามใครสักคน เคยเป็นมั้ยทำไงเขาถึงสนใจ ทำยังไงเขาถึงหันมามองเราตรงนี้บ้าง เราเดินเขาวิ่ง เราวิ่งเขายิ่งวิ่งเร้วกว่าเราอีก ทำยังไงเขาถึงจะมองเห็นเราที่อยู่ตรงนี้ เราสนใจ แคร์เขาหมด

........

เหนื่อยกับการ รอโดยทั้งที่รู้ว่าเดี๋ยวเค้าก็หายไปอีก......

มีคนหนึ่งเคยเข้ามาในชีวิตแบบไม่ชัดเจน คุยบ้างหายบ้าง เวลาจะไปก็ไปดื้อ ๆ แล้วก็กลับมาใหม่ทุกครั้ง เราเคยรอ เคยพยายามเข้าใจ จนวันหนึ่งข้อความเดิม ๆ เด้งขึ้นมาอีก แต่ครั้งนี้เราอ่านแล้ววางโทรศัพท์ลง ไม่ไ

เคยเป็นกันมั้ยคะ เลิกกันไปแล้ว อยู่ดีๆก็คิดถึงและโหยหาเสียงของเขา อยากได้ยิน อยากให้เขากลับมา แล้วก็แอบนอนร้องไห้เงียบๆคนเดียว เพราะมันไม่สามารถกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้อีกแล้ว..

ตอนนี้เรารู้สึกว่าตัวเองเป็นเส้นขนานกับคนที่เราชอบ... นับวันยิ่งห่างกันเรื่อย.. ห่างจนคิดคงไม่มีวันบรรจบกันได้ เหมือนกำลังเดินสวนทางกัน.. มีใครรู้สึกแบบเรามั้ย....