ปรึกษาเรื่องการใช้ชีวิต

สวัสดีครับ ตอนนี้ผมอายุ 21
ผมมีความคิดเรื่องแพลนอนาคตไว้อยู่เสมอ โดยในตอนนี้ผมสรุปได้ว่า
ผมรู้สึกว่าผมเป็นสิ่งมีชีวิตที่ไม่อยากที่จะแก่ตาย (แบบแก่ไปไหนมาไหนไมไ่ด้)
ผมรู้สึกว่าการมีชีวิต คือการได้ใช้ชีวิต ถ้ามีชีวิตที่ไม่สามารถไปไหนมาไหนได้มันคือชีวิตที่ตายแล้ว
ผมเป็นคนไม่ยึดติดกับวัตถุนิยม ผมไม่ค่อยสนใจเรื่องเงินๆทอง ผมฝันไว้ว่าพอทำงานถึงจุดๆนึงอยากจะเอาเงินไปเที่ยวรอบโลก
ผมค่อนข้างโอเค สามารถไปไหนมาไหนคนเดียวได้ ไม่ค่อยชอบรอ และไม่ชอบบังคับใครให้ไปไหนมาไหนด้วย
ผมไม่ได้สนใจเรื่องการสร้างครอบครัว เพราะว่าผมมีความคิดว่าผมไม่อยากแก่ตาย ทำให้การมีพันธะมันจะไม่เป็นผลดี
เมื่อถึงจุดที่ผมตายในตอนที่ยังหายใจ จะได้ไม่มีใครต้องมาเสียใจ หลังๆผมเลยไม่ค่อยสนใจอะไรกับเรื่องความรัก
อาจจะมองว่าเห็นแต่ตัว ใช่ครับผมเห็นแก่ตัวมากเลย ผมแค่อยากจะมีชีวิตเรียบง่าย ไม่ยึดติดกับอะไร ไม่มีความคิดที่จะสร้างเจ็นใหม่(มีลูก)
เพราะผมมองว่ามันคือความทุกข์ครับที่คนเราได้เกิดมา (มันก็มีสุขบ้าง แต่มันปนๆ สุขไม่สุด)
ใครมีความคิดเหมือนกัน แต่มีอายุมากกว่าหรือเคยคิดแบบผมในช่วงอายุแบบนี้ลองมาแชร์ประสบการณ์หน่อยนะครับ
ผมอยากรู้ว่ามีใครมีความคิดแบบนี้แล้วอนาคตมันจะไม่เป็นผลดีหรืออะไรแบบไหนบ้าง

ปล อย่าด่า.. แค่อยากเเลกเปลี่ยนความคิด

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่