วันนี้เราจะมาเล่าประสบการณ์ การมีเพื่อนเป็นแฟน
.
.
เริ่มเลยนะ
.
.
เราเป็นเพื่อนกันตั้งแต่ ม.1 และเราก็ไม่เคยรู้มาก่อนว่าเค้าชอบเรามาตั้งแต่ตอนม.1 จนอยู่มาวันนึงตอน ม.2 เรามีโอกาสได้คุย เพราะปกติแล้วเค้าจะทักมาถามงาน การบ้านไรงี้ ตอนนั้นเราก็เอ่ะใจนะ เพราะเพื่อนผู้ชายส่วนมากจะไม่ค่อยคุยกันเนอะ เราก็ตอบปกติ จนมีเพื่อนบางคนเผลอพูดออกมา ว่าเค้าอะชอบเรา เราก็ดีใจนะที่มีคนมาชอบ แต่ตอนนั้นเรามีแฟนอยู่แล้ว และตอนนั้นเรายังเด็ก เรายังไม่ค่อยมุ่งเรื่องรักซักเท่าไหร่55555 เพื่อนก็แซวมาตลอดอะ จนขึ้นม.3 เราโสดแล้ว เพื่อนก็แซวหนักขึ้น 5555 มันเป็นช่วงที่เราว่างเปล่า แล้วเค้าก้เข้ามาทักมาคุยกับเราบ่อยขึ้น บางทีคุยกันในแชท พอมาเจอกันที่ห้องเรียน ก็แอบมองกันบ้าง เขินๆกันไป เราคุยกันนานเหมือนกันแหละ แล้วเค้ากับเราก็ตกลงเป็นแฟนกัน ตั้งแต่เดือนพฤศจิกา ช่วงนี้นเป็นช่วงกีฬาสีพอดี แบบมีแฟนเป็นนักกีฬางี้ 555 เชียร์แฟนด้วยเชียร์เพื่อนด้วย มันก็เป็นช่วงนึงที่เรามีความสุข บางวิชาเราได้ออกไปอ่านพรีเซ้นหน้าห้องด้วยกัน เพื่อนก็จะแซวให้ครูรู้ เราก็เขินมากๆ เลยแหละ และยังมีเรื่องราวอีกมากมาย เพียงเวลาสั้นๆ แต่ความทรงจำมากมาย เราคบกันได้ 2 เดือนกว่าๆ เราก็เลิกกันไปด้วยเหตุผลหลายๆอย่าง ไม่ใช่เพราะเค้าไม่ดีหรือเค้ามีคนอื่นนะ แต่เราตัดสินใจไปแล้วว่าเราต้องจบ เราก็บอกกับเค้านะว่า กลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมเถอะ แต่ความจริงแล้วอะ เราเลิกกันไปเราไม่ได้คุยกันเลย เค้าหลบหน้าเราตลอด เราก็อยากคุยนะ เราเสียดายความเป็นเพื่อนกันมาตั้งนาน จนวันปัจฉิมเราก้ไม่ได้คุยกันอีก เค้าขึ้นไปร้องเพลงขีดเส้นใต้บนเวที เราก็ได้ยินนะ แต่เราเดินออกไปข้างนอกเลย วันไหนเราถึงจะได้คุยกัน จนมาวันทัศนศึกษา มันเป็นเวลาที่เพื่อนมีความสุข เราก็ต้องทำตัวมีความสุขไปด้วย แต่มันก็มีความในใจที่เราและเค้ารู้ มันมีเหตุการที่เราต้องนึกถึง เราอยากจะขอโทษเค้าจริงๆในวันที่เราทำให้เค้าเสียใจ หลังจากนั้น ม.4 เราก้เรียนโรงเรียนเดียวกัน แต่คนละห้อง เราไม่ได้คุยกันอีกเหมือนเดิม พอเจอเพื่อนเรา เค้าก้คุยกับเพื่อนเรานะ แต่เค้าก็หลบหน้าเรา เราก็ทำบ้าง เราก็ไม่กล้ามองเค้าเลย จนตอนนี้ม.5 แล้วนะ เพื่อนๆ ก็บอกว่าทำไมไม่คุยกันบ้าง เคยเป็นเพื่อนกันนะ จนถึงวันนั้นจริงๆ เหมือนเป็นนัดรวมเพื่อนเลยแหละเราก็ไปนะ ทั้งๆที่แฟนเราหวงมากๆ แต่นานๆทีเลยต้องมาเจอเพื่อนกันบ้าง และเค้าก็มาเหมือนกัน เราเดินสวนกันแบบเดินสวนอากาศ เราอยากจะคุยนะ จนนั่งกินอะไรกัน ก็มีเพื่อนเปิดประเด็นเรื่องความรักเลย เราก็นั่งเฉยเลย จนเพื่อนรามมาหาเรา ว่าทำไมไม่คุยกันละ อารมพาไปมากเรากินอะไรหมดเพื่อนส่งแปปซี่ เบียร์ เรากินหมด ปกติเราจะไม่ค่อยกินไง จนวันนี้เรากินจนเมาหงายท้องไปเลย หายใจไม่ออก ร้องไห้ด้วย เพื่อนก็ตกใจว่าเราเป็นอะไร เราได้สตินะ แค่ร้องไห้หายใจไม่ออก มึนนนน เราได้ยินเสียงแฟนเก่าพูดว่า ทำไมไม่ดูเพื่อนเลย แล้วเค้าก็เข้ามาพยุงเราไปอ้วก แล้วนั่งลูบหลังเรา หลังจากนั้นเราได้โอกาศคุยกัน ตอนที่เราสร่างเมาแล้ว เค้าก็เป็นคนเริ่มคุยก่อนนะ เราก็คุยกันแบบเพื่อน แบบแฟนเก่า ถามถึงว่าเป็นไงบ้าง เราก็ดีใจนะที่กลับมาคุยกันอีกครั้ง และมันมีหลายๆประโยคที่มันทำให้เราหวั่นไหว เค้าพูดว่าเมาอะไรขนาดนั้น เราก็บอกว่าดีนะ ที่เราไม่ตกน้ำ เค้าก็บอกว่า แกคิดว่าเค้าจะปล่อยให้แกตกน้ำแงะ วื้บบบบไปอีก เราลืมบอกว่าเรานั่งกินกันริมน้ำ ก็จริงๆแหละดีที่เราไม่เมาตกน้ำ 5555 และหลังจากวันนั้น เราก็ทักกันได้อีกแค่สามวัน และหลังจากวันนั้น เค้าก้กลับมาหลบหน้าเราเหมือนเดิม เราคิดว่าวันนั้นเค้าคงเบื่อๆถึงมาคุยกับเรา วันนี้เค้าคงคิดได้ว่าเค้าไม่ควรคุยกับเราแล้ว เราลืมบอกอีกแล้วว่า เราต่างคนต่างมีแฟนใหม่แล้ว แฟนใหม่ของเค้าคือคนที่เคยรู้จัก เคยพูดคุยกับเรานี่แหละ เราก็งงนิดๆ แต่ช่างมันเถอะ มันไม่อะไรแน่นอนไปซะทุกอย่างบนโลกนี้ 😂 เราคิดว่า เราไม่ควรได้คุยกันอีกเลย ถ้ามันทำให้เราต้องมาเป็นแบบนี้ เราผิดเองแหละ ที่ทำให้ทุกอย่างให้มันเป็นแบบนี้ เราอยากลืมความรุ้สึกที่ผ่านมา เพราะตอนนี้เราต่างคนต่างมีใหม่แล้ว เราต้องอยุ่กับปัจจุบัน แต่คนปัจจุบันก็ชอบพูดให้เรานึกถึง มันคงยากมากๆ เพราะเราเริ่มจากคำว่าเพื่อนมาเป็นแฟน จากแฟน จะกลับมาเป็นเพื่อนยากกว่า เราคงไม่ได้คุยกันอีกแล้วใช่มั้ย . . . เพื่อน. . .
คนบอกเลิกทั้งที่ยังรักก็เจ็บ
คนที่ถูกทิ้ง ทั้งที่ยังรักก็เจ็บ
แต่สุดท้าย คนที่เจ็บที่สุด คือคนที่ยังรัก 😂😂
ปล. มันคือกระทู้แรกของเรา ไม่ดีเราขออภัยด้วย นี่แค่ส่วนนึงแบบย่อๆ55555
เรามีหลายสิ่งที่เรายังนึกถึง เราจะทำยังไงให้ตัดได้ 😂
จากเพื่อนมาเป็นแฟน จากแฟนแม้แต่เพื่อนก็ไม่ได้เป็น 😂
.
.
เริ่มเลยนะ
.
.
เราเป็นเพื่อนกันตั้งแต่ ม.1 และเราก็ไม่เคยรู้มาก่อนว่าเค้าชอบเรามาตั้งแต่ตอนม.1 จนอยู่มาวันนึงตอน ม.2 เรามีโอกาสได้คุย เพราะปกติแล้วเค้าจะทักมาถามงาน การบ้านไรงี้ ตอนนั้นเราก็เอ่ะใจนะ เพราะเพื่อนผู้ชายส่วนมากจะไม่ค่อยคุยกันเนอะ เราก็ตอบปกติ จนมีเพื่อนบางคนเผลอพูดออกมา ว่าเค้าอะชอบเรา เราก็ดีใจนะที่มีคนมาชอบ แต่ตอนนั้นเรามีแฟนอยู่แล้ว และตอนนั้นเรายังเด็ก เรายังไม่ค่อยมุ่งเรื่องรักซักเท่าไหร่55555 เพื่อนก็แซวมาตลอดอะ จนขึ้นม.3 เราโสดแล้ว เพื่อนก็แซวหนักขึ้น 5555 มันเป็นช่วงที่เราว่างเปล่า แล้วเค้าก้เข้ามาทักมาคุยกับเราบ่อยขึ้น บางทีคุยกันในแชท พอมาเจอกันที่ห้องเรียน ก็แอบมองกันบ้าง เขินๆกันไป เราคุยกันนานเหมือนกันแหละ แล้วเค้ากับเราก็ตกลงเป็นแฟนกัน ตั้งแต่เดือนพฤศจิกา ช่วงนี้นเป็นช่วงกีฬาสีพอดี แบบมีแฟนเป็นนักกีฬางี้ 555 เชียร์แฟนด้วยเชียร์เพื่อนด้วย มันก็เป็นช่วงนึงที่เรามีความสุข บางวิชาเราได้ออกไปอ่านพรีเซ้นหน้าห้องด้วยกัน เพื่อนก็จะแซวให้ครูรู้ เราก็เขินมากๆ เลยแหละ และยังมีเรื่องราวอีกมากมาย เพียงเวลาสั้นๆ แต่ความทรงจำมากมาย เราคบกันได้ 2 เดือนกว่าๆ เราก็เลิกกันไปด้วยเหตุผลหลายๆอย่าง ไม่ใช่เพราะเค้าไม่ดีหรือเค้ามีคนอื่นนะ แต่เราตัดสินใจไปแล้วว่าเราต้องจบ เราก็บอกกับเค้านะว่า กลับมาเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมเถอะ แต่ความจริงแล้วอะ เราเลิกกันไปเราไม่ได้คุยกันเลย เค้าหลบหน้าเราตลอด เราก็อยากคุยนะ เราเสียดายความเป็นเพื่อนกันมาตั้งนาน จนวันปัจฉิมเราก้ไม่ได้คุยกันอีก เค้าขึ้นไปร้องเพลงขีดเส้นใต้บนเวที เราก็ได้ยินนะ แต่เราเดินออกไปข้างนอกเลย วันไหนเราถึงจะได้คุยกัน จนมาวันทัศนศึกษา มันเป็นเวลาที่เพื่อนมีความสุข เราก็ต้องทำตัวมีความสุขไปด้วย แต่มันก็มีความในใจที่เราและเค้ารู้ มันมีเหตุการที่เราต้องนึกถึง เราอยากจะขอโทษเค้าจริงๆในวันที่เราทำให้เค้าเสียใจ หลังจากนั้น ม.4 เราก้เรียนโรงเรียนเดียวกัน แต่คนละห้อง เราไม่ได้คุยกันอีกเหมือนเดิม พอเจอเพื่อนเรา เค้าก้คุยกับเพื่อนเรานะ แต่เค้าก็หลบหน้าเรา เราก็ทำบ้าง เราก็ไม่กล้ามองเค้าเลย จนตอนนี้ม.5 แล้วนะ เพื่อนๆ ก็บอกว่าทำไมไม่คุยกันบ้าง เคยเป็นเพื่อนกันนะ จนถึงวันนั้นจริงๆ เหมือนเป็นนัดรวมเพื่อนเลยแหละเราก็ไปนะ ทั้งๆที่แฟนเราหวงมากๆ แต่นานๆทีเลยต้องมาเจอเพื่อนกันบ้าง และเค้าก็มาเหมือนกัน เราเดินสวนกันแบบเดินสวนอากาศ เราอยากจะคุยนะ จนนั่งกินอะไรกัน ก็มีเพื่อนเปิดประเด็นเรื่องความรักเลย เราก็นั่งเฉยเลย จนเพื่อนรามมาหาเรา ว่าทำไมไม่คุยกันละ อารมพาไปมากเรากินอะไรหมดเพื่อนส่งแปปซี่ เบียร์ เรากินหมด ปกติเราจะไม่ค่อยกินไง จนวันนี้เรากินจนเมาหงายท้องไปเลย หายใจไม่ออก ร้องไห้ด้วย เพื่อนก็ตกใจว่าเราเป็นอะไร เราได้สตินะ แค่ร้องไห้หายใจไม่ออก มึนนนน เราได้ยินเสียงแฟนเก่าพูดว่า ทำไมไม่ดูเพื่อนเลย แล้วเค้าก็เข้ามาพยุงเราไปอ้วก แล้วนั่งลูบหลังเรา หลังจากนั้นเราได้โอกาศคุยกัน ตอนที่เราสร่างเมาแล้ว เค้าก็เป็นคนเริ่มคุยก่อนนะ เราก็คุยกันแบบเพื่อน แบบแฟนเก่า ถามถึงว่าเป็นไงบ้าง เราก็ดีใจนะที่กลับมาคุยกันอีกครั้ง และมันมีหลายๆประโยคที่มันทำให้เราหวั่นไหว เค้าพูดว่าเมาอะไรขนาดนั้น เราก็บอกว่าดีนะ ที่เราไม่ตกน้ำ เค้าก็บอกว่า แกคิดว่าเค้าจะปล่อยให้แกตกน้ำแงะ วื้บบบบไปอีก เราลืมบอกว่าเรานั่งกินกันริมน้ำ ก็จริงๆแหละดีที่เราไม่เมาตกน้ำ 5555 และหลังจากวันนั้น เราก็ทักกันได้อีกแค่สามวัน และหลังจากวันนั้น เค้าก้กลับมาหลบหน้าเราเหมือนเดิม เราคิดว่าวันนั้นเค้าคงเบื่อๆถึงมาคุยกับเรา วันนี้เค้าคงคิดได้ว่าเค้าไม่ควรคุยกับเราแล้ว เราลืมบอกอีกแล้วว่า เราต่างคนต่างมีแฟนใหม่แล้ว แฟนใหม่ของเค้าคือคนที่เคยรู้จัก เคยพูดคุยกับเรานี่แหละ เราก็งงนิดๆ แต่ช่างมันเถอะ มันไม่อะไรแน่นอนไปซะทุกอย่างบนโลกนี้ 😂 เราคิดว่า เราไม่ควรได้คุยกันอีกเลย ถ้ามันทำให้เราต้องมาเป็นแบบนี้ เราผิดเองแหละ ที่ทำให้ทุกอย่างให้มันเป็นแบบนี้ เราอยากลืมความรุ้สึกที่ผ่านมา เพราะตอนนี้เราต่างคนต่างมีใหม่แล้ว เราต้องอยุ่กับปัจจุบัน แต่คนปัจจุบันก็ชอบพูดให้เรานึกถึง มันคงยากมากๆ เพราะเราเริ่มจากคำว่าเพื่อนมาเป็นแฟน จากแฟน จะกลับมาเป็นเพื่อนยากกว่า เราคงไม่ได้คุยกันอีกแล้วใช่มั้ย . . . เพื่อน. . .
คนบอกเลิกทั้งที่ยังรักก็เจ็บ
คนที่ถูกทิ้ง ทั้งที่ยังรักก็เจ็บ
แต่สุดท้าย คนที่เจ็บที่สุด คือคนที่ยังรัก 😂😂
ปล. มันคือกระทู้แรกของเรา ไม่ดีเราขออภัยด้วย นี่แค่ส่วนนึงแบบย่อๆ55555
เรามีหลายสิ่งที่เรายังนึกถึง เราจะทำยังไงให้ตัดได้ 😂