ดึกๆแบบนี้นอนไม่หลับเพราะกลัวฝันอีก เลยอยากเล่าสู่กันฟังพาชาวพันทิปหลอนๆไปด้วยกันค่ะ อิอิ... อาจไม่ได้เป็นเรื่องที่ชวนขนลุกนะคะ เพราะส่วนมากเป็นเรื่องที่เรา "ฝัน" ค่ะ
เราขอแทนตัวว่ามะนาวนะคะ โอเค... เข้าเรื่องกันโนะ คือนาวอ่ะเป็นคนที่ขวัญอ่อนนะคะ แต่ไม่ได้อ่อนอะไรมาก ตอนเด็กๆก็จะแบบอยากเจอไง ไปโรงบาลก็ชอบถามป๊า ครูใหญ่เป็นไงเอาะหนูอยากเห็น

แล้วก็กลับบ้านจะเป็นไข้ทุกที จนพ่อบอกไม่ต้องถามอะไรอีกนะไรงี้
ต่อมาเราก็ได้เจอเรื่องแปลกๆที่โรงแรมแถวบางนาอ่ะค่ะ ตอนแรกไม่ได้เชื่ออะไรหรอก พอเจอกับตัวก็เลยเชื่อขึ้นมาหน่อย (ย้ำนะคะว่าหน่อยเดียว) แต่เราไม่ลบหลู่นะคะ นาวเป็นคนเล่นเกมอ่ะ ก็จะเล่นดึกๆเนาะ แล้วคราวนี้ประมาณ ม.2-3 แหละค่ะ นาวอยู่บ้านยาย เล่นเกมเนี่ยแหละ บ้านยายนาวอยู่ต่างจังหวัดนะคะ เขตชนบท ก่อนอื่นขอบอกก่อนว่า บ้านมี 2 หลังค่ะ หลังเก่าคือบ้านที่ยายนอนแล้วนาวก็อยู่ ส่วนอีกหลังจะอยู่ในรั้วเดียวกันนี่แหละ แต่ติดถนนใหญ่ค่ะ พี่ชายนาวอยู่ แต่พี่จะมาเล่นคอมบ้านยายนะ ตัวโมเดมพ่วงแลนมันอยู่นี่ พี่นาวเขาจะไปนอนบ้านติดถนนทุกวันค่ะ ประมาณเที่ยงคืนก็ไปละ
แล้วเรื่องมันมาจากไอ้ปากของเราเนี้ยแหละ คือได้ยินเสียงไรก็ชอบทักไง เออ-___- พี่ชายนาวไปละไปบ้านนั้น นาวก็ไปปิดประตูค่ะล็อกประตูหลังบ้านเพราะพี่จะลงหลังบ้าน หน้าบ้านยายกับตานอน เขาเกรงใจคนแก่ พอล๊อกเสร็จใช่มั้ยคะ นาวก็กลับมาเล่นเกมปิดไฟ ใส่หูฟังพิมพ์แชท ฯลฯ ก็ได้ยินเสียงเคาะหน้าต่างค่ะ จำแม่นมากเขาเรียกมะนาวๆ เป็นเสียงพี่เลยค่ะ ไอเราก็แบบปิดไฟข้างบ้านแล้ว เลยตอบไป อะไร แล้วเสียงก็เงียบ เลยคิดว่าคิดไปเองค่ะ
คืนนั้นฝันว่ากลับบ้านไม่ได้ค่ะ คือบ้านเราติดถนนใหญ่ ในฝันเดินอยู่ตรงถนนใหญ่อ่ะค่ะ แบบตรงมาก็ถึงบ้านเลยนะคะ แต่พอจะเลี้ยวเข้าบ้าน มันไปโผล่ที่ไหนไม่รู้ คือเข้าไม่ได้ เหมือนเราตกเหวตกอะไรไปที่อื่น ก้าวเท่าไหร่ก็ไม่ถึง เลยนั่งเศร้าอยู่ข้างทางถนนใหญ่แหละ แล้วตอนนั้นมีคนแก่ๆผู้ชายใส่กางเกงขาสั้นเสื้อออกสีขาวๆคล้ายๆเสื้อม่อฮ่อมค่ะ เขามาบอกหนูเดินไปทางนี้นะ บ้านของหนูอยู่นี่กลับได้แล้ว ก็ตื่นค่ะ ก็ไม่ได้คิดอะไรนะ คิดแค่แมร่งฝันอ่ะ แล้วจากนั้นก็จะฝันว่ากลับบ้านไม่ได้บ่อยๆ มีครั้งนึงฝันว่าพระเทพเสด็จผ่านละทรงบอกทางกลับบ้านให้
ฝันว่ากลับบ้านไม่ได้มาเกือบปีเลยค่ะ แล้วพอตื่นมาจะรู้สึกเหนื่อย เพลียเหมือนไม่ได้นอน บางครั้งอาการเหมือนโดนอำบ้าง แต่ไม่เห็นเป็นเงาไรงี้นะคะ เห็นแบบหางตาอ่ะว่าเป็นผู้ชาย บางวันก็ฝันซ้อนฝันเห็นเป็นตัวเป็นตนเลยว่าเป็นผู้ชายมานั่งทับ เรานอนอยู่บนเปลไรงี้ ตื่นมาก็เหนื่อย บางครั้งนอนกลางวันก็ฝันว่าตื่นมาในบ้านที่ผนังเป็นไม้เงาทองสวยงาม แต่ที่ตื่นมาพอออกมาดูข้างนอกห้องมืดสนิท มีน้ำท่วมมาถึงครึ่งแข้ง ละมีเสียงหวีดร้องเหมือนโดนทำร้ายอ่ะ แล้วก็มีเสียงน้ำจ๋อม...จ๋อม... เดินมาใกล้ๆค่ะ นาวก็เดินหนีออกมาไม่ไกล มีคนดึงเข้าไปหลบห้องนึง เขาปิดปากนาวแน่นนะ จำไม่ได้ ผช หรือ ญ เขาบอกว่า รีบออกไปจากที่นี่ เขาจะเอาชีวิตเรา ก็เลยตื่นค่ะ พอตอนนั้นก็เริ่มกลัวละค่ะ
แล้วก็จะฝันทำนองว่ามีผี 3 ตัวไล่ ตัวนึงชุดเดรสสีแดงหน้าเละๆค่ะ ผู้หญิงผมยาวตรง อีกคนเป็นผู้ชายชุดคล้ายๆนักศึกษา หัวแตกค่ะ และคนสุดท้ายผู้หญิงผมประบ่า ใส่ชุดคล้ายๆชุดโรงพยาบาล ออกไปทางชุดนอนก็ไม่เชิงค่ะเขาตาม เขาฆ่าทุกคนรอบตัวเลย (ในฝันนะ) เราหนีแค่ไหนเขาก็ตาม จนสุดทางค่ะ ตอนนั้นอยากตื่นมากอ่ะ แต่ตื่นไม่ได้ ยายมาปลุกเลยตื่นค่ะ ช่วงนั้นกลัวการนอนหลับมากค่ะ
คือฝันแบบนี้จนจบ ม.2 อ่ะค่ะ แล้วแม่กลับมาจากต่างประเทศ แม่ก็ทัก โดนของป้ะเนี้ยทำไมหน้าตาเป็นงี้ เราก็ไม่ค่อยเชื่ออ่ะ แบบสมัยไหนละ แล้วแม่เลยบอกจะพาไปหาตาผา ตาผาแกเป็นคนที่มีของอ่ะค่ะ ทำพิธีไรงี้เราก็ไม่ค่อยเข้าใจนะคะ เราก็บอกไม่ต้องหรอกแม่ ไร้สาระ คืนนั้นเรานั่งกินข้าวอยู่หลังบ้าน คนในบ้านนอนหมดละค่ะ ละประตูหลังบ้านเป็นประตูอะลูมิเนียมค่ะที่มีมุ้งลวดมองเห็นข้างนอก ไฟข้างบ้านปิดจะมือใช่ไหมคะ แล้วไฟในครัวเปิดก็เห็นเป็นแสงออกไปแค่แนวประตูค่ะ ได้ยินเสียงหมาเห่าเลยคืนนั้น เห่าไล่ๆกันมา ละได้ยินเสียงคนเดินค่ะ ประมาณตี 2 ละนะคะ ละชนบทไม่น่าจะมีคนเดินเข้ามาข้างบ้านเราหรอก (โรยหินก้อนน้ำเงินๆขาวๆอ่ะค่ะ เขาเรียกหินไรไม่รู้กันเวลาฝนตกแล้วดินมันเกลอะ) เวลาเดินมันจะมีเสียงแกรกๆค่ะ กลัวมากไม่กล้าเงยหน้า เวลาเดินเข้าบ้านนี่ก้มหน้าอ่ะ 555555 มองแค่เท้าค่ะ
คืนนั้นหรือคืนหลังจากนั้นนี่แหละค่ะ ฝันว่าเหมือนตกมาจากท้องฟ้าค่ะไปที่กลางเขามีต้นไม้สูงใหญ่ มีบ้านเรือนไทยหลังใหญ่ ละมี 3 คนนั้นรอต้อนรับอยู่ ในฝันเหมือนเราเหาะได้นะ โดดได้โคตรจะสูง ลอยวิ้วๆเลย เราหนีเขาเหมือนเดิมค่ะ แบบ เขาเรียก หันมาสิมะนาว ทางซ้ายนะ ทางขวานะ จะจับได้เลยนะ จะทันแล้วนะ ไรเงี้ย เราก็แบบ อิผี พอเถอะกลัวแล้วหนีไปๆ ได้ยินเสียงยาย คิดเลยตรูรอดแล้วโว้ย แต่ไม่ตื่นค่ะ มันก็จะจับเราได้ละ(อารมณ์แบบวิ่งไล่จับ ถ้ามันจับเราได้อาจไม่ได้มานั่งเล่าก็ได้นะคะ) แล้วแม่ค่ะ แม่เข้ามาปลุก ตื่นได้ เราร้องไห้กอดแม่เลย
เพิ่มเติมนะคะ ช่วงนั้นหลังจากเราทัก เราปวดท้องกินยาแล้วก็เป็นๆหายๆ เป็นไข้เลือดออกแถมเจอโรคเลือดจาง ตอนนั้นเกล็ดเลือดต่ำมากเกือบตายค่ะ แล้วก็ปวดหัว เราเรียนดีมากแต่เพราะฝันเลยไม่ค่อยได้เรียน หลับในเวลาเรียน ปวดท้องไม่ได้ไปเรียน แย่มากอ่ะช่วงนั้น เดี๋ยวมาเล่าต่อ แปปนึงค่ะไปหาไรกิน หิว
ประสบการณ์โดนของ...ทำให้ขวัญอ่อนจนทุกวันนี้
เราขอแทนตัวว่ามะนาวนะคะ โอเค... เข้าเรื่องกันโนะ คือนาวอ่ะเป็นคนที่ขวัญอ่อนนะคะ แต่ไม่ได้อ่อนอะไรมาก ตอนเด็กๆก็จะแบบอยากเจอไง ไปโรงบาลก็ชอบถามป๊า ครูใหญ่เป็นไงเอาะหนูอยากเห็น
ต่อมาเราก็ได้เจอเรื่องแปลกๆที่โรงแรมแถวบางนาอ่ะค่ะ ตอนแรกไม่ได้เชื่ออะไรหรอก พอเจอกับตัวก็เลยเชื่อขึ้นมาหน่อย (ย้ำนะคะว่าหน่อยเดียว) แต่เราไม่ลบหลู่นะคะ นาวเป็นคนเล่นเกมอ่ะ ก็จะเล่นดึกๆเนาะ แล้วคราวนี้ประมาณ ม.2-3 แหละค่ะ นาวอยู่บ้านยาย เล่นเกมเนี่ยแหละ บ้านยายนาวอยู่ต่างจังหวัดนะคะ เขตชนบท ก่อนอื่นขอบอกก่อนว่า บ้านมี 2 หลังค่ะ หลังเก่าคือบ้านที่ยายนอนแล้วนาวก็อยู่ ส่วนอีกหลังจะอยู่ในรั้วเดียวกันนี่แหละ แต่ติดถนนใหญ่ค่ะ พี่ชายนาวอยู่ แต่พี่จะมาเล่นคอมบ้านยายนะ ตัวโมเดมพ่วงแลนมันอยู่นี่ พี่นาวเขาจะไปนอนบ้านติดถนนทุกวันค่ะ ประมาณเที่ยงคืนก็ไปละ
แล้วเรื่องมันมาจากไอ้ปากของเราเนี้ยแหละ คือได้ยินเสียงไรก็ชอบทักไง เออ-___- พี่ชายนาวไปละไปบ้านนั้น นาวก็ไปปิดประตูค่ะล็อกประตูหลังบ้านเพราะพี่จะลงหลังบ้าน หน้าบ้านยายกับตานอน เขาเกรงใจคนแก่ พอล๊อกเสร็จใช่มั้ยคะ นาวก็กลับมาเล่นเกมปิดไฟ ใส่หูฟังพิมพ์แชท ฯลฯ ก็ได้ยินเสียงเคาะหน้าต่างค่ะ จำแม่นมากเขาเรียกมะนาวๆ เป็นเสียงพี่เลยค่ะ ไอเราก็แบบปิดไฟข้างบ้านแล้ว เลยตอบไป อะไร แล้วเสียงก็เงียบ เลยคิดว่าคิดไปเองค่ะ
คืนนั้นฝันว่ากลับบ้านไม่ได้ค่ะ คือบ้านเราติดถนนใหญ่ ในฝันเดินอยู่ตรงถนนใหญ่อ่ะค่ะ แบบตรงมาก็ถึงบ้านเลยนะคะ แต่พอจะเลี้ยวเข้าบ้าน มันไปโผล่ที่ไหนไม่รู้ คือเข้าไม่ได้ เหมือนเราตกเหวตกอะไรไปที่อื่น ก้าวเท่าไหร่ก็ไม่ถึง เลยนั่งเศร้าอยู่ข้างทางถนนใหญ่แหละ แล้วตอนนั้นมีคนแก่ๆผู้ชายใส่กางเกงขาสั้นเสื้อออกสีขาวๆคล้ายๆเสื้อม่อฮ่อมค่ะ เขามาบอกหนูเดินไปทางนี้นะ บ้านของหนูอยู่นี่กลับได้แล้ว ก็ตื่นค่ะ ก็ไม่ได้คิดอะไรนะ คิดแค่แมร่งฝันอ่ะ แล้วจากนั้นก็จะฝันว่ากลับบ้านไม่ได้บ่อยๆ มีครั้งนึงฝันว่าพระเทพเสด็จผ่านละทรงบอกทางกลับบ้านให้
ฝันว่ากลับบ้านไม่ได้มาเกือบปีเลยค่ะ แล้วพอตื่นมาจะรู้สึกเหนื่อย เพลียเหมือนไม่ได้นอน บางครั้งอาการเหมือนโดนอำบ้าง แต่ไม่เห็นเป็นเงาไรงี้นะคะ เห็นแบบหางตาอ่ะว่าเป็นผู้ชาย บางวันก็ฝันซ้อนฝันเห็นเป็นตัวเป็นตนเลยว่าเป็นผู้ชายมานั่งทับ เรานอนอยู่บนเปลไรงี้ ตื่นมาก็เหนื่อย บางครั้งนอนกลางวันก็ฝันว่าตื่นมาในบ้านที่ผนังเป็นไม้เงาทองสวยงาม แต่ที่ตื่นมาพอออกมาดูข้างนอกห้องมืดสนิท มีน้ำท่วมมาถึงครึ่งแข้ง ละมีเสียงหวีดร้องเหมือนโดนทำร้ายอ่ะ แล้วก็มีเสียงน้ำจ๋อม...จ๋อม... เดินมาใกล้ๆค่ะ นาวก็เดินหนีออกมาไม่ไกล มีคนดึงเข้าไปหลบห้องนึง เขาปิดปากนาวแน่นนะ จำไม่ได้ ผช หรือ ญ เขาบอกว่า รีบออกไปจากที่นี่ เขาจะเอาชีวิตเรา ก็เลยตื่นค่ะ พอตอนนั้นก็เริ่มกลัวละค่ะ
แล้วก็จะฝันทำนองว่ามีผี 3 ตัวไล่ ตัวนึงชุดเดรสสีแดงหน้าเละๆค่ะ ผู้หญิงผมยาวตรง อีกคนเป็นผู้ชายชุดคล้ายๆนักศึกษา หัวแตกค่ะ และคนสุดท้ายผู้หญิงผมประบ่า ใส่ชุดคล้ายๆชุดโรงพยาบาล ออกไปทางชุดนอนก็ไม่เชิงค่ะเขาตาม เขาฆ่าทุกคนรอบตัวเลย (ในฝันนะ) เราหนีแค่ไหนเขาก็ตาม จนสุดทางค่ะ ตอนนั้นอยากตื่นมากอ่ะ แต่ตื่นไม่ได้ ยายมาปลุกเลยตื่นค่ะ ช่วงนั้นกลัวการนอนหลับมากค่ะ
คือฝันแบบนี้จนจบ ม.2 อ่ะค่ะ แล้วแม่กลับมาจากต่างประเทศ แม่ก็ทัก โดนของป้ะเนี้ยทำไมหน้าตาเป็นงี้ เราก็ไม่ค่อยเชื่ออ่ะ แบบสมัยไหนละ แล้วแม่เลยบอกจะพาไปหาตาผา ตาผาแกเป็นคนที่มีของอ่ะค่ะ ทำพิธีไรงี้เราก็ไม่ค่อยเข้าใจนะคะ เราก็บอกไม่ต้องหรอกแม่ ไร้สาระ คืนนั้นเรานั่งกินข้าวอยู่หลังบ้าน คนในบ้านนอนหมดละค่ะ ละประตูหลังบ้านเป็นประตูอะลูมิเนียมค่ะที่มีมุ้งลวดมองเห็นข้างนอก ไฟข้างบ้านปิดจะมือใช่ไหมคะ แล้วไฟในครัวเปิดก็เห็นเป็นแสงออกไปแค่แนวประตูค่ะ ได้ยินเสียงหมาเห่าเลยคืนนั้น เห่าไล่ๆกันมา ละได้ยินเสียงคนเดินค่ะ ประมาณตี 2 ละนะคะ ละชนบทไม่น่าจะมีคนเดินเข้ามาข้างบ้านเราหรอก (โรยหินก้อนน้ำเงินๆขาวๆอ่ะค่ะ เขาเรียกหินไรไม่รู้กันเวลาฝนตกแล้วดินมันเกลอะ) เวลาเดินมันจะมีเสียงแกรกๆค่ะ กลัวมากไม่กล้าเงยหน้า เวลาเดินเข้าบ้านนี่ก้มหน้าอ่ะ 555555 มองแค่เท้าค่ะ
คืนนั้นหรือคืนหลังจากนั้นนี่แหละค่ะ ฝันว่าเหมือนตกมาจากท้องฟ้าค่ะไปที่กลางเขามีต้นไม้สูงใหญ่ มีบ้านเรือนไทยหลังใหญ่ ละมี 3 คนนั้นรอต้อนรับอยู่ ในฝันเหมือนเราเหาะได้นะ โดดได้โคตรจะสูง ลอยวิ้วๆเลย เราหนีเขาเหมือนเดิมค่ะ แบบ เขาเรียก หันมาสิมะนาว ทางซ้ายนะ ทางขวานะ จะจับได้เลยนะ จะทันแล้วนะ ไรเงี้ย เราก็แบบ อิผี พอเถอะกลัวแล้วหนีไปๆ ได้ยินเสียงยาย คิดเลยตรูรอดแล้วโว้ย แต่ไม่ตื่นค่ะ มันก็จะจับเราได้ละ(อารมณ์แบบวิ่งไล่จับ ถ้ามันจับเราได้อาจไม่ได้มานั่งเล่าก็ได้นะคะ) แล้วแม่ค่ะ แม่เข้ามาปลุก ตื่นได้ เราร้องไห้กอดแม่เลย
เพิ่มเติมนะคะ ช่วงนั้นหลังจากเราทัก เราปวดท้องกินยาแล้วก็เป็นๆหายๆ เป็นไข้เลือดออกแถมเจอโรคเลือดจาง ตอนนั้นเกล็ดเลือดต่ำมากเกือบตายค่ะ แล้วก็ปวดหัว เราเรียนดีมากแต่เพราะฝันเลยไม่ค่อยได้เรียน หลับในเวลาเรียน ปวดท้องไม่ได้ไปเรียน แย่มากอ่ะช่วงนั้น เดี๋ยวมาเล่าต่อ แปปนึงค่ะไปหาไรกิน หิว