ตามหัวข้อเลยนะ. คือเราอ่ะรู้ว่าตัวเองกลัวการเสียใจ เราไม่อยากอกหัก เราไม่อยากเสียใจ
ตอนนี้เรากับแฟนเหมือนมาถึงจุดอิ่มตัว ที่ต่างคนก็ต่างเฉยๆกับความรัก ส่วนเรา เรารักแฟนเหมือนเดิมนะ
แต่การกระทำของแฟนเรา. เรารู้สึกได้ว่าความรู้สึกเค้าไม่เหมือนเดิมแล้ว
เค้าเหมือนพยายามบีบเราให้เราทนไม่ไหวแล้วพูดตัดขาดกันออกมา แต่เรายังรักเค้าไง เราไม่อยากเสียใจ เรากลัว
ตอนนี้เหมือนเรารักเค้าข้างเดียว. พยายามอยู่ฝ่ายเดียว ส่วนเค้าก็เย็นชา เฉยเมย นิ่ง เราถามแฟนว่าเป็นอะไร มีอะไรก็พูดก็บอก
อย่ามาเงียบใส่ มันไม่โอเค. แฟนเราบอกว่าก็ปกติ ไม่ได้เป็นอะไร แต่คือหน้าตากับคำพูดสวนทางกันมาก
หน้าแบบไม่สบอารมณ์ แต่ปากบอกปกติดี ตอนนี้เรารู้สึกอึดอัดที่มันเป็นแบบนี้ จะให้เราถอยออกมา. ก็นั่นแหละเรากลัว เราไม่อยากเสียใจ
อีกเหตุผลที่ไม่ถอยคือ ยังร้กแฟนเหมือนเดิม
มีใครเป็นเหมือนกันมั้ย เพราะความกลัวเลยทำให้ไม่กล้าที่จะตัดสินใจ
มีใครกลัวการเสียใจเหมือนเรามั้ย
ตอนนี้เรากับแฟนเหมือนมาถึงจุดอิ่มตัว ที่ต่างคนก็ต่างเฉยๆกับความรัก ส่วนเรา เรารักแฟนเหมือนเดิมนะ
แต่การกระทำของแฟนเรา. เรารู้สึกได้ว่าความรู้สึกเค้าไม่เหมือนเดิมแล้ว
เค้าเหมือนพยายามบีบเราให้เราทนไม่ไหวแล้วพูดตัดขาดกันออกมา แต่เรายังรักเค้าไง เราไม่อยากเสียใจ เรากลัว
ตอนนี้เหมือนเรารักเค้าข้างเดียว. พยายามอยู่ฝ่ายเดียว ส่วนเค้าก็เย็นชา เฉยเมย นิ่ง เราถามแฟนว่าเป็นอะไร มีอะไรก็พูดก็บอก
อย่ามาเงียบใส่ มันไม่โอเค. แฟนเราบอกว่าก็ปกติ ไม่ได้เป็นอะไร แต่คือหน้าตากับคำพูดสวนทางกันมาก
หน้าแบบไม่สบอารมณ์ แต่ปากบอกปกติดี ตอนนี้เรารู้สึกอึดอัดที่มันเป็นแบบนี้ จะให้เราถอยออกมา. ก็นั่นแหละเรากลัว เราไม่อยากเสียใจ
อีกเหตุผลที่ไม่ถอยคือ ยังร้กแฟนเหมือนเดิม
มีใครเป็นเหมือนกันมั้ย เพราะความกลัวเลยทำให้ไม่กล้าที่จะตัดสินใจ